Ε τώρα δεν μού'ρχεται τίτλος. Ώχουυυυυ

Ρε σεις, αλήθεια, δεν μέθυσα προχθές. Απλά πήγαιναν όλα πιο αργάααα. Και θυμάμαι ότι οι 2 παρευρισκόμενοι γελούσαν πολύ. Μάλλον τους διασκέδαζα. Δεν ξαναπίνω μεγάλη μπύρα στο James Joyce, απορώ πώς την πάτησα έτσι.

Τέεεελος πάντων, το θέμα είναι ότι στο εξής απολαμβάνω τις διακοπές γιατί η φετινή χρονιά ήταν κάπως κουραστική και έχω ανάγκη να ξαναγεμίσω μπαταρίες. Μην σας πω να τις πετάξω τελείως και να πάρω άλλες.

Είναι ωραία η Αθήνα το καλοκαίρι, αν εξαιρέσουμε τις φετινές εντάσεις, τις απεργίες των ΔΕΗτζίδων που γαμώτο πλέον δεν θα παίρνουν 3000euros μισθό μερικοί, μερικές απεργίες στα ΜΜΜ, τις σκηνές στο Σύνταγμα και τα σπασμένα μάρμαρα εδώ κι εκεί. Κατά τ'άλλα όποιος είναι ακόμα εδώ μπορεί να απολαύσει την πόλη κι ας μην έχει λεφτά στην τσέπη. Εξάλλου σε περιόδους κρίσης αναγκαστικά μαθαίνουμε να επιβιώνουμε και να περνάμε καλά και με λιγότερα χρήματα, δεν είναι κακό. Υπάρχουν στην πόλη μας τόσα ωραία πάρκα και τόσα μέρη με θέα όλης της Αθήνας. Πάρτε έναν χυμό/μπύρα/νερό/φραπέ στο χέρι απ'το ψυγείο σας, πάρτε και καναν φίλο και πηγαίνετε βόλτα. Και μια χαρά θα περάσετε και χωρίς λεφτά να σας έχουν φύγει χωρίς λόγο.

Βέβαια τα παραπάνω φαντάζομαι είναι δύσκολο να εφαρμοστούν από άτομα που έχουν συνηθίσει να σκάνει 200ευρα και βάλε ανα βραδιά σε μπουζουκοκαταστάσεις και κλαμπισμούς. Καθένας με τον τρόπο και τα γούστα του.


Ααααχ τί ωραία που είναι η γειτονιά το καλοκαίρι, όταν όλα τα σκασμένα κωλόπαιδα την έχουν κάνει με παππουδογιαγιάδες για μπανιαρίσματα στην θάλασσα κι εγώ έχω γλιτώσει απ'τις στριγκλιές και το χτύπημα της μπάλας μπάσκετ στον δεξιό τοίχο του σπιτιού μου. Παράδεισος λέμε. Με ένα παγωτό στο χέρι και λίγο αεράκι ν'ανεμίζει το μαλλί φαντάζεσαι ότι είσαι στις Μπαχάμες κι ας έχεις θέα την Πάρνηθα απ'τη μία και τον Υμηττό απ'την άλλη :p Μπιούτιφουλ μάι φρέντς. Ελάτε να φτιάξουμε και κανα κοκτέιλ στην βεράντα.

Την Τρίτη όμως φεύγω κι εγώ για καμια βδομάδα γιατί μ'έπιασε όρεξη για μεσσηνιακά μπάνια στις αμμουδιές. Μετά όμως πίσω στην πόλη για συνέχεια της χαλάρωσης εδώ. 15Αύγουστο λέω να ρήξω μαύρη πέτρα στο χωριό και να μείνω πάλι εδώ, έτσι για αλλαγή. Το σπίτι θά'ναι δικό μου, ο Χρήστος θά'ναι εδώ, απλά τα πράγματα.


Άσχετο, βρήκα μια μπλουζα ραντάκι με 2 δράκους που μπλέκονται μεταξύ τους. Μου θύμισε DnD οπότε την πήρα. Επίσης, πήρα τις προάλλες και ένα τριπλό πακετάκι Need for Speed που πουλάνε στο πλαίσιο για νά'χω να καώ στην διάρκεια των διακοπών. Ω ναι, κυκλοφορούν πράγματα σε πολύ καλές τιμές εκεί έξω ;) Άντε πλησιάζουν και οι εκπτώσεις.

