Just for fun!

Λιώνω λιώνω χχαχαχαχαχχχχχ!

Black Swan review

----Προσοχή! Υπάρχουν και σποϊλεράκια τριγύρω.----


Ο Darren Aronofsky είναι στο top 3 αγαπημένων μου σκηνοθετών και για ακόμα μια φορά λάτρεψα την σκηνοθεσία του.
Το Black Swan είναι σίγουρα καλογυρισμένο, με σκηνές απίστευτα δεμένες η μία με την άλλη, δυνατά και γρήγορα πλάνα που δεν σε κάνουν να βαρεθείς. Δύσκολο όμως να τα χαρακτηρίσω και τρομακτικά όπως έχουν πει άλλοι. Ζήτημα -για μένα πάντα- να είχε κανα δυο πιο τρομακτικά πλάνα. Συγκεκριμένα μου άρεσαν τα διάφορα zoom που έκανε π.χ. στα παπούτσια του μπαλέτου, στα μάτια, στην σπασμένη μπαλαρίνα, στην πλάτη της Lily (Mila Kunis).
Οπότε για να συνοψίσω, σκηνοθετικά βάζω κλασσικά στον κύριο Aronofsky άριστα 10/10.



Πάμε τώρα στην πλοκή και τα θέματα που διαπραγματευόταν.
Εδώ θα αναγκαστώ να χρησιμοποιήσω την λέξη "υπερεκτιμημένη".
Δεν είδα ένα σενάριο που καταπιάνεται με κάτι πιο καινούργιο, ίσα ίσα που διέκρινα κάποια επανάληψη.

Πιο συγκεκριμένα, αυτή η εμμονή που είχε η Nina (Natalie Portman) με την εμφάνισή της, με το να είναι η καλύτερη, με το να αρέσει απόλυτα ο χορός της μου θύμισε αρκετά την περίπτωση της μητέρας του Harry πίσω στο Requiem for a Dream. Και οι 2 γυναίκες ήθελαν να δείχνουν όμορφες και να είναι οι καλύτερες σε ό,τι κάνουν και γι'αυτό έφτασαν στα άκρα. Απ'τη μια μεριά η μητέρα του Harry έφτασε στην ανορεξία ώστε να χωρέσει στο αγαπημένο της κόκκινο φόρεμα και να εντυπωσιάσει τον κόσμο γύρω της και απ'την άλλη η Nina ήθελε να είναι η καλύτερη και ως White και ως Black Swan και όλοι να παραδεχτούν το πόσο τέλεια και εκφραστική μπαλαρίνα είναι. Τελικά όμως η Nina στοιχειώνεται από τις φοβίες της έτσι όπως ακριβώς γίνεται και με την περίπτωση της μητέρας του Harry. Η Nina επίσης έχει το στοιχείο της αυτοκαταστροφής σε σημείο του να βλάπτει η ίδια ασυναίσθητα ίσως το σώμα της με γρατσουνιές κλπ. Και οι 2 γυναίκες οδηγούνται σιγά σιγά προς την καταστροφή.

Βλέποντας λοιπόν αυτή την ομοιότητα και νιώθοντας ήδη απ'την αρχή τι θα συμβεί στο τέλος, η ταινία δεν κατάφερε να με παρασύρει όπως έκαναν οι προηγούμενες ταινίες του σκηνοθέτη. Μου φάνηκε αρκετά αναμενόμενη βλέποντας τις παραισθήσεις, τις εμμονές και τις φοβίες της Nina και προς τα που την οδηγούσαν.

Τελικά η Lily μάλλον δεν έκανε τίποτα απ'όλα τα κακά που φανταζόταν η Nina ότι της είχε κάνει. Απλά η Nina ήταν εσωτερικά τόσο αδύναμη και ανασφαλής που έβλεπε παντού γύρω της εχθρούς που ήθελαν τον ρόλο της στην παράσταση...και στο τέλος η αυτοκαταστροφικότητα και οι εμμονές της την οδήγησαν στο να βλάψει στον μεγαλύτερο βαθμό τον ίδιο της τον εαυτό. Στο τέλος της παράστασης η Nina για άλλη μια φορά αναζητεί την επιβεβαίωση ότι ήταν τέλεια, η καλύτερη χορεύτρια. Και αυτό ήταν το κύκνειο άσμα της.



Όσον αφορά τις ερμηνείες των ηθοποιών δεν το συζητώ. Σφιχτοδεμένο cast που ο καθένας ήταν άψογος στον ρόλο του και όλοι μαζί έδεναν πολύ όμορφα. Η Portman και η Kunis σίγουρα αξίζουν βραβεία για την συγκεκριμένη ταινία. Φάνηκε ότι το δούλεψαν αρκετά τα κορίτσια, χρειάστηκε αρκετός κόπος για να μεταμορφωθούν σε φτασμένες μπαλαρίνες και γι'αυτό μπράβο τους. Με έπεισαν και ήταν τόσο εκφραστικές..και κούκλες φυσικά! Επίσης, του Vincent Cassel του πήγαινε ο ρόλος του δασκάλου χορού με πιο...πονηρό βλέμμα.

