Blast from the past - anime edition

Ευκολάκι. Πιστεύω πολλοί θα θυμηθούν από πού είναι αυτό ;)

Kawaiiiiiiiiiiiiiiiiiii!

Εργαλείο ή στρείδι;

Πάλι πέρασε κάμποσος καιρός απ'την τελευταία μου ανάρτηση.
Νιώθω ότι η κούραση λόγω δουλειάς κυρίως αλλά και κάποια συγκεκριμένα περιστατικά με έχουν κουράσει και στεναχωρίσει τόσο πολύ που δεν έβρισκα όρεξη να γράψω τίποτα στο μπλογκ μου.

Νιώθω ότι θέλω να ξεσπάσω ξαφνικά για τόσα διαφορετικά πράγματα.
Να βρίσω όσα μαλακισμένα άτομα πέρασαν απ'τη ζωή μου και μου δημιούργησαν διάφορα κόμπλεξ.
Να κράξω όσα αγόρια κλαίγονται/γκρινιάζουν σαν γκομενίτσες.
Να κράξω και τις ίδιες μου τις φίλες που μ'αφήνουν στην άκρη και ξεχνούν να μοιραστούν μαζί μου τα νέα τους, τις ανησυχίες και τα μυστικά τους.
Να φωνάξω για όλα όσα με πνίγουν.
Να εξαφανίσω επιτέλους τις ανασφάλειές μου.

Είναι σαν να έχω να πω τόσα πολλά και όμως για χρόνια τα κρατάω μέσα μου και μπορεί τελικά ούτε οι κοντινοί μου άνθρωποι να μην με ξέρουν καλά καλά. Το κατάλαβα συγκεκριμένα όταν είδα το βλέμμα του Χ. μετά από ένα απίστευτο ξέσπασμά μου όσον αφορά το παρελθόν μου. Ξαφνιάστηκε. Πολύ.

Ναι ισχύει, είναι μερικά πράγματα, κυρίως λόγια και εικόνες απ'τα παλιά που αν τα εκφράσω είμαι σίγουρη ότι θα πληγωθώ απ'την αρχή και θα απελπιστώ. Γι'αυτό επιλέγω να τα κρατάω μέσα μου. Αλλά το τελευταίο ξέσπασμα δεν κατάφερα να το συγκρατήσω και ξαφνικά έγινα διάφανη μπροστά του. Ήταν σαν να μπορούσε να διαβάσει μέρος της ζωής μου. Και ξαφνιάστηκε επειδή είναι περίεργο το τί μπορεί να κρύβει τελικά μια κοπέλα που γενικά είναι μες στην τρέλα και χαρούμενη και κοινωνική.

Έτσι είναι όμως.
Πιστεύω ότι όλοι έχουμε κρατήσει κάποια πράγματα φυλαγμένα σε κλειδωμένα κουτάκια μες στο μυαλό μας που τα έχουμε μόνο για προσωπική μας χρήση και πρέπει να βρεθούμε σε πάρα πολύ αδύναμη στιγμή για να τ'αποκαλύψουμε και να εκτεθούμε στους κοντινούς μας ανθρώπους.

Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είμαι ανοιχτό βιβλίο. Και είναι κρίμα γιατί π.χ. οι φίλες μου δεν θα μπορούν να το πιστέψουν ότι τελικά δεν με γνωρίζουν τόσο καλά μετά από τόσα χρόνια. Θα φανώ η σνομπ που δεν εμπιστεύεται κανέναν. Όμως δεν πάει έτσι και δεν μπορώ και να το εξηγήσω γαμώτο...

Χ. τί να πω...νιώθω ακόμα αμήχανα που είδες κι έναν άλλον μου εαυτό τις προάλλες. Εκτιμώ απίστευτα όμως την κατανόηση που έδειξες μετά και αυτή την αγκαλιά σου που τόσο χρειαζόμουν.

Αυτά τα γενέθλια πήγαν κατά διαόλου τελικά. Γαμώ τα 23 και την κρίση μου.

Όταν πέφτει η νύχτα στη Μέση Γη...

...τότε ξυπνούν οι Blind Guardian και δείχνουν τον δρόμο της περιπλάνησης.



Το "Nightfall in Middle-Earth" κυκλοφόρησε το 1998 και είναι ένα concept album βασισμένο στο καταπληκτικό Silmarillion του Δάσκαλου [a.k.a. J. R. R. Tolkien]. Ίσως ο πιο μελωδικός δίσκος των Blind Guardian με τα κομμάτια να δένουν όμορφα σε ένα μαγικό σύνολο που περιλαμβάνει και αφηγήσεις.

