Έτσι είναι οι φιλίες.
Όσο ξαφνικά αρχίζουν τόσο ξαφνικά μπορεί και να τελειώσουν.
Μερικά άτομα έρχονται στη ζωή σου ίσα για να πάρουν αυτό που θέλουν από σένα και μετά απλά εξαφανίζονται.
Σας τό'χα πει ρε κορίτσια, ότι βαρέθηκα νά'μαι εγώ το άτομο που στέλνει πάντα για να βρεθούμε.
Σας τό'πα ότι αν θέλετε να με ψάξετε κι εσείς εδώ θά'μαι. Το κινητό μου τό'χατε όλες.
Σας τό'χα πει ότι εμένα δεν με πείθετε να έχω facebook ώστε να μαθαίνω τα νέα σας από κει.
Και τελικά πριν λίγους μήνες σας έψαξα για τελευταία φορά. Έστειλα σε όλες και καμιά δεν απάντησε θετικά για ένα γαμημένο καφεδάκι.
Και από τότε, όπως το περίμενα, δεν με έψαξε καμιά σας εκτός από την Β.
Πλέον δεν θέλω να ξέρω τίποτα για σας. Δεν με ενδιαφέρουν οι "φίλες" που δεν ξέρουν καν αν ζω ή αν πέθανα ή που ενδιαφέρονται μόνο να μιλούν και όχι ν'ακούν. Γνώρισα άτομα καλύτερα από σας, άτομα με συναισθήματα, λογική αλλά και τρόπους συμπεριφοράς. Άτομα που με αναζητούν και τα αναζητώ και περνάμε καλά μαζί.
Δεν μπορώ να πω ότι δεν πληγώθηκα. Θά'ταν μέγιστο ψέμα. Αλλά όποιος παθαίνει μαθαίνει.
Έχω κι εγώ την αξιοπρέπειά μου και δεν είμαι το σκυλάκι του καθενός να τρέχω από πίσω. Σίγουρα μέχρι τώρα θα έχετε βρει άλλα θύματα να σας ακούνε και να μιζεριάζουν μαζί σας.
Τελικά είναι πάααααρα πολύ περίεργες οι γυναικείες φιλίες.
Μάλλον λειτουργώ καλύτερα σε παρέες με αγόρια. Σκεφτόμαστε με παρόμοιο τρόπο.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα friends. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα friends. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
6 Απρ 2012
13 Μαρ 2012
Καλημερούδια!
Ταραμ ταράααααααμ! Ακολουθεί κάτι σαν το ανέκδοτο της ημέρας:
Απ'την προηγούμενη βδομάδα ακολουθώ τις καύλες μου και πηγαίνω να παρακολουθώ "Εισαγωγή στην Πυρηνική Φυσική και στα Στοιχειώδη Σωμάτια" στο Φυσικό Αθήνας μέχρι να βαρεθώ ή να πιεστώ από άποψη χρόνου. Το καλύτερο; Κρατάω και σημειώσεις και την προηγούμενη φορά βοήθησα έναν φοιτητή του Φυσικού. ΛΟΛ ΟΜΩΣ!!!
Τον άλλο μήνα ίσως ψαχτώ όσον αφορά κανα μάθημα του τμήματος Γεωλογίας.
8-) όλα αυτά μάλλον είναι απωθημένα απ'το Λύκειο που κανονικά θά'πρεπε μάλλον νά'χα πάρει Θετική Κατεύθυνση.
Για πείτε ρε παιδιά! Πηγαίνει και κανας άλλος να παρακολουθεί μαθήματα στο πανεπιστήμιο κι ας μην είναι φοιτητής; Γουστάρετε κάποιον συγκεκριμένο κλάδο που όμως τελικά δεν ακολουθήσατε;
Άσχετο! Να πω ότι το Σάββατο χάρηκα πολύ που ήρθατε σπίτι μου (ξέρετε εσείς) και ευτυχώς ήταν ωραία και η τούρτα κι ας μην ήταν αυτή που σκόπευα ν'αγοράσω :P
Καλά, εκείνο το επιτραπέζιο γάμαγε \m/ Να το ξαναπαίξουμε!!
Chris dear, το kinky σετάκι που μού'κανες δώρο ντρέπομαι να το πλύνω και να τ'απλώσω!!!
Απ'την προηγούμενη βδομάδα ακολουθώ τις καύλες μου και πηγαίνω να παρακολουθώ "Εισαγωγή στην Πυρηνική Φυσική και στα Στοιχειώδη Σωμάτια" στο Φυσικό Αθήνας μέχρι να βαρεθώ ή να πιεστώ από άποψη χρόνου. Το καλύτερο; Κρατάω και σημειώσεις και την προηγούμενη φορά βοήθησα έναν φοιτητή του Φυσικού. ΛΟΛ ΟΜΩΣ!!!
Τον άλλο μήνα ίσως ψαχτώ όσον αφορά κανα μάθημα του τμήματος Γεωλογίας.
8-) όλα αυτά μάλλον είναι απωθημένα απ'το Λύκειο που κανονικά θά'πρεπε μάλλον νά'χα πάρει Θετική Κατεύθυνση.
Για πείτε ρε παιδιά! Πηγαίνει και κανας άλλος να παρακολουθεί μαθήματα στο πανεπιστήμιο κι ας μην είναι φοιτητής; Γουστάρετε κάποιον συγκεκριμένο κλάδο που όμως τελικά δεν ακολουθήσατε;
Άσχετο! Να πω ότι το Σάββατο χάρηκα πολύ που ήρθατε σπίτι μου (ξέρετε εσείς) και ευτυχώς ήταν ωραία και η τούρτα κι ας μην ήταν αυτή που σκόπευα ν'αγοράσω :P
Καλά, εκείνο το επιτραπέζιο γάμαγε \m/ Να το ξαναπαίξουμε!!
Chris dear, το kinky σετάκι που μού'κανες δώρο ντρέπομαι να το πλύνω και να τ'απλώσω!!!
15 Μαρ 2011
Εργαλείο ή στρείδι;
Πάλι πέρασε κάμποσος καιρός απ'την τελευταία μου ανάρτηση.
Νιώθω ότι η κούραση λόγω δουλειάς κυρίως αλλά και κάποια συγκεκριμένα περιστατικά με έχουν κουράσει και στεναχωρίσει τόσο πολύ που δεν έβρισκα όρεξη να γράψω τίποτα στο μπλογκ μου.
Νιώθω ότι θέλω να ξεσπάσω ξαφνικά για τόσα διαφορετικά πράγματα.
Να βρίσω όσα μαλακισμένα άτομα πέρασαν απ'τη ζωή μου και μου δημιούργησαν διάφορα κόμπλεξ.
Να κράξω όσα αγόρια κλαίγονται/γκρινιάζουν σαν γκομενίτσες.