Η μουσική του Black Swan καθηλωτική σε κάθε λεπτό. Από τις γνωστές αγαπημένες συνθέσεις του Pyotr Ilyich Tchaikovsky (κοιτάχτε που ξαφνικά θα επανέλθει στην μόδα ο συνθέτης και θα γεμίσει τα charts του last.fm :P) μέχρι τις πάντα προσεγμένες και ταιριαστές συνθέσεις του Clint Mansell που πρέπει νά'ναι αδελφή ψυχή του Aronofsky μετά από τόσες πετυχημένες συνεργασίες. Άριστα λοιπόν και όσον αφορά το soundtrack.



Οπότε το μόνο στοιχείο που με χάλασε σ'αυτή την ταινία ήταν ότι την βρήκα αρκετά αναμενώμενη έχοντας δει προηγούμενες δουλειές του σκηνοθέτη και γι'αυτό και υπερεκτιμημένη. Περίμενα να το μεγάλο μπαμ δηλαδή μετά κιόλας από κριτικές που είχα διαβάσει πριν την δω. Αλλά όχι, δεν ξαφνιάστηκα και δεν με τύλιξε η ταινία στον κόσμο της. Την είδα φυσικά ευχάριστα ως το τέλος και την απόλαυσα χάρις στην σκηνοθεσία και τις ερμηνείες αλλά το σενάριο με οδηγεί στο να της κόψω μερικούς βαθμούς.

8-/10 και ελπίζω στο μέλλον ο σκηνοθέτης που εξειδικεύεται στα requiem των ηρώων του να με ενθουσιάσει ακόμα πιο πολύ :)

Dr. Strangelove

...or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964)



A black 'n' white film by Stanley Kubrick describing the madness and the constant fear of the Americans concerning the Russian conspiracy and the obsession with war.

This film has been characterised as "the hot-line suspense comedy" and I couldn't agree more. It is a comedy full of irony regarding the propaganda of foreign conspiracies and an effort to maintain a political balance even in the most extreme situations [i.e. nuclear holocaust approaching due to the actions of an insane General].

Overall this movie is frighteningly hilarious with a lot of suspence and amusing lines. Kubrick's direction is perfect as always and along with the black and white photography we see another masterpiece on the screen. Concerning the performances, I have to say that the casting was excellent; everyone was ideal for their roles.

"Dr. Strangelove" is still a powerful, brilliant and hilarious movie.
A must for those who want to see something different.



10/10

Centurion (2010)

I went to the movies last night along with Chris and we watched "Centurion".
We didn't have high expectations of that film, we chose it almost randomly...and it turned out to be something really good.



"Centurion" is an adventure/thriller/action film taking place in Britain, A.D. 117, where the Romans are sent to fight the Picts. The legendary Ninth Roman Legion falls into a trap and almost the whole Legion is wiped out. The 7 survivors have to run away towards the Roman frontier front and fight for their lives while being chased by the Picts and especially the revenge-hungry tracker Etain.

Action, wilderness, bravery, revenge, blood, gore, treachery...

We definitely enjoyed this movie, its battle scenes full of blood and some really entertaining taglines. Director Neil Marshall did a good job in this movie.

8/10

Μα πώς δεν την είχα δει τόσο καιρό?!

Σε τι πράγμα να πρωτοαναφερθώ? Στις έξοχες ερμηνείες? Στα έντονα συναισθήματα κατά την διάρκεια της ταινίας? Στην ατμόσφαιρα που άγγιζε τα όρια της ποίησης? Ή στο εκπληκτικό soundtrack? Ο Wong Kar-Wai έκανε το θαύμα του. Με πολύ καλούς ηθοποιούς στην διάθεσή του μας έδωσε ένα διαμάντι. Δείτε την!!

Ένα quote θα σας δώσω μόνο απ'την ταινία:

Love is all a matter of timing.
It's no good meeting the right person too soon or too late.
If I'd live in another time or place...
...my story might have had a very different ending.

Πόσο αληθινό...

Harry Potter and the Half-Blood Prince

Το βιβλίο γάμαγε, η ταινία πάλι όχι και τόσο.

Βιβλίο: 9/10

Ταινία: 6/10

Μερική απογοήτευση επειδή [HUUUUUUGE SPOILERS AHEAD]:
~Η Λούνα έφαγε την θέση της Τονκς όσον αφορά το περιστατικό στο τραίνο. Dammit!!! Γενικά είδαμε την Τονκς μόνο για δευτερόλεπτα σ'όλη την ταινία!