22 διαμάντια περιλαμβάνει ο δίσκος με δικά μου αγαπημένα τα "Mirror Mirror", "Thorn" και "Noldor (Dead Winter Reigns)". Νταξ, με το τελευταίο ειδικά έχω ρίξει πολύ κλάμα χθες και σήμερα.

Γενικά τα παλικάρια τό'πιασαν το νόημα. Με το "Nightfall in Middle-Earth", ο μυημένος στον κόσμο του Tolkien νιώθει ότι μεταφέρεται στην καρδιά της ιστορίας.
Για μένα ο καλύτερος δίσκος των Guardian. 10/10.



Πάρτε κι ένα κομμάτι για δείγμα:

All about sex...or not :P

Ε ναι, μην περιμένετε να διαβάσετε και τα πάντα για το σεξ. Δεν κοιτάτε εγκυκλοπαίδεια αλλά άλλη μια ανάρτηση στο μπλογκ.
Όπως προείπα, είχα στο μυαλό μου να αφιερώσω μια ανάρτηση αποκλειστικά σε ζητήματα σχετικά με το σεξ. Απόψεις, εμπειρίες, απορίες, αστείες καταστάσεις...όχι μόνο δικές μου, αλλά πείτε κι εσείς τίποτα βρε παιδιά!

Ξεκινώ εγώ, συνεχίστε εσείς...ΧΩΡΙΣ ΝΤΡΟΠΕΣ :P


1) Λογικά όλες και όλοι θυμάστε την πρώτη σας φορά. Η χαρά της ανακάλυψης ε? Και της συνειδητοποίησης ότι το σεξ ΔΕΝ έχει σχέση μ'αυτά που είχατε δει μέχρι τότε σε τσόντες. Welcome to the real world and fasten your seatbelts [or put on your condoms].

2) Αν με ρώταγε κάποιος πόσο καλή εμπειρία στην ζωή μου ήταν και είναι το σεξ, θα απαντούσα αμέσως 10/10. Just perfect. Αλλά είναι και θέμα τύχης, πού θα πέσεις βρε παιδί μου! Θα ταιριάξεις με τον άλλον ή την άλλην? Θα υπάρξει χημεία στο κρεβάτι? [ή όπου αλλού γουστάρετε, ας μην σας περιορίζω :P] Μάλλον είναι δύσκολο να πετύχεις κάτι τέτοιο, αλλά αν το βρεις τότε σίγουρα θα το καταλάβεις απ'την πρώτη κιόλας στιγμή...

3) ...και ας πιαστώ απ'την προηγούμενη πρόταση για να κάνω ένα σχόλιο για τους οργασμούς. Διάβαζα σε έρευνες ότι για να έρθει η γυναίκα σε οργασμό θα πρέπει να γνωρίζεται σχετικά με τον σύντροφό της για να νιώσει πλήρη άνεση μαζί του, να είναι και η ίδια cool με το σώμα της, να μην έχει άγχος κλπ κλπ κλπ. Εεεε...in my opinion, αν βρεθεί αυτή η χημεία που έλεγα πριν τότε ο οργασμός θα έρθει απ'την πρώτη σας κιόλας φορά με τον συντροφό σας και θα επαναλαμβάνεται κάθε φορά μέχρι να αναρωτιέστε αν όντως βρίσκεστε στον παράδεισο τελικά.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ Τ'ΑΓΟΡΙΑ: Σας ενδιαφέρει πρώτα να οδηγήσετε την κοπέλα σας σε οργασμό ή να τελειώσετε πρώτα εσείς? [ή κυνηγάτε τον συγχρονισμό?]

ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ: Έρχεστε πιο γρήγορα/εύκολα σε οργασμό όταν είστε εσείς ή αυτός από πάνω? [ή σε άλλη στάση?]