Και άλλο ένα random post έφτασε στο τέλος του.
Καλό απόγευμα και καλά να περνάτε! Μην σας παίρνει από κάτω η όλη κατάσταση. Ας το παλέψουμε.

Keep rocking \m/

Επιτέλους! Να και μερικά φρούτα που τρώω.

Τα παρακάτω φρούτα είναι άλλος ένας λόγος που περιμένω πώς και πώς κάθε φορά τον ερχομό του καλοκαιριού. Ε μα δεν γίνεται να τα συγκρίνω σε γεύση π.χ. με τα [σιχαμένα για μένα] πορτοκάλια ή με τα μήλα και τα αχλάδια που βρίσκουμε τον χειμώνα. Οπότε είπα να αφιερώσω ένα ποστ στα αγαπημένα μου φρούτα.

1. ΡΟΔΑΚΙΝΟ


Τί προσφέρει;
Σαν όλα τα φρούτα, έτσι και το πολυαγαπημένο μου ροδάκινο έχει τις βιταμίνες του.

Χάρη στο σύμπλεγμα βιταμινών, κυρίως C και Ε, που περιέχει προστατεύει από γαστρεντερικές διαταραχές, βοηθάει στην πρόληψη πολλών μορφών καρκίνου, βοηθάει στην αντίσταση του οργανισμού στις ασθένειες, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα, ενώ είναι καλό διουρητικό και υπακτικό.

Επίσης, είναι ένα από τα πλουσιότερα σε νερό φρούτα, καθώς αποτελείται κατά 89% από νερό. Επομένως ενυδατώνει το σώμα, την επιδερμίδα, έχει αντιγηραντικές ιδιότητες και είναι πολύτιμο για την υγεία και την ομορφιά του δέρματος. Eκτός όμως από τα πολύτιμα συστατικά που προσφέρει στον οργανισμό, χρησιμοποιείται και ως καλλυντικό.
Εμ δεν είναι τυχαίο που εμείς τα κοριτσούδια το συναντάμε συχνά σε κρέμες, σαμπουάν κλπ.

2. ΚΕΡΑΣΙ


Ειδικά τα πιο σκούρα κεράσια τα λατρεύω. Μπορώ να φάω πραγματικά ΠΟΛΛΑ.

Ας δούμε τι προσφέρουν και τα κεράσια λοιπόν:

Έχουν μεταξύ άλλων ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Προστατεύουν από καρδιακές παθήσεις και καρκίνο. Επιπλέον, ενδείκνυνται σε δίαιτες αδυνατίσματος, γιατί τα ζάχαρα που περιέχουν, ικανοποιούν την αίσθηση του γλυκού, χωρίς θερμίδες. Τα κεράσια επίσης έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο. Δρουν αποτοξινωτικά για το συκώτι, τη χοληδόχο κύστη, το αδενικό σύστημα και τον οργανισμό, γενικότερα.

Τέλος, να και κάτι που δεν ήξερα... Εξουδετερώνουν τα προεμμηνορυσιακά προβλήματα αλλά και τη ναυτία από τα ταξίδια με αυτοκίνητο ή πλοίο.


3. ΠΕΠΟΝΙ


Πρώτα πρώτα να πούμε ότι δε θα πρέπει να ξεγελάει η ελαφριά του γεύση αφού έχει αρκετή φυσική ζάχαρη και έτσι η υπερκατανάλωσή του μπορεί να είναι επιβαρυντική για το βάρος μας. Είναι πλούσιο σε βιταμίνες Α και, C, καθώς και σε θειαμίνη, νιασίνη, Β6 και κάλιο ενώ δεν περιέχει καθόλου χοληστερόλη. Καλό θα είναι να τρώγεται ώριμο, διαφορετικά παρέχει ελάχιστα από τα παραπάνω διατροφικά στοιχεία.