~Κάποιος μαλάκας/μαλακισμένη έβαλε μια σερβιτόρα να την πέφτει στον Harry στην αρχή της ταινίας. Κρίμα κρίμα...πολύ απλά θα μπορούσαν ν'ακολουθήσουν την γραμμή του βιβλίου και να μας δείξουν τον νέο Υπουργό Μαγείας σε διάλογο με τον Πρωθυπουργό Muggle.

~Ο Dumbledore εμφανίζεται στην μέση του μετρό, πλάι στον Harry, και μάλιστα με την γνωστή αμφίεση μάγου. Έλεος και πάλι έλεος.

~Ο Harry, ο Neville και οι άλλοι εκλεκτοί του Slughorn ποτέ δν παρεβρέθηκαν για μεσημεριανό μαζί του στο Hogwarts Express. Άλλη μια ωραία σκηνή που πολύ απλά ήταν άφαντη.

~Όταν η μανούλα του Draco πήγε επίσκεψη με την Bellatrix στο σπιτικό του Snape υποτίθεται ότι θ'ακούγαμε τον Snape ν'απαντάει στις πολύ σημαντικές ερωτήσεις/απορίες της Bellatrix που προσπαθούσε να τον ξεσκεπάσει σαν προδότη. Στην ταινία όμως η σκηνή είναι πετσοκομμένη, ο διάλογος δν υπάρχει καν και απλά βλέπουμε τον όρκο του Snape. :P

~Δν είδαμε αρκετό Hagrid.

~Δν είδαμε την στιγμή που ο Harry, ο Ron και η Hermione έλαβαν τα γράμματα με τους βαθμούς τους στα Κ.Δ.Μ. Ούτε τα μαθήματα που επέλεξαν για τις Ε.Δ.Ε.Μ. τους.

~Δν είδαμε τον Snape να διδάσκει Defence Against the Dark Arts!!! Ντροπή, αίσχος, ουστ, τι πράματα είναι αυτά?! Ο άνθρωπος τόσα χρόνια περίμενε αυτή την θέση και επί της οθόνης δν είδαμε τπτ!

~Δν είδαμε την Fleur και τον Bill, το ζευγαράκι της Αγίας Παρασκευής, να είναι μες στα μέλια και την Ginny να στραβομουτσουνιάζει και να πετάει σούπερ κακίες για την Fleur. Κρίμα κρίμα...

~Χρειαζόταν πιο πολύ focus το love story Ginny-Harry.

~Δν είδαμε αρκετούς σημαντικούς διαλόγους μεταξύ του Harry και του Dumbledore που θα εξηγούσαν αρκετά πράγματα για το παρελθόν του Voldemort και τα παιδικά του χρόνια.

~Δν είδαμε αρκετά flashbacks απ'τα κατορθώματα του Voldemort στο ορφανοτροφείο.

~Η ατμόσφαιρα θά'πρεπε νά'ταν ακόμα πιο σκοτεινή και με πιο υποψιασμένους χαρακτήρες. After all, βρίσκονται σε πόλεμο, είναι τρομαγμένοι και αρκετά καχύποπτοι μήπως έχουν απέναντί τους καναν μεταμφιεσμένο Death Eater. Στην ταινία δν φάνηκαν και πολύ ταραγμένοι απ'το γεγονός ότι ο Voldemort μάζευε τους οπαδούς του και σκότωνε με το κιλό.
:-P

Τεσπά, δν λέω άλλα αν και μού'ρχονται τουλάχιστον άλλα 5! Ίσως παραείμαι απαιτητική αλλά κι εγώ ήθελα να δω έστω τις 2 τελευταίες ταινίες πιο κοντά στα βιβλία. Αυτή εδώ θά'πρεπε νά'ναι 3ωρη γιατί το βιβλίο είχε πολύ πράμα. Να δούμε αν έστω μεγαλώσουν την τελευταία και την κάνουν και πιο πιστή στο βιβλίο...να δούμε ένα ωραίο, σοβαρό φινάλε ρε γαμώτο!

[Α! Να πω ένα μπράβο όμως για την σκηνή στην λίμνη, εκεί που πήγε ο Dumbledore και ο Harry για να βρουν ένα Horcrux του Voldemort. Τα εφέ σ'αυτή την σκηνή ήταν τέλεια και πιστά στις περιγραφές του βιβλίου. Επίσης, ο Malfoy είναι και πολύ μανάρι και η Ginny έχει γίνει κουκλίτσα.]

Ο αγαπημένος μου κοιτώνας απ'το πρώτο βιβλίο μέχρι τώρα...ίσως λόγω Malfoy <3