Να κράξω και τις ίδιες μου τις φίλες που μ'αφήνουν στην άκρη και ξεχνούν να μοιραστούν μαζί μου τα νέα τους, τις ανησυχίες και τα μυστικά τους.
Να φωνάξω για όλα όσα με πνίγουν.
Να εξαφανίσω επιτέλους τις ανασφάλειές μου.
Είναι σαν να έχω να πω τόσα πολλά και όμως για χρόνια τα κρατάω μέσα μου και μπορεί τελικά ούτε οι κοντινοί μου άνθρωποι να μην με ξέρουν καλά καλά. Το κατάλαβα συγκεκριμένα όταν είδα το βλέμμα του Χ. μετά από ένα απίστευτο ξέσπασμά μου όσον αφορά το παρελθόν μου. Ξαφνιάστηκε. Πολύ.
Ναι ισχύει, είναι μερικά πράγματα, κυρίως λόγια και εικόνες απ'τα παλιά που αν τα εκφράσω είμαι σίγουρη ότι θα πληγωθώ απ'την αρχή και θα απελπιστώ. Γι'αυτό επιλέγω να τα κρατάω μέσα μου. Αλλά το τελευταίο ξέσπασμα δεν κατάφερα να το συγκρατήσω και ξαφνικά έγινα διάφανη μπροστά του. Ήταν σαν να μπορούσε να διαβάσει μέρος της ζωής μου. Και ξαφνιάστηκε επειδή είναι περίεργο το τί μπορεί να κρύβει τελικά μια κοπέλα που γενικά είναι μες στην τρέλα και χαρούμενη και κοινωνική.
Έτσι είναι όμως.
Πιστεύω ότι όλοι έχουμε κρατήσει κάποια πράγματα φυλαγμένα σε κλειδωμένα κουτάκια μες στο μυαλό μας που τα έχουμε μόνο για προσωπική μας χρήση και πρέπει να βρεθούμε σε πάρα πολύ αδύναμη στιγμή για να τ'αποκαλύψουμε και να εκτεθούμε στους κοντινούς μας ανθρώπους.
Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είμαι ανοιχτό βιβλίο. Και είναι κρίμα γιατί π.χ. οι φίλες μου δεν θα μπορούν να το πιστέψουν ότι τελικά δεν με γνωρίζουν τόσο καλά μετά από τόσα χρόνια. Θα φανώ η σνομπ που δεν εμπιστεύεται κανέναν. Όμως δεν πάει έτσι και δεν μπορώ και να το εξηγήσω γαμώτο...
Χ. τί να πω...νιώθω ακόμα αμήχανα που είδες κι έναν άλλον μου εαυτό τις προάλλες. Εκτιμώ απίστευτα όμως την κατανόηση που έδειξες μετά και αυτή την αγκαλιά σου που τόσο χρειαζόμουν.
Αυτά τα γενέθλια πήγαν κατά διαόλου τελικά. Γαμώ τα 23 και την κρίση μου.
Νιώθω ότι η κούραση λόγω δουλειάς κυρίως αλλά και κάποια συγκεκριμένα περιστατικά με έχουν κουράσει και στεναχωρίσει τόσο πολύ που δεν έβρισκα όρεξη να γράψω τίποτα στο μπλογκ μου.
Νιώθω ότι θέλω να ξεσπάσω ξαφνικά για τόσα διαφορετικά πράγματα.
Να βρίσω όσα μαλακισμένα άτομα πέρασαν απ'τη ζωή μου και μου δημιούργησαν διάφορα κόμπλεξ.
Να κράξω όσα αγόρια κλαίγονται/γκρινιάζουν σαν γκομενίτσες.
Να κράξω και τις ίδιες μου τις φίλες που μ'αφήνουν στην άκρη και ξεχνούν να μοιραστούν μαζί μου τα νέα τους, τις ανησυχίες και τα μυστικά τους.
Να φωνάξω για όλα όσα με πνίγουν.
Να εξαφανίσω επιτέλους τις ανασφάλειές μου.
Είναι σαν να έχω να πω τόσα πολλά και όμως για χρόνια τα κρατάω μέσα μου και μπορεί τελικά ούτε οι κοντινοί μου άνθρωποι να μην με ξέρουν καλά καλά. Το κατάλαβα συγκεκριμένα όταν είδα το βλέμμα του Χ. μετά από ένα απίστευτο ξέσπασμά μου όσον αφορά το παρελθόν μου. Ξαφνιάστηκε. Πολύ.
Ναι ισχύει, είναι μερικά πράγματα, κυρίως λόγια και εικόνες απ'τα παλιά που αν τα εκφράσω είμαι σίγουρη ότι θα πληγωθώ απ'την αρχή και θα απελπιστώ. Γι'αυτό επιλέγω να τα κρατάω μέσα μου. Αλλά το τελευταίο ξέσπασμα δεν κατάφερα να το συγκρατήσω και ξαφνικά έγινα διάφανη μπροστά του. Ήταν σαν να μπορούσε να διαβάσει μέρος της ζωής μου. Και ξαφνιάστηκε επειδή είναι περίεργο το τί μπορεί να κρύβει τελικά μια κοπέλα που γενικά είναι μες στην τρέλα και χαρούμενη και κοινωνική.
Έτσι είναι όμως.
Πιστεύω ότι όλοι έχουμε κρατήσει κάποια πράγματα φυλαγμένα σε κλειδωμένα κουτάκια μες στο μυαλό μας που τα έχουμε μόνο για προσωπική μας χρήση και πρέπει να βρεθούμε σε πάρα πολύ αδύναμη στιγμή για να τ'αποκαλύψουμε και να εκτεθούμε στους κοντινούς μας ανθρώπους.
Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είμαι ανοιχτό βιβλίο. Και είναι κρίμα γιατί π.χ. οι φίλες μου δεν θα μπορούν να το πιστέψουν ότι τελικά δεν με γνωρίζουν τόσο καλά μετά από τόσα χρόνια. Θα φανώ η σνομπ που δεν εμπιστεύεται κανέναν. Όμως δεν πάει έτσι και δεν μπορώ και να το εξηγήσω γαμώτο...
Χ. τί να πω...νιώθω ακόμα αμήχανα που είδες κι έναν άλλον μου εαυτό τις προάλλες. Εκτιμώ απίστευτα όμως την κατανόηση που έδειξες μετά και αυτή την αγκαλιά σου που τόσο χρειαζόμουν.
Αυτά τα γενέθλια πήγαν κατά διαόλου τελικά. Γαμώ τα 23 και την κρίση μου.
11 Δεκ 2010
Rock parties ftw
Χθες πέρασα τέλεια παρέα με το Φονικό Κουνέλι και άλλα παιδιά απ'το rock forum στο οποίο είμαστε μέλη.