4) Και τώρα όσον αφορά το μπλα μπλα...Θεωρείτε OK το να λένε οι άνθρωποι και καμιά κουβέντα την ώρα του σεξ ή να την βγάζουν στη μούγκα? Ρε σεις, εγώ αν δεν άκουγα καμία κουβέντα θα φρίκαρα! Ας πούμε και καμιά καφρίλα, ας πούμε και λίγα γλυκόλογα, ας γελάσουμε και λίγο. Γιατί αν δεν μιλάς και ακουστεί το αστείο "ΠΟΠ" και δεν πει κανείς τπτ τότε θα πέσει αμηχανία. Ενώ αν έχεις την άνεση του σχολιασμού τότε όλα καλά ;) Ψηφίζω συνδυασμό κουβεντούλας και σεξ. ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΜΩΣ! Όχι: "Αχ πήρα ένα τζινάκι χθες αχ αχ τέλειο μωρό μου." ή "Και πότε θα πας σουπερμάρκετ? Μας τελείωσε το βιτάμ."

5) Παραγραφούλα της αντισύλληψης. Παρακαλώ αν έχει πάρει καμιά σας αντισυλληπτικά χάπια να μου πει αν όντως ισχύουν οι παρενέργειες και πόσο σας πήρε να προσαρμοστεί ο οργανισμός σας στα χάπια. Το σκέφτομαι σοβαρά γιατί το προφυλακτικό δεν αρκεί για 100% ή 99% αντισύλληψη...και είμαι φοβιτσιάρα. Δεν θέλω να ξαναδώ μπροστά μου το χάπι της επόμενης μέρας !@#$

6) Άσχετο αλλά...Ρε αγόρια! Ζητάτε απ'τις κοπέλες σας να σας κάνουν στριπτίζ? Είναι συχνό φαινόμενο? Αγχώνομαι και μόνο στην ιδέα!

7) Καιιιιι πίσω στο σεξ τώρα. Όλοι ξέρουμε ότι οι στάσεις είναι πολλές και προσφέρουν ποικιλία για όλα τα γούστα. Όμως ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και διάφορες ταχύτητες. Μπάστα φίλε! Δεν είναι αγώνας δρόμου το σεξ. Και slow και fast. Απ'όλα νά'χει ο μπαξές γιατί οι εναλλαγές βοηθάνε και στην ηδονή, στους οργασμούς και κρατάνε και ζωντανό το ενδιαφέρον. Η χρυσή τομή λοιπόν ;)

8) Τίτλος: Πεθαίνω στον πόνο.
...επειδή χτύπησα την ώρα του σεξ! Ατυχήματα συμβαίνουν παντού, γιατί όχι και εδώ :P Πτώση απ'το κρεβάτι, αγκωνιά στη μούρη και άλλα πολλά. Αν είχατε ατύχημα τέτοιου είδους πείτε το να γελάσουμε κι εμείς! Μιας που το γέλιο κάνει καλό. 8-)

9) Τίτλος: Έχω ένα μυστικό.
Τι γίνεται όταν η συζήτηση μιας αντροπαρέας ή κοριτσοπαρέας φτάνει στο σεξ? Είστε της άποψης ότι σε μια παρέα κοντινών φίλων πρέπει να λέγονται τα πάντα όλα? Δλδ μπορείτε να συζητήσετε απ'τις επιδόσεις του/της συντρόφου σας μέχρι πιο γαργαλιστικές λεπτομέρειες περί μεγέθους κλπ? Προσωπικά είμαι κατά...δεν θα κάτσω εγώ και οι φίλες μου με έναν χάρακα στη μέση για να αναλύσουμε τα προσόντα των αγοριών μας. Δεν θα κάτσω να τους πω με λεπτομέρειες για τις πιο πικάντικες προσωπικές ερωτικές στιγμές. Θεωρώ ότι κάποια πράγματα καλό είναι να παραμένουν ανάμεσα στο ζευγάρι και να μην βγαίνουν προς τα έξω...

10) Και τελευταία παραγραφούλα για απόψε [you never know, ίσως κάποτε φτιάξω και part two]. Εύχομαι σε όλους και όλες καλή τύχη! Να βρείτε αυτόν/ήν που θα σας "φτιάχνει" και μόνο όταν τον/την φέρνετε στην σκέψη σας. Αυτόν/ήν που θα σας κάνει να καρδιοχτυπάτε ακόμα και όταν απλά στέκεστε παρέα στην ουρά της τράπεζας. Αυτόν/ήν που όταν θα σας κοιτάζει την ώρα του σεξ θα σας κάνει να λιώνετε. Αυτόν/ήν που θα σας συμπληρώνει και θα νιώθετε ένα μαζί του/της.

Peace, love and heavy metal \m/


p.s. αλλάζω το τραγουδάκι για να μην τρομάζει μια κοπελιά! χιχιχι!

