Επιτέλους Μάρτιος

Καλό μήνα σε όλες και όλους. Μπήκε η άνοιξη! Wake uuuuup!

Δεν ξέρω πώς σας μπήκε, αλλά σε μένα μπήκε με ποίηση στις 4 το πρωί.

Εκεί που μιλάγαμε στο τηλ. μετά από ένα κουραστικό quest στο DDO, άρχισε ξαφνικά να μου απαγγέλλει αποσπάσματα του Beowulf, 1 sonnet του Shakespeare, 1 sonnet του Spenser και 1 poem του Sir Thomas Wyatt [the Elder ε!]. Θα περίμενα να μου πει καφρίλες και όχι τέτοια πράματα φυσικά. Αλλά ευτυχώς τα βιβλία Norton κρύβουν πολλά διαμαντάκια.

Μετά του ζήτησα να μου πει κανα ποίημα του cummings αλλά δεν ήξερε απ' έξω και βαριόταν να κατεβάσει τον 2ο τόμο Norton :-P

Για τελείωμα έκραξε λίγο τον Bukowski και τον Roger Waters [για τον τελευταίο έλεγε πόσο κλαψιάρης είναι και ότι έριχνε το φταίξιμο στην κοινωνία κλπ κλπ κλπ...] και μετά μου τραγούδησε κάτι για να κοιμηθώ Χ-)

He's weird, but who cares? I'm weird, too. :-P

Το είδα κι αυτό

Διάβασα πριν λίγο μία μπλόγκερ να παρακαλά τον θεό να συνεχίσουν να την διαβάζουν οι αναγνώστες της παρά τις τελευταίες αποκαλύψεις που έκανε. Creepy?

Αυτό λέγεται εξάρτηση απ'τους αναγνώστες ή είναι ιδέα μου? Αυτός είναι ο σκοπός ενός μπλογκ? Να έχει κάποιους που το ακολουθούν πιστά? Χμμμ....μάλλον εγώ το βλέπω πολύ χαλαρά, ότι είναι απλά άλλος ένας τρόπος έκφρασης. Και όποιος θέλει διαβάζει, όποιος θέλει σχολιάζει, όποιος θέλει αδιαφορεί κλπ. So what?

[Χαχ οκ, ίσως ακολουθήσουν δυσάρεστες αντιδράσεις μετά απ'αυτή την ανάρτησή μου αλλά τι να κάνουμε...I'm a bitch. Ελευθερία έκφρασης έχουμε. Οπότε και οι αναγνώστες-όχι "μου", δν μου ανήκει κανένας-μπορούν να σχολιάσουν τα λεγόμενά μου ελεύθερα. Εξάλλου δν παρακαλώ θεούς και δαίμονες μην τους χάσω. Λολ δλδ. Τα μπλογκς και οι μπλογκερς είναι φρι σπίριτς. Φεύγουν, έρχονται ή εξαφανίζονται. Peace.]