Επίσης, το πεπόνι είναι εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών καθώς περιέχει βιταμίνη C και, β-καροτίνη, συμβάλλοντας έτσι στην προστασία του οργανισμού από διάφορους τύπους καρκίνου, καρδιακά νοσήματα κλπ.
Στην αρχαιότητα είχε και καλλυντικές ιδιότητες, τις οποίες χρησιμοποιούμε ακόμα και σήμερα με τις μάσκες προσώπου που γίνονται με φλούδες πεπονιού. Πιστεύεται ότι η φλούδα του πεπονιού τονώνει το δέρμα και βοηθά στην μείωση της ακμής κατά την εφηβεία.

Κοίτα να δεις το πεπόνι τι κάνει!

Γιατί τα σπάει ο μεσημεριανοαπογευματινός καφές?

Γιατί έτσι :P Όλοι έχετε ήδη τουλάχιστον μια απάντηση στο μυαλό σας.

[Απολαμβάνοντας έναν φρέντο στον οποίο έβαλα ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΠΟΛΥ γάλα.]



p.s. ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

Πλησιάζει...

...το καλοκαιράκι.

Closing my eyes μπορώ να με φανταστώ σε παραλία του Ιονίου Πελάγους ξαπλωμένη στην τιρκουάζ πετσέτα μου, παραδίπλα μου έναν φραπέ γλυκό με πολύ γάλα [που λέει και η φίλη μου η Σοφία], η ομπρέλα με την δροσιστική σκιά της, μυρωδιά αντιηλιακού καρπούζι, τραγούδι του γεροτζίτζικα πάνω στο πεύκο, ο ήχος του αφρού όταν σκάει το κύμα, no σκοτούρες, σούπερ ψυχική γαλήνη, μοναξιά, ηρεμία...

"ΜΑΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! Πού είναι τα μπρατσάκια μουυυυυυ; ΜΑΜΑΑΑΑΑ!"

Ψυχική γαλήνη+ηρεμία ΤΕΛΟΣ!

Είναι η κάθοδος των βαρβάρων-Ελλήνων στην παραλία.
Κατεβαίνουν κατα κύματα, με το μισό σπιτικό τους σε REALLY BIG τσάντες θαλάσσης, 4-5 ξαπλώστρες, δεύτερες αλλαξιές για τα σκασμένα τους, ταπεράκια για όλο το σόι, ψαροντούφεκο, απόχη, μπάλες περιπτέρου και...κραυγές ζουλού.

Κι εγώ κραυγάζω από μέσα μου ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΓΚΑΝΤΕΜΙΑ ΜΟΥ.

Και ψάχνω απεγνωσμένα το mp3 player μου μπας και γλιτώσουν τ'αυτάκια μου. Πάλι γκαντεμιά όμως. Το ξέχασα σπίτι. Τι κάνουμε τώρα; Μάλλον βουτιά στο νερό και συνεχείς τούμπες, μακροβούτια και κατακόρυφα για απόλαυση της ηρεμίας του βυθού. Όχι για πολύ όμως, γιατί τα μικρά αρχίζουν και τσαλαβουτούν και πετάνε νερά παντού γύρω τους χωρίς φυσικά να τα νοιάζει [αφού ΚΑΠΟΙΟΙ "ξέχασαν" να τους μάθουν κανόνες συμπεριφοράς, σεβασμού κλπ.].

Βγαίνω γρήηηηηγορα απ'το νερό, ντύνομαι και την κάνω. Πίσω στο εξοχικό. Με σταθερό βήμα κατευθύνομαι προς το cd player. Yeah, έφερα και 2 cd T()()L μαζί μου σ'αυτές τις διακοπές! Ευτυχώς τα θυμήθηκα. Πατάω το play, βάζω σκουρόχρωμα κεράσια σ'ένα πιάτο, κάθομαι στη βεράντα και απολαμβάνω.
Θά'θελα νά'ξερα ποιός μου είπε ότι εκείνη η παραλία είναι απόμερη! Κρέπες!
Παράξενη μπορεί να με πείτε. "So what?" θα σας απαντήσω.
Θέλω νά'χω ησυχία όταν είμαι στην παραλία μετά από μια εξαντλητική χρονιά και πανδύσκολη εξεταστική. Δεν μιλάω για την απόλυτη ησυχία φυσικά. Απλά θεωρώ βάρβαρες τις κραυγές χωρίς λόγο.