Γινόταν το πάρτυ του forum στο μαγαζί Rainbow στο Γκάζι. Καλή φάση. Το μαγαζί χωρισμένο ουσιαστικά σε 3 μέρη με ωραία cozy ατμόσφαιρα. Πανικός από κόσμο γύρω στα μεσάνυχτα, με το ζόρι βρήκαμε μια γωνίτσα να κάτσουμε.
Ακούσαμε πολλές ροκιές και μεταλιές (ξαφνιάστηκα στο άκουσμα των Grave Digger), χορέψαμε ΠΟΛΥ, καφρέψαμε, ήπιαμε, πεθάναμε στο γέλιο, μου γνώρισαν άπειρο κόσμο που θα χαρώ να ξαναδώ - ειδικά 2 κοπελιές που ταιριάξαμε αμέσως. Πρέπει να φύγαμε γύρω στις 4 το πρωί.
Βγαίνοντας, αρχίσα να τραγουδάω με βραχνιασμένη φωνή Χιόνια στο Καμπαναριό καθώς ξημερώματα είχε αρχίσει να χιονίζει στην πόλη μας και το πουτσόκρυο βέβαια είχε την τιμητική του. Και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές απολαμβάνω το χιόνι απ'την μπαλκονόπορτά μου. Να κόψει όμως λίγο ο αέρας μπας και το στρώσει επιτέλους.
Έτσι που λέτε, βγήκε μετά από καιρό το Εργαλείο για ποτό και πέρασε φίνα με τρελή παρέα. Ουφφφφ μου χρειαζόταν να ξεφύγω λίγο γιατί μού'χε πέσει πολλή δουλειά τελευταία. Ούτε χιονοστοιβάδα δεν θα με κράταγε κλεισμένη άλλο στο σπίτι!
Σε άλλα νέα, άρχισα να διαβάζω αυτό το βιβλίο που μου άφησε ο Χ.
Ο Oe έχει φοβερή γραφή τελικά και μάλλον τον πιο πρωτότυπο, ιδιαίτερο πρωταγωνιστή. Δεν έχω ξαναδιαβάσει κάτι τέτοιο και προς το παρόν μ'αρέσει πολύ. Ειδικά οι ρεαλιστικές περιγραφές του.
Γινόταν το πάρτυ του forum στο μαγαζί Rainbow στο Γκάζι. Καλή φάση. Το μαγαζί χωρισμένο ουσιαστικά σε 3 μέρη με ωραία cozy ατμόσφαιρα. Πανικός από κόσμο γύρω στα μεσάνυχτα, με το ζόρι βρήκαμε μια γωνίτσα να κάτσουμε.
Ακούσαμε πολλές ροκιές και μεταλιές (ξαφνιάστηκα στο άκουσμα των Grave Digger), χορέψαμε ΠΟΛΥ, καφρέψαμε, ήπιαμε, πεθάναμε στο γέλιο, μου γνώρισαν άπειρο κόσμο που θα χαρώ να ξαναδώ - ειδικά 2 κοπελιές που ταιριάξαμε αμέσως. Πρέπει να φύγαμε γύρω στις 4 το πρωί.
Βγαίνοντας, αρχίσα να τραγουδάω με βραχνιασμένη φωνή Χιόνια στο Καμπαναριό καθώς ξημερώματα είχε αρχίσει να χιονίζει στην πόλη μας και το πουτσόκρυο βέβαια είχε την τιμητική του. Και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές απολαμβάνω το χιόνι απ'την μπαλκονόπορτά μου. Να κόψει όμως λίγο ο αέρας μπας και το στρώσει επιτέλους.
Έτσι που λέτε, βγήκε μετά από καιρό το Εργαλείο για ποτό και πέρασε φίνα με τρελή παρέα. Ουφφφφ μου χρειαζόταν να ξεφύγω λίγο γιατί μού'χε πέσει πολλή δουλειά τελευταία. Ούτε χιονοστοιβάδα δεν θα με κράταγε κλεισμένη άλλο στο σπίτι!
Σε άλλα νέα, άρχισα να διαβάζω αυτό το βιβλίο που μου άφησε ο Χ.
Ο Oe έχει φοβερή γραφή τελικά και μάλλον τον πιο πρωτότυπο, ιδιαίτερο πρωταγωνιστή. Δεν έχω ξαναδιαβάσει κάτι τέτοιο και προς το παρόν μ'αρέσει πολύ. Ειδικά οι ρεαλιστικές περιγραφές του.
19 Σεπ 2010
Μπήκαμε στο πρόγραμμα
...σιγά σιγά.
Από Δευτέρα ξεκινώ επισήμως μαθήματα στο νέο μου φροντιστήριο. Αν θυμάμαι καλά, αρχίζω με τζιουνιοράκια. Άντε να δούμε πώς θα πάει η φετινή χρονιά! + 2-3 ιδιαίτερα θά'χω σίγουρα. Οπότε θά'χω ευκαιρία να βάλω κανα ευρώ στην άκρη.
Δυστυχώς με όλο το τρέξιμο για βιβλία, μελέτη/προετοιμασία μαθημάτων, δημιουργία extra εκπαιδευτικού υλικού, γυμναστήριο, λίγος χρόνος για να βλέπω τον Χ. και τους φίλους μου δεν ξέρω τι χρόνος θα μου απομένει για το blog μου και το βολτάρισμα στα δικά σας blogs. Ελπίζω να μην παρεξηγείτε ε!! Άμα προλαβαίνω θα σας επισκέπτομαι.
ps.1: Μετράω τις μέρες αντίστροφα για την συναυλία των Shadow Gallery τον Οκτώβρη. Για πείτε ποιοί άλλοι θα πάτε.
ps.2: Χρήσιμο site για καθηγητές της Αγγλικής Γλώσσας που θέλουν να έχουν extra υλικό για το μάθημά τους http://www.eslprintables.com/ Η νοοτροπία όμως εδώ πέρα είναι να κάνετε κι εσείς share ασκήσεις που έχετε φτιάξει οι ίδιοι. Έτσι θα σας επιτρέπεται με την σειρά σας να κάνετε download υλικό άλλων χρηστών. [δωρεάν είναι όλα]
ps.3: Μου έχουν αποκλείσει τον λογαριασμό μου στο msn εδώ και μέρες και γι'αυτό με έχετε χάσει από κει πέρα. FUCK FUCK FUCK!! Ούτε τα mail μου δεν μπορώ να δω.
Από Δευτέρα ξεκινώ επισήμως μαθήματα στο νέο μου φροντιστήριο. Αν θυμάμαι καλά, αρχίζω με τζιουνιοράκια. Άντε να δούμε πώς θα πάει η φετινή χρονιά! + 2-3 ιδιαίτερα θά'χω σίγουρα. Οπότε θά'χω ευκαιρία να βάλω κανα ευρώ στην άκρη.
