Welcome to Athens, also known as "kamini"

Η εικόνα ταιριάζει γάντι με την σημερινή κατάσταση.
Δυστυχώς αναγκάστηκα να βγω απ'το καβούκι μου για να πάω ΟΑΕΔ το πρωί -υποτίθεται πριν πιάσουν οι ζέστες- και γύρισα μες στον ιδρώτα. Τώρα είμαι στον παράδεισο με air-condition και δροσερό νεράκι στο ποτήρι μου.
Κοίταξα απ'την βεράντα προς την κατεύθυνση του Υμηττού και έφριξα με το νέφος που είχε δημιουργηθεί ήδη απ'τις πολύ πρωινές ώρες. Κουράγιο σε όσους πήγαν κέντρο σήμερα.

Διακοπές στην Αθήνα ρε \m/ epic καταστάσεις λέμε.

Ε τώρα δεν μού'ρχεται τίτλος. Ώχουυυυυ

Ρε σεις, αλήθεια, δεν μέθυσα προχθές. Απλά πήγαιναν όλα πιο αργάααα. Και θυμάμαι ότι οι 2 παρευρισκόμενοι γελούσαν πολύ. Μάλλον τους διασκέδαζα. Δεν ξαναπίνω μεγάλη μπύρα στο James Joyce, απορώ πώς την πάτησα έτσι.

Τέεεελος πάντων, το θέμα είναι ότι στο εξής απολαμβάνω τις διακοπές γιατί η φετινή χρονιά ήταν κάπως κουραστική και έχω ανάγκη να ξαναγεμίσω μπαταρίες. Μην σας πω να τις πετάξω τελείως και να πάρω άλλες.

Είναι ωραία η Αθήνα το καλοκαίρι, αν εξαιρέσουμε τις φετινές εντάσεις, τις απεργίες των ΔΕΗτζίδων που γαμώτο πλέον δεν θα παίρνουν 3000euros μισθό μερικοί, μερικές απεργίες στα ΜΜΜ, τις σκηνές στο Σύνταγμα και τα σπασμένα μάρμαρα εδώ κι εκεί. Κατά τ'άλλα όποιος είναι ακόμα εδώ μπορεί να απολαύσει την πόλη κι ας μην έχει λεφτά στην τσέπη. Εξάλλου σε περιόδους κρίσης αναγκαστικά μαθαίνουμε να επιβιώνουμε και να περνάμε καλά και με λιγότερα χρήματα, δεν είναι κακό. Υπάρχουν στην πόλη μας τόσα ωραία πάρκα και τόσα μέρη με θέα όλης της Αθήνας. Πάρτε έναν χυμό/μπύρα/νερό/φραπέ στο χέρι απ'το ψυγείο σας, πάρτε και καναν φίλο και πηγαίνετε βόλτα. Και μια χαρά θα περάσετε και χωρίς λεφτά να σας έχουν φύγει χωρίς λόγο.

Βέβαια τα παραπάνω φαντάζομαι είναι δύσκολο να εφαρμοστούν από άτομα που έχουν συνηθίσει να σκάνει 200ευρα και βάλε ανα βραδιά σε μπουζουκοκαταστάσεις και κλαμπισμούς. Καθένας με τον τρόπο και τα γούστα του.


Ααααχ τί ωραία που είναι η γειτονιά το καλοκαίρι, όταν όλα τα σκασμένα κωλόπαιδα την έχουν κάνει με παππουδογιαγιάδες για μπανιαρίσματα στην θάλασσα κι εγώ έχω γλιτώσει απ'τις στριγκλιές και το χτύπημα της μπάλας μπάσκετ στον δεξιό τοίχο του σπιτιού μου. Παράδεισος λέμε. Με ένα παγωτό στο χέρι και λίγο αεράκι ν'ανεμίζει το μαλλί φαντάζεσαι ότι είσαι στις Μπαχάμες κι ας έχεις θέα την Πάρνηθα απ'τη μία και τον Υμηττό απ'την άλλη :p Μπιούτιφουλ μάι φρέντς. Ελάτε να φτιάξουμε και κανα κοκτέιλ στην βεράντα.

Την Τρίτη όμως φεύγω κι εγώ για καμια βδομάδα γιατί μ'έπιασε όρεξη για μεσσηνιακά μπάνια στις αμμουδιές. Μετά όμως πίσω στην πόλη για συνέχεια της χαλάρωσης εδώ. 15Αύγουστο λέω να ρήξω μαύρη πέτρα στο χωριό και να μείνω πάλι εδώ, έτσι για αλλαγή. Το σπίτι θά'ναι δικό μου, ο Χρήστος θά'ναι εδώ, απλά τα πράγματα.