Πέταμα στα παλιά, ήρθαν τα καινούργια

Σήμερα πέταξα τα πολυαγαπημένα μου μαύρα Underground μποτάκια. Ξέρετε, αυτά που από μέσα είχαν σχέδιο σκακιέρα και απ'έξω στο πλάι είχαν κάτι μικρά ζάρια κάτω κάτω.

6 χρόνια τά'χα αυτά τα παπουτσάκια, μαζί τους έβγαλα το Λύκειο, το Πανεπιστήμιο και τους πρώτους μήνες στη δουλειά. Με συνόδεψαν σε περιπάτους, σε συναυλίες, σε κλαμπ/μπαρ, σε ραντεβού. Άντεξαν βροχές, πάγο, λάσπες, άμμο. Μαζί κάναμε πολλά χιλιόμετρα και δεν μ'απογοήτευσαν ποτέ.

Ώσπου πριν μια βδομάδα διαπίστωσα ότι άνοιξαν στο πλάι :-( Ε και δεν μπορώ να κυκλοφορώ με σκισμένα παπούτσια, κι ας είναι και μόδα. Οπότε σήμερα έκανα μια ατελείωτη γύρα στα μαγαζιά [από Εξάρχεια μέχρι Μοναστηράκι] και έψαχνα να βρω τα ίδια ή σχεδόν ίδια Underground μποτάκια. ΤΙΠΟΤΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!! Σαν νά'ψαχνα ψύλλο στ'άχυρα. Αφού είχα φάει όλη την Αθήνα τελικά κατέληξα στα Prime Timers στην Ηφαίστου+πήρα από κει ένα ζευγάρι All Star που μου θύμιζαν τα παλιά μου παπουτσάκια. Κατάμαυρα All Star φυσικά, γιατί δεν μου αρέσουν αυτά που έχουν άσπρο μπροστά :-P

Με την ευκαιρία που κατέβηκα στα μαγαζιά πήρα δώρα για μπαμπά, μαμά, γιαγιά και μετά επέστρεψα σπίτι πεινασμένη και χαζοχαρούμενη.

Χαμός από κόσμο στο κέντρο ε!! Ούτε Σάββατο νά'ταν!

P.S.: Αγόρασα τον τελευταίο δίσκο των Shadow Gallery. ^_^

Γκαντ Ιζ εν Άστρονατ

Πολύ μ'αρέσουν αυτές οι post-rock καταστάσεις. Το άλμπουμ τα σπάει, είναι γεμάτο μελωδίες που μου φέρνουν 1000 διαφορετικά πράματα στο μυαλό. Από δυσάρεστες στιγμές μέχρι κάτι ανέμελα καλοκαίρια. Και τώρα πριν πάω για δουλειά, το άκουσμα του άλμπουμ μου προσφέρει μια γαλήνη. Ελπίζω το C1 να μην μου την ταράξει όμως :P

Κάτι μου λείπει ρε γαμώτο...πεθύμησα τις βόλτες που έκανα στα διάφορα μουσεία. Πρέπει να τις ξαναβάλω στο πρόγραμμά μου. Και θέλω επιτέλους να δω κι εγώ το νέο μουσείο της Ακρόπολης. Ουφφφ τι να πρωτοκάνω :-/

Το ξαναθυμήθηκα

Σάββατο, 6 το πρωί, όλοι μαζί στο σπίτι του Ροδάκινου, ο Vag βάζει στο λάπτοπ το παρακάτω τραγούδι και μου θύμισε για άλλη μια φορά το κοντινό παρελθόν μου και διάφορες άλλες αναμνήσεις. Πανέμορφο τραγούδι...

Στίχοι: Υπόγεια Ρεύματα
Μουσική: Υπόγεια Ρεύματα



Σαν έρημα καράβια
και σαν ξωκλήσι στην κορφή
σαν γερακιού πορεία
και σαν ξεκούρδιστη χορδή

Ο χώρος δεδομένος
κι εσύ απ’ έξω μια ζωή
ο χρόνος τελειωμένος
πάντα κοντά ποτέ μαζί

Σαν τρίξιμο μεσημεριού
σαν όνειρο κρυμμένο
όπως ανάσα βραδινή
σαν τελευταίο τρένο

Ξερολιθιά και βράχος
άνθρωπος και θεός μαζί
ορίζοντας που σβήνει
στιγμή που δε θα ξαναρθεί

Γραμμές πάντα καμπύλες
ευθείες μόνο στο χαρτί
παράλληλες ευθείες
που τις ενώνει μια σιωπή