Δυστυχώς με όλο το τρέξιμο για βιβλία, μελέτη/προετοιμασία μαθημάτων, δημιουργία extra εκπαιδευτικού υλικού, γυμναστήριο, λίγος χρόνος για να βλέπω τον Χ. και τους φίλους μου δεν ξέρω τι χρόνος θα μου απομένει για το blog μου και το βολτάρισμα στα δικά σας blogs. Ελπίζω να μην παρεξηγείτε ε!! Άμα προλαβαίνω θα σας επισκέπτομαι.
ps.1: Μετράω τις μέρες αντίστροφα για την συναυλία των Shadow Gallery τον Οκτώβρη. Για πείτε ποιοί άλλοι θα πάτε.
ps.2: Χρήσιμο site για καθηγητές της Αγγλικής Γλώσσας που θέλουν να έχουν extra υλικό για το μάθημά τους http://www.eslprintables.com/ Η νοοτροπία όμως εδώ πέρα είναι να κάνετε κι εσείς share ασκήσεις που έχετε φτιάξει οι ίδιοι. Έτσι θα σας επιτρέπεται με την σειρά σας να κάνετε download υλικό άλλων χρηστών. [δωρεάν είναι όλα]
ps.3: Μου έχουν αποκλείσει τον λογαριασμό μου στο msn εδώ και μέρες και γι'αυτό με έχετε χάσει από κει πέρα. FUCK FUCK FUCK!! Ούτε τα mail μου δεν μπορώ να δω.
8 Σεπ 2010
Για χάρη σου ρε ΤΟΣΟ ΔΑ!
Αφού το ζήτησες ΤΟΣΟ ΜΑ ΤΟΣΟ ΕΥΓΕΝΙΚΑ, θα παίξω κι εγώ το παιχνιδάκι Χ-)
10 πράγματα που αγαπώ:
1. Αγαπώ το τραγούδι.
2. Αγαπώ πατερούλη και μανούλα.
3. Αγαπώ το μεταμεσονύκτιο περπάτημα.
4. Αγαπώ τις γάτες.
5. Αγαπώ τους κοντινούς μου φίλους.
6. Αγαπώ τους Tool.
7. Αγαπώ τα παιχνίδια.
8. Αγαπώ το εξοχικό μου.
9. Αγαπώ την μυρωδιά της μπριζόλας.
10. Αγαπώ ένα φανταράκι...
Όποιος θέλει και δεν βαριέται ας το κάνει :)
10 πράγματα που αγαπώ:
1. Αγαπώ το τραγούδι.
2. Αγαπώ πατερούλη και μανούλα.
3. Αγαπώ το μεταμεσονύκτιο περπάτημα.
4. Αγαπώ τις γάτες.
5. Αγαπώ τους κοντινούς μου φίλους.
6. Αγαπώ τους Tool.
7. Αγαπώ τα παιχνίδια.
8. Αγαπώ το εξοχικό μου.
9. Αγαπώ την μυρωδιά της μπριζόλας.
10. Αγαπώ ένα φανταράκι...
Όποιος θέλει και δεν βαριέται ας το κάνει :)
5 Σεπ 2010
Σπάσιμο
Νεύρων; Παπουτσιού; Διάθεσης; Απ'όλα έχει ο μπαξές.
Π.χ. σήμερα το μεσημέρι κόπηκε το παπούτσι μου [η αγαπημένη μου πλατφόρμα btw :P] την ώρα που θα έφτανα στο Caravel για μια έκθεση. Γαμώ την γκαντεμιά μου, νεύρα με το κιλό. Έψαχνα κουτσή για κάμποση ώρα μαγαζί με παπούτσια στην περιοχή. Φτάνω στην βιτρίνα ενός...200 euros με την έκπτωση ένα ζευγάρι απλά σανδάλια. Σούπερ. Στην συνέχεια έφαγα πάνω από μισάωρο να βρω μαγαζί με φτηνά παπουτσάκια, ίσα ίσα να κάνω την δουλειά μου βρε αδελφέ! Τελικά σε ένα στενάκι ανακάλυψα κρυμμένο κινέζικο μαγαζί το οποίο με έσωσε για 5 euros. Παντού υπάρχει ένα κινέζικο!! Το παπούτσι δεν ξέρω για πόσο θα κρατήσει, την δουλειά του πάντως την έκανε, πήγα στην έκθεση και γύρισα σώα στο σπίτι μου. Αλλά δεν θα το ξαναφορέσω γιατί δεν είναι στο στυλ μου και επίσης είναι άβολο για πολλή ώρα :P
Με την σειρά της η διάθεση έπιασε χαμηλό level όταν έμαθα αργότερα ότι βρέθηκε και η κολλητή μου στην ίδια έκθεση...αλλά παρέα με κάποια κοπέλα που δεν χωνεύω γιατί νιώθω ότι πάει να χωθεί.. Καλά που δεν τις είδα και τις 2 μαζί.
Είδα και μια παλιά συμφοιτήτρια που ντυνόταν συνήθως σαν πόρνη 40 ετών όταν ερχόταν στο μάθημα. Δεν γινόταν να μην την αναγνωρίσω από μακριά. Την απέφυγα με στυλ και διακριτικότητα γιατί αυτή πιάνει το μπλαμπλά και γίνεται κολιτσίδα. Ααααχ ακόμα θυμάμαι τις στιγμές που αυτοπροσκαλούσε τον εαυτό της για καφέ με την παρέα μου απ'την σχολή. :P
Bonus της εποχής: Αυξημένο τρέξιμο και συνεργασία με νέο φροντιστήριο + αναμονή για ιδιαίτερα + έλλειψη χρημάτων + φιλενάδες σε απόγνωση + στρατευμένο boyfriend σε απόγνωση + στεναχώρια.
Π.χ. σήμερα το μεσημέρι κόπηκε το παπούτσι μου [η αγαπημένη μου πλατφόρμα btw :P] την ώρα που θα έφτανα στο Caravel για μια έκθεση. Γαμώ την γκαντεμιά μου, νεύρα με το κιλό. Έψαχνα κουτσή για κάμποση ώρα μαγαζί με παπούτσια στην περιοχή. Φτάνω στην βιτρίνα ενός...200 euros με την έκπτωση ένα ζευγάρι απλά σανδάλια. Σούπερ. Στην συνέχεια έφαγα πάνω από μισάωρο να βρω μαγαζί με φτηνά παπουτσάκια, ίσα ίσα να κάνω την δουλειά μου βρε αδελφέ! Τελικά σε ένα στενάκι ανακάλυψα κρυμμένο κινέζικο μαγαζί το οποίο με έσωσε για 5 euros. Παντού υπάρχει ένα κινέζικο!! Το παπούτσι δεν ξέρω για πόσο θα κρατήσει, την δουλειά του πάντως την έκανε, πήγα στην έκθεση και γύρισα σώα στο σπίτι μου. Αλλά δεν θα το ξαναφορέσω γιατί δεν είναι στο στυλ μου και επίσης είναι άβολο για πολλή ώρα :P
Με την σειρά της η διάθεση έπιασε χαμηλό level όταν έμαθα αργότερα ότι βρέθηκε και η κολλητή μου στην ίδια έκθεση...αλλά παρέα με κάποια κοπέλα που δεν χωνεύω γιατί νιώθω ότι πάει να χωθεί.. Καλά που δεν τις είδα και τις 2 μαζί.
Είδα και μια παλιά συμφοιτήτρια που ντυνόταν συνήθως σαν πόρνη 40 ετών όταν ερχόταν στο μάθημα. Δεν γινόταν να μην την αναγνωρίσω από μακριά. Την απέφυγα με στυλ και διακριτικότητα γιατί αυτή πιάνει το μπλαμπλά και γίνεται κολιτσίδα. Ααααχ ακόμα θυμάμαι τις στιγμές που αυτοπροσκαλούσε τον εαυτό της για καφέ με την παρέα μου απ'την σχολή. :P
Bonus της εποχής: Αυξημένο τρέξιμο και συνεργασία με νέο φροντιστήριο + αναμονή για ιδιαίτερα + έλλειψη χρημάτων + φιλενάδες σε απόγνωση + στρατευμένο boyfriend σε απόγνωση + στεναχώρια.
21 Αυγ 2010
Μια δόση βαρεμάρας
Επέστρεψα κι εγώ στην Αθήνα και στην μπλογκογειτονιά μας, οπότε καλώς σας βρήκα :)
Θα προσπαθήσω να κάνω ένα συνοπτικό review των διακοπών μου:
1) Λίγα μπάνια, λίγο μαύρισμα, λίγη ξεκούραση.
2) Σε σπίτι που υπάρχει μωρό παιδί δεν ξανακάνω διακοπές, ούτε για λίγες μέρες.
3) Η Βοϊδοκοιλιά γαμάει και δέρνει \m/
4) Και οι φωτογραφίες που έβγαλα με την Καρύδα γαμάνε \m/
5) Ένα αγόρι απ'την παρέα της ξαδέλφης μου...μου τα ζήτησε 2 φορές :P και δεν εννοώ τα κουλουράκια ή τπτ παρόμοιο.
6) Το soundtrack του καλοκαιριού περιλάμβανε Kyuss, Sex Pistols, Amorphis, Tool, Deep Purple και Ska-P κυρίως.
7) Στην Μεσσηνία η καθημερινότητα ήταν πρωί ύπνος, μεσημέρι φαγητό του σκασμού, απόγευμα θάλασσα, βράδυ καφετεριομπαράκια [και ναργιλές 2-3 φορές..]
8) Η Ναυαρίνου στην Καλαμάτα ωραία περατζάδα ;) ήταν η θέα απ'το ξενοδοχείο που έμεινα με τον Χ.
9) Το φανταριλίκι περίεργο πράγμα..
10) Πάλι είδα πολλά αστέρια να πέφτουν και δεν πρόλαβα να κάνω ούτε μια ευχή. [και υποτίθεται τις είχα και έτοιμες]
11) Να πα να γαμηθούν τα καγκούρια με τα πειραγμένα μηχανάκια και αυτοκίνητα που με ξεκούφαναν όπου κι αν πήγαινα.
12) Να πα να γαμηθεί κι ένας μαλάκας απ'την παρέα της ξαδέλφης. Ίσως έτσι συνέλθει λίγο.
13) Αυτό το καλοκαίρι έφαγα τόσες ώρες στα Κτελ που νομίζω ότι αρχίζω να τα βαριέμαι.
14) Όποιοι πετάτε σκουπίδια και αποτσίγαρα στις αμμουδιές εύχομαι να πάθετε καρκίνο. Simple as that.
15) Μου λείπεις πολύ ρε τολκινά...η σκέψη μου μαζί σου. Take care.
Και τώρα πίσω στην αγαπημένη μου πόλη αλλά όχι και στην καθημερινότητα. Οι διακοπές μου συνεχίζονται με μπόλικη μοναξιά και βαρεμάρα. Οι περισσότεροι φίλοι μου λείπουν ή διαβάζουν, οπότε κι εγώ θα περάσω αρκετό χρόνο στο σπίτι ή βολτάροντας μόνη παρέα με κανα βιβλίο. Άντε επιστρέψτε για να βγούμε όλη η παρέα!
ps: ακόμα δεν έχω μεταφέρει photos στο pc. Όταν γίνει κι αυτό ίσως ανεβάσω καμία εδώ πέρα.
Σας φιλώ τρελόπαιδα!
Θα προσπαθήσω να κάνω ένα συνοπτικό review των διακοπών μου:
1) Λίγα μπάνια, λίγο μαύρισμα, λίγη ξεκούραση.
2) Σε σπίτι που υπάρχει μωρό παιδί δεν ξανακάνω διακοπές, ούτε για λίγες μέρες.
3) Η Βοϊδοκοιλιά γαμάει και δέρνει \m/
4) Και οι φωτογραφίες που έβγαλα με την Καρύδα γαμάνε \m/
5) Ένα αγόρι απ'την παρέα της ξαδέλφης μου...μου τα ζήτησε 2 φορές :P και δεν εννοώ τα κουλουράκια ή τπτ παρόμοιο.
6) Το soundtrack του καλοκαιριού περιλάμβανε Kyuss, Sex Pistols, Amorphis, Tool, Deep Purple και Ska-P κυρίως.
7) Στην Μεσσηνία η καθημερινότητα ήταν πρωί ύπνος, μεσημέρι φαγητό του σκασμού, απόγευμα θάλασσα, βράδυ καφετεριομπαράκια [και ναργιλές 2-3 φορές..]
8) Η Ναυαρίνου στην Καλαμάτα ωραία περατζάδα ;) ήταν η θέα απ'το ξενοδοχείο που έμεινα με τον Χ.
9) Το φανταριλίκι περίεργο πράγμα..
10) Πάλι είδα πολλά αστέρια να πέφτουν και δεν πρόλαβα να κάνω ούτε μια ευχή. [και υποτίθεται τις είχα και έτοιμες]
11) Να πα να γαμηθούν τα καγκούρια με τα πειραγμένα μηχανάκια και αυτοκίνητα που με ξεκούφαναν όπου κι αν πήγαινα.
12) Να πα να γαμηθεί κι ένας μαλάκας απ'την παρέα της ξαδέλφης. Ίσως έτσι συνέλθει λίγο.
13) Αυτό το καλοκαίρι έφαγα τόσες ώρες στα Κτελ που νομίζω ότι αρχίζω να τα βαριέμαι.
14) Όποιοι πετάτε σκουπίδια και αποτσίγαρα στις αμμουδιές εύχομαι να πάθετε καρκίνο. Simple as that.
15) Μου λείπεις πολύ ρε τολκινά...η σκέψη μου μαζί σου. Take care.
Και τώρα πίσω στην αγαπημένη μου πόλη αλλά όχι και στην καθημερινότητα. Οι διακοπές μου συνεχίζονται με μπόλικη μοναξιά και βαρεμάρα. Οι περισσότεροι φίλοι μου λείπουν ή διαβάζουν, οπότε κι εγώ θα περάσω αρκετό χρόνο στο σπίτι ή βολτάροντας μόνη παρέα με κανα βιβλίο. Άντε επιστρέψτε για να βγούμε όλη η παρέα!
ps: ακόμα δεν έχω μεταφέρει photos στο pc. Όταν γίνει κι αυτό ίσως ανεβάσω καμία εδώ πέρα.
Σας φιλώ τρελόπαιδα!
3 Αυγ 2010
Bye bye, φιλάκια, αγκαλίτσες κλπ.
Και τώρα έφτασε η στιγμή που πάλι πρέπει να φτιάξω βαλίτσα :P
Θα λείπω απ'την πανέμορφη Αθήνα μας για 15 μέρες τουλάχιστον \m/ ας κάνει κανα μπανάκι και το Εργαλείο επιτέλους.
Αύριο λοιπόν φεύγω και ξαναπάω Μεσσηνία [θά'ρθει και η Καρύδα λίγες μέρες ^_^] και μετά πάνω στα βουνά, στην Αρκαδία, να πάρω μια γερή δόση από κατσικοπρόβατα και ερημιά/ηρεμία.
Σας φιλώ και σας χαιρετώ! Καλά να περνάτε κι εσείς!
Stay heavy \m/
Θα λείπω απ'την πανέμορφη Αθήνα μας για 15 μέρες τουλάχιστον \m/ ας κάνει κανα μπανάκι και το Εργαλείο επιτέλους.
Αύριο λοιπόν φεύγω και ξαναπάω Μεσσηνία [θά'ρθει και η Καρύδα λίγες μέρες ^_^] και μετά πάνω στα βουνά, στην Αρκαδία, να πάρω μια γερή δόση από κατσικοπρόβατα και ερημιά/ηρεμία.
Σας φιλώ και σας χαιρετώ! Καλά να περνάτε κι εσείς!
Stay heavy \m/
20 Ιουλ 2010
Άλλη μια κορυφαία γνωριμία
Το Φονικό Κουνέλι ήρθε σήμερα μαζί μας για καφέ.
Και τα κατάφερε να επιβιώσει ανάμεσα σε 4 τρελές και τον DmJapan.
ΑΞΙΟΣ ΑΞΙΟΣ!
Χαρήκαμε για την γνωριμία και ελπίζουμε να σε ξαναδούμε σε άλλη συνάντηση ^_^
[Την γάτα την πόσταρα για την φίλη μου την Ζωή]
27 Μαρ 2010
20 Μαρ 2010
Good night
Άλλη μια γεμάτη μέρα έφτασε στο τέλος της.
Το πρωί σηκώθηκα χαράματα και πήγα για εξετάσεις αίματος. Δεν ξέρω αν το ξέρετε, αλλά είμαι πολύ κότα με τις ενέσεις, με πιάνει πανικός, τρόμος. Νά'ναι καλά η μάνα που από μόνη της προσφέρθηκε να με πάει στο ιατρείο :-P Ευτυχώς τα αποτελέσματα των εξετάσεων έδειξαν αυτό που ήθελα να δω, είμαι καλά κλπ κλπ κλπ.
Μετά ετοιμάστηκα να πάω στην δουλειά. Τα καμάρια μου του C'1 ήταν σε υπερένταση, αχ άτιμες Παρασκευές και άτιμη άνοιξη. Μου πήραν τ'αυτιά λέμεεεε! Μετά όμως που είχα την τάξη D', ήταν όλα καλά, το αγαπημένο μου τμήμα που όλα θα δουλέψουν ρολόι. Το κεφάλαιο ήταν αφιερωμένο στην Αστρονομία. Οπότε έβαλα στο στικάκι μου τις καλύτερες φωτογραφίες του Hubble και τους έκανα προβολή μέσω του προτζέκτορα να χαρούν τα παιδιά μου. Πόσο χαίρομαι που 9/10 άτομα σ'αυτό το τμήμα διψάνε για γνώσεις [όχι του τύπου "πότε θα βγάλει το επόμενο dvd η πόρνη" a.k.a. Τζούλια].
Με το που τελείωσα το μάθημα περίμεναν απ'έξω κάμποσοι γονείς να πάρουν βαθμούς. Οπότε καθυστέρησα για τα καλά. Οι ομιλητικές μάνες είναι όλα τα λεφτά, όπως και οι πατεράδες που κορδώνονται σαν παγόνια.
Αχ καθημερινότητα.
Αύριο με περιμένει κι άλλη μια busy ημέρα όμως...το πρωί δίνουμε κι επισήμως βαθμούς στο φροντιστήριο και μετά θέλω να ετοιμαστώ να πάω Εξάρχεια σ'ένα anime event. Και το βραδάκι νωρίς για ποτό με παλιούς συμφορουμίτες.
p.s. Agit8d, σε ενημέρωσαν καλέ για αύριο βράδυ?
Το πρωί σηκώθηκα χαράματα και πήγα για εξετάσεις αίματος. Δεν ξέρω αν το ξέρετε, αλλά είμαι πολύ κότα με τις ενέσεις, με πιάνει πανικός, τρόμος. Νά'ναι καλά η μάνα που από μόνη της προσφέρθηκε να με πάει στο ιατρείο :-P Ευτυχώς τα αποτελέσματα των εξετάσεων έδειξαν αυτό που ήθελα να δω, είμαι καλά κλπ κλπ κλπ.
Μετά ετοιμάστηκα να πάω στην δουλειά. Τα καμάρια μου του C'1 ήταν σε υπερένταση, αχ άτιμες Παρασκευές και άτιμη άνοιξη. Μου πήραν τ'αυτιά λέμεεεε! Μετά όμως που είχα την τάξη D', ήταν όλα καλά, το αγαπημένο μου τμήμα που όλα θα δουλέψουν ρολόι. Το κεφάλαιο ήταν αφιερωμένο στην Αστρονομία. Οπότε έβαλα στο στικάκι μου τις καλύτερες φωτογραφίες του Hubble και τους έκανα προβολή μέσω του προτζέκτορα να χαρούν τα παιδιά μου. Πόσο χαίρομαι που 9/10 άτομα σ'αυτό το τμήμα διψάνε για γνώσεις [όχι του τύπου "πότε θα βγάλει το επόμενο dvd η πόρνη" a.k.a. Τζούλια].
Με το που τελείωσα το μάθημα περίμεναν απ'έξω κάμποσοι γονείς να πάρουν βαθμούς. Οπότε καθυστέρησα για τα καλά. Οι ομιλητικές μάνες είναι όλα τα λεφτά, όπως και οι πατεράδες που κορδώνονται σαν παγόνια.
Αχ καθημερινότητα.
Αύριο με περιμένει κι άλλη μια busy ημέρα όμως...το πρωί δίνουμε κι επισήμως βαθμούς στο φροντιστήριο και μετά θέλω να ετοιμαστώ να πάω Εξάρχεια σ'ένα anime event. Και το βραδάκι νωρίς για ποτό με παλιούς συμφορουμίτες.
p.s. Agit8d, σε ενημέρωσαν καλέ για αύριο βράδυ?
14 Μαρ 2010
Δυνατό weekend
Παρασκευή, 12/03/10:
Fear Factory live @ Gagarin 205
Τέλειο δώρο γενεθλίων. Οι FF άξιζαν κάθε ευρώ που δώσαμε εγώ και το ροδακινάκι. Πιάσαμε κάγκελο μπροστά μπροστά προς αριστερά και περάσαμε απίστευτα. 20 χρόνια κάναν νά'ρθουν Ελλάδα και νομίζω ότι το κοινό τους αποζημίωσε και με το παραπάνω.
Ενέργεια, παλμός, ατέλειωτο headbanging [αχ ο αυχένας μου], ο ντράμερ διαμάντι επί σκηνής, ακούραστοι όλοι τους. THANKS SO MUCH.
Το μόνο παραπονάκι μου σχετικά με το σέτλιστ είναι ότι είχε μόνο ένα κομμάτι αν θυμάμαι καλά από Digimortal :-/ ήθελα τουλάχιστον και το "Digital Wounds" γαμώτο. Πήραμε όμως γερή δόση από Demanufacture, Obsolete και Mechanize. Η μπάντα ήταν καλοκουρδισμένη, δεν έχασαν νότα ούτε την δύναμή τους μέχρι το τέλος.
Μια υπέροχη βραδιά λοιπόν.
Σάββατο, 13/03/10:
Drum 'n' Bass @ Σχολή Καλών Τεχνών
Ξανά με ροδακινάκι, αλλά και cookie και vag αυτή τη φορά πήγαμε Καλών Τεχνών για ατέλειωτο χτύπημα μπροστά στους DJ. Αυτόν τον κωλόκαιρο να μην είχε μόνο -_- τα παπούτσια ΣΚΑΤΑ μετά από πέρασμα από λάσπες μέχρι να φτάσουμε στο σωστό κτήριο. Μετά όμως ακολούθησε χορός μέχρι τα ξημερώματα. Έεεεετσι. Κάψαμε άπειρες θερμίδες χαχαχχχ. Δεν το περίμενα ότι θά'σκαγε μύτη τόσος κόσμος εκεί πέρα. Γέμισε ο χώρος και υπήρχε αρκετό κέφι παρά το κρύο και την βροχή που φάγαμε όλοι μέχρι να φτάσουμε.
ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ ΜΟΥ. Για άαααλλη μια φορά πέτυχα τον αδελφό σου και πιάσαμε κουβεντούλα κατά τις 4 το πρωί :P στο λέω μήπως και σε έπιασε πνίξιμο/βήχας τέτοια ώρα περίπου.
Συμπέρασμα γενικόν: Μετά από 2 συνεχόμενες μέρες ξενυχτιού και δυνατής μουσικής το Εργαλείο ένιωσε να τα παίζει. Αυτιά βουίζουν, αυχένας πονάει, μάτια τσούζουν. ΕΠΙΚ.
Αλλά περάσαμε καλά :D
Fear Factory live @ Gagarin 205
Τέλειο δώρο γενεθλίων. Οι FF άξιζαν κάθε ευρώ που δώσαμε εγώ και το ροδακινάκι. Πιάσαμε κάγκελο μπροστά μπροστά προς αριστερά και περάσαμε απίστευτα. 20 χρόνια κάναν νά'ρθουν Ελλάδα και νομίζω ότι το κοινό τους αποζημίωσε και με το παραπάνω.
Ενέργεια, παλμός, ατέλειωτο headbanging [αχ ο αυχένας μου], ο ντράμερ διαμάντι επί σκηνής, ακούραστοι όλοι τους. THANKS SO MUCH.
Το μόνο παραπονάκι μου σχετικά με το σέτλιστ είναι ότι είχε μόνο ένα κομμάτι αν θυμάμαι καλά από Digimortal :-/ ήθελα τουλάχιστον και το "Digital Wounds" γαμώτο. Πήραμε όμως γερή δόση από Demanufacture, Obsolete και Mechanize. Η μπάντα ήταν καλοκουρδισμένη, δεν έχασαν νότα ούτε την δύναμή τους μέχρι το τέλος.
Μια υπέροχη βραδιά λοιπόν.
Σάββατο, 13/03/10:
Drum 'n' Bass @ Σχολή Καλών Τεχνών
Ξανά με ροδακινάκι, αλλά και cookie και vag αυτή τη φορά πήγαμε Καλών Τεχνών για ατέλειωτο χτύπημα μπροστά στους DJ. Αυτόν τον κωλόκαιρο να μην είχε μόνο -_- τα παπούτσια ΣΚΑΤΑ μετά από πέρασμα από λάσπες μέχρι να φτάσουμε στο σωστό κτήριο. Μετά όμως ακολούθησε χορός μέχρι τα ξημερώματα. Έεεεετσι. Κάψαμε άπειρες θερμίδες χαχαχχχ. Δεν το περίμενα ότι θά'σκαγε μύτη τόσος κόσμος εκεί πέρα. Γέμισε ο χώρος και υπήρχε αρκετό κέφι παρά το κρύο και την βροχή που φάγαμε όλοι μέχρι να φτάσουμε.
ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ ΜΟΥ. Για άαααλλη μια φορά πέτυχα τον αδελφό σου και πιάσαμε κουβεντούλα κατά τις 4 το πρωί :P στο λέω μήπως και σε έπιασε πνίξιμο/βήχας τέτοια ώρα περίπου.
Συμπέρασμα γενικόν: Μετά από 2 συνεχόμενες μέρες ξενυχτιού και δυνατής μουσικής το Εργαλείο ένιωσε να τα παίζει. Αυτιά βουίζουν, αυχένας πονάει, μάτια τσούζουν. ΕΠΙΚ.
Αλλά περάσαμε καλά :D
16 Δεκ 2009
Βρισίδι, αυτοκτονία, εστιατόριο, Ρεζίν, Ναρούτο
Η μέρα μου ξεκίνησε με βρισίδι στο Γ12. Ένας πανηλίθιος κατέβαζε ατελείωτο βρισίδι στον οδηγό σε όλη την διάρκεια της διαδρομής. Η αιτία? Επειδή ο οδηγός ακολούθησε τους κανόνες και δεν επέτρεψε σε μια κυρία με καρότσι λαϊκής ν'ανέβει στο λεωφορείο. Επιτρέπονται μόνο αναπηρικά καροτσάκια και καροτσάκια μωρών. Για μισή ώρα ακούγαμε αυτόν τον επιβάτη να βρίζει με πανέμορφες λεξούλες τον εξαιρετικά υπομονετικό οδηγό. Δεν άντεξα και σε μια φάση γύρισα πίσω και τού'πα να σκάσει.
Στην συνέχεια μπήκα στο πολυαγαπημένο 608 και ανεβαίνοντας την Παπάγου πέτυχα αυτοκτονία σε εξέλιξη. Ένας μεσήλικας θα πηδούσε απ'το μπαλκόνι 5ου ορόφου. Χαμός από κάτω, αστυνομία, περίεργοι περαστικοί κλπ. Μην ρωτάτε, δεν ξέρω τι έγινε τελικά.
Φτάνω σχολή, κάνω απίστευτα γρήγορα τις δουλειές μου στην γραμματεία [κάποιος φούρνος σίγουρα γκρεμίστηκε] και μετά βρίσκω Φούντα, Μπουγάτσα και Σαλαμάνδρα και πάμε εστιατόριο. Αχ. Αυτή η μυρωδιά μου είχε λείψει απίστευτα. Τώρα πια μου βρωμάει, αλλά στην διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων μού άνοιγε την όρεξη :-P Καθίσαμε λοιπόν με τις ώρες και λέγαμε την μία μαλακία μετά την άλλη, τα νέα μας και όχι μόνο. Πέτυχα και άλλον έναν φίλο εκεί πέρα.
Έπειτα είχαμε ορεξούλες για καφέ. Μπαίνουμε στο λεωφορείο για κέντρο και ξεσπάει μια νεροποντή άστα να παν. Οι δρόμοι έγιναν ποτάμια σε δευτερόλεπτα κι εμένα μ'έπιασε απελπισία γιατί φαινόταν ότι θα ακυρωνόταν κάτι που είχα κανονίσει για μετά. Και ναι, ακυρώθηκε. Οπότε πήγα με τα γκερλς στην Ρεζίν να θυμηθούμε τα παλιά. Κόλαση αυτή η ζεστή σοκολάτα.
Μετά έκανα κάτι βολτούλες στο κέντρο και ξαναπήρα το Γ12 για την επιστροφή. Κορυφαία στιγμή: Μας προσπερνάει ένας με μηχανάκι κραυγάζοντας "ΝΑΡΟΥΤΟ ΝΑΡΟΥΤΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ".
The end.
6 Δεκ 2009
Δεν βρίσκω τίτλο
Άλλη μια βροχερή μέρα. Ίσως για τον Αλέξανδρο αυτή τη φορά.
Μακάρι να γινόντουσαν ειρηνικές διαδηλώσεις. Σιωπηλό πένθος για το παιδί.. Έτσι θα κατέβαινα κι εγώ ν'αφήσω ένα λουλούδι στην Μεσολογγίου.
Τώρα με τους αστυνομικούς νά'ναι καχύποπτοι με τον καθένα και τις εξακριβώσεις στοιχείων και τα κλομπ σε ετοιμότητα πώς να το κάνω αυτό? Η υπερβολή δεν έχει όρια πια.
Ειρήνη γαμώτο μου. Και απ'τις 2 πλευρές όμως.
Μακάρι να γινόντουσαν ειρηνικές διαδηλώσεις. Σιωπηλό πένθος για το παιδί.. Έτσι θα κατέβαινα κι εγώ ν'αφήσω ένα λουλούδι στην Μεσολογγίου.
Τώρα με τους αστυνομικούς νά'ναι καχύποπτοι με τον καθένα και τις εξακριβώσεις στοιχείων και τα κλομπ σε ετοιμότητα πώς να το κάνω αυτό? Η υπερβολή δεν έχει όρια πια.
Ειρήνη γαμώτο μου. Και απ'τις 2 πλευρές όμως.
Μα θέλετε να ξαναγίνουν τα περσινά δεκεμβριανά? Και αν ναι, γιατί? Βλέπω ότι η βία φέρνει βία. Δεν βλέπω κάτι το θετικό.
Και η ζωή συνεχίζεται...
Χάρηκα που βρέθηκα στο Fox χθες το βράδυ, έστω για λίγο. Χάρηκα που το μυαλό μου έφυγε απ'τα προβλήματα. Χάρηκα που είδα familiar faces. Χάρηκα που χόρεψα με την μπουγάτσα. Χάρηκα με την ευτυχία της καρύδας. Χάρηκα που η ζωή μας δεν έχει μόνο σκοτεινές όψεις.
13 Οκτ 2009
Βελτίωση
Σήμερα όλη μέρα ήμουν με ένα χαμόγελο σχεδόν ως τ'αυτάκια μου.
Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα στον κόσμο απ'την φιλία.
:D
Αφήνω πίσω τα παλιά. Νομίζω επιτέλους μπορώ ν'αρχίσω να βλέπω τη ζωή με άλλο μάτι. Κακώς άφηνα τα λόγια ενός μόνο ανθρώπου να με επηρεάσουν τόσο πολύ. Οκ, έριξα το απαραίτητο βρισίδι και κάμποσα δάκρυα but now it's time to move on.
Ανοίγω τα μάτια μου και βλέπω πόσα πράγματα δεν εκτίμησα τους τελευταίους μήνες που ήμουν στην κοσμάρα μου και σε μια κατάθλιψη που μου κατάτρωγε την ψυχή. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους ήταν εκεί για μένα και κάναμε τόσες και τόσες συζητήσεις προσπαθώντας να βγάλουμε άκρη.
Ανοίγω τα μάτια μου και βλέπω πόσα πράγματα δεν εκτίμησα τους τελευταίους μήνες που ήμουν στην κοσμάρα μου και σε μια κατάθλιψη που μου κατάτρωγε την ψυχή. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους ήταν εκεί για μένα και κάναμε τόσες και τόσες συζητήσεις προσπαθώντας να βγάλουμε άκρη.
Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα στον κόσμο απ'την φιλία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)