Άσχετο, βρήκα μια μπλουζα ραντάκι με 2 δράκους που μπλέκονται μεταξύ τους. Μου θύμισε DnD οπότε την πήρα. Επίσης, πήρα τις προάλλες και ένα τριπλό πακετάκι Need for Speed που πουλάνε στο πλαίσιο για νά'χω να καώ στην διάρκεια των διακοπών. Ω ναι, κυκλοφορούν πράγματα σε πολύ καλές τιμές εκεί έξω ;) Άντε πλησιάζουν και οι εκπτώσεις.

Και άλλο ένα random post έφτασε στο τέλος του.
Καλό απόγευμα και καλά να περνάτε! Μην σας παίρνει από κάτω η όλη κατάσταση. Ας το παλέψουμε.

Keep rocking \m/

Rock parties ftw

Χθες πέρασα τέλεια παρέα με το Φονικό Κουνέλι και άλλα παιδιά απ'το rock forum στο οποίο είμαστε μέλη.

Γινόταν το πάρτυ του forum στο μαγαζί Rainbow στο Γκάζι. Καλή φάση. Το μαγαζί χωρισμένο ουσιαστικά σε 3 μέρη με ωραία cozy ατμόσφαιρα. Πανικός από κόσμο γύρω στα μεσάνυχτα, με το ζόρι βρήκαμε μια γωνίτσα να κάτσουμε.

Ακούσαμε πολλές ροκιές και μεταλιές (ξαφνιάστηκα στο άκουσμα των Grave Digger), χορέψαμε ΠΟΛΥ, καφρέψαμε, ήπιαμε, πεθάναμε στο γέλιο, μου γνώρισαν άπειρο κόσμο που θα χαρώ να ξαναδώ - ειδικά 2 κοπελιές που ταιριάξαμε αμέσως. Πρέπει να φύγαμε γύρω στις 4 το πρωί.

Βγαίνοντας, αρχίσα να τραγουδάω με βραχνιασμένη φωνή Χιόνια στο Καμπαναριό καθώς ξημερώματα είχε αρχίσει να χιονίζει στην πόλη μας και το πουτσόκρυο βέβαια είχε την τιμητική του. Και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές απολαμβάνω το χιόνι απ'την μπαλκονόπορτά μου. Να κόψει όμως λίγο ο αέρας μπας και το στρώσει επιτέλους.

Έτσι που λέτε, βγήκε μετά από καιρό το Εργαλείο για ποτό και πέρασε φίνα με τρελή παρέα. Ουφφφφ μου χρειαζόταν να ξεφύγω λίγο γιατί μού'χε πέσει πολλή δουλειά τελευταία. Ούτε χιονοστοιβάδα δεν θα με κράταγε κλεισμένη άλλο στο σπίτι!

Σε άλλα νέα, άρχισα να διαβάζω αυτό το βιβλίο που μου άφησε ο Χ.

Ο Oe έχει φοβερή γραφή τελικά και μάλλον τον πιο πρωτότυπο, ιδιαίτερο πρωταγωνιστή. Δεν έχω ξαναδιαβάσει κάτι τέτοιο και προς το παρόν μ'αρέσει πολύ. Ειδικά οι ρεαλιστικές περιγραφές του.

"Θα με δεις απέναντι απ'την πλατεία. Έλα σε παρακαλώ..."

Σας έχει τύχει ποτέ να κλαίτε καθισμένοι στο πεζοδρόμιο σε πολυσύχναστη μεριά της πόλης;
Και να σας προσπερνάνε όλοι είτε καρφώνοντας το βλέμμα τους είτε αδιαφορώντας για την πάρτη σας;
Και να ενδιαφέρεται και να σας πλησιάζει μόνο ένας ξένος, ένας μετανάστης;


Αυτές οι ερωτήσεις είναι η απάντησή μου σε όσους λένε όχι οι Έλληνες δεν έχουν χάσει την ανθρωπιά τους και ότι πάντα θα ενδιαφερθούν να βοηθήσουν κάποιον άνθρωπο στον δρόμο.
IMO, η ανθρωπιά έχει αντικατασταθεί απ'τον φόβο και την αδιαφορία.

2-3 φορές μού'χει τύχει να κάτσω και να κλάψω ανάμεσα στο πλήθος και κάθε φορά πλησίασε και έκατσε κοντά μου ένας ξένος για να προσφέρει λίγα λόγια παρηγοριάς.

Hamur από την Δαμασκό, τα λόγια σου ήταν τόσο ζεστά και αληθινά τις προάλλες που δεν θα τα ξεχάσω ποτέ μου. Και μου προσέφερες και τσιγάρο της παρηγοριάς όμως δεν καπνίζω.. Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου, ευχαριστώ που μου κράτησες παρέα όσο χρειαζόταν μέχρι να με βρει ο Χ., ευχαριστώ που, αν και δεν με ξέρεις, μοιράστηκες κι εσύ μαζί μου μερικά προβλήματά σου. Να είσαι καλά και εύχομαι σύντομα να καταφέρεις να δεις την οικογένειά σου.

Βλ. πρώτα την προηγούμενη ανάρτηση :P

Drum 'n' Bass:






FF: