Δίνω Language Analysis την Παρασκευή στο μεταπτυχιακό...
Δεν χρειάζεται να πω τίποτα άλλο! Η γάτα περιγράφει την φάτσα μου.

Περί πόνου

Όλοι όσοι έχετε κάνει εξαγωγή φρονιμίτη με νιώθετε. Το θέμα όμως δεν είναι τόσο το τί γίνεται κατά την διάρκεια της εξαγωγής, αλλά το πριν και το μετά που περιλαμβάνουν άπειρο ΠΟΝΟ.

Ήμουν γκαντέμω και ο σιχαμένος φρονιμίτης μου δημιούργησε φλεγμονή και λόγο πόνου και πυρετού αποφάσισα να πάω στην οδοντίατρο. Σημείωση: μιλάμε για μέγιστο θάρρος γιατί τους τρέμω τους οδοντιάτρους. Ο πόνος και ο πυρετός περνούσε βέβαια με το ισχυρό παυσίπονο και την αντιβίωση που μου έδωσε αλλά ανυπομονούσα να τελειώνω όσο το δυνατόν πιο γρήγορα με την όλη διαδικασία. Γι'αυτό σήμερα το πρωί πήγα να τον βγάλω τον καριόλη τον φρονιμίτη που μου είχε γαμήσει το μάγουλο και όλα τα γύρω ούλα. Τσακ μπαμ, σ'ένα τεταρτάκι το πολύ τον έβγαλε η γιατρός. Γλυκητάτη αλλά εγώ απ'τον φόβο μου έβγαλα και μερικά ουρλιαχτά (ευτυχώς δεν είχε κόσμο στο ιατρείο εκείνη την στιγμή). Κομπλέ λοιπόν, δεν είχα πολύ αίμα και μου έβαλε βαμβάκι εμποτισμένο με αιμοστατικό.

Όμως το πολύ δράμα είναι τελικά το μετά!
Γιατί από μέσα σου λες ναι, τον έβγαλα τον φρονιμίτη άρα θα είμαι καλά, αλλά η αλήθεια είναι ότι όταν περνάει η αναισθησία αρχίζει το μεγάλο γλέντι. Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ πάνω από 3 ώρες χτυπιόμουν απ'τον πόνο και ας είχα πάρει το ισχυρό παυσίπονο. Ήθελα να ξαπλώσω να ηρεμήσω και δεν μπορούσα. Άπειρες φορές πέρασε η σκέψη απ'το μυαλό μου ότι death is better than this. Ναι, είμαι και μεγάλη κοτούλα με τον πόνο και το αίμα αλλά τέτοιο πράγμα δεν είχα ξανανιώσει ποτέ μου!

Τώρα που τα γράφω ο πόνος έχει λιγοστέψει αισθητά αλλά ακόμα το στόμα μου δεν μπορώ να το ανοίξω και παράλληλα ονειρεύομαι λαχταριστές ζουμερές μπριζολίτσες. Τουλάχιστον επιτρέπεται το παγωτό \m/ και γενικά τα κρύα ροφήματα κλπ.
Γαμώ τους φρονιμίτες! Τα πιο άχρηστα δόντια ever. Ελπίζω να μην ξαναπεράσω τα ίδια μελλοντικά...

Τεσπά, πάω να πακετάρω τίποτα γιατί το 3ημεράκι θα το περάσω στο χωριό μιας που ψηφίζω εκεί. Σε μικρό κόμμα έχω καταλήξει (Δράση) ξέρω ότι δεν θα βγει, αλλά αρκετά μαλακίστηκα σε προηγούμενες εκλογές να ρίχνω συνέχεια άκυρο :P Παραέξω στο χωριό δεν το λέω όμως γιατί θα με λιθοβολίσει η γαλαζοπράσινη κοινότητα.

Άντε ψηφίστε κι εσείς τίποτα!
(Μόνο να γίνει κάποια ανατροπή και να μην δω την φάτσα του Σαμαρά ως πρωθυπουργό γιατί θα τον βρω και θα ξεράσω δόντια πάνω του.)

Και η κουτσή Μαρία...

Πάντα είχα/έχω την εξής απορία...
...γιατί έγιναν μόδα τα παρακάτω αντικείμενα; Γιατί τόσο χάλια γούστο βρε παιδιά; Δεν τα έχετε σιχαθεί κι εσείς τώρα πια που τά'χουν πάρει όλοι και μάλιστα από παντού;!;!;!

1)
Χρησιμότητα μηδέν.

2)
Σίγουρα έχετε δει κάτι παρόμοια που τα πουλάνε παντού οι μαύροι ή τα δίνουν τσαμπέ τα περιοδικά.

3)
Αχ με το κιλό τις φάγαμε κι αυτές τις μουφομπέρμπερι τσαντούλες.

4)
Να και τα γυαλιά που μπορούν να τους κάνουν όλους άσχημους. Χρειάζεται ένα τόσο γαμάτο γεροντίστικο ντιζάιν για να το πετύχουμε αυτό.

5)
Τα επίσημα γυαλιά της κουτσής Μαρίας που όνειρό της ήταν να μοιάζει σαν να παίζει στην ταινία Top Gun.

6)
Oh please no more!!!

7)
Για πολλές είναι η πρώτη μαϊμού αγάπη και παντοτινή.

8)
Αυτά εδώ τα προσθέτω απλά γιατί είναι άσχημα κλοουνοπάπουτσα που μπορεί να φορεθούν από στυλιστικά ψαγμένες πάνκισες [λέμε τώρα :P]

Σπάσιμο

Νεύρων; Παπουτσιού; Διάθεσης; Απ'όλα έχει ο μπαξές.

Π.χ. σήμερα το μεσημέρι κόπηκε το παπούτσι μου [η αγαπημένη μου πλατφόρμα btw :P] την ώρα που θα έφτανα στο Caravel για μια έκθεση. Γαμώ την γκαντεμιά μου, νεύρα με το κιλό. Έψαχνα κουτσή για κάμποση ώρα μαγαζί με παπούτσια στην περιοχή. Φτάνω στην βιτρίνα ενός...200 euros με την έκπτωση ένα ζευγάρι απλά σανδάλια. Σούπερ. Στην συνέχεια έφαγα πάνω από μισάωρο να βρω μαγαζί με φτηνά παπουτσάκια, ίσα ίσα να κάνω την δουλειά μου βρε αδελφέ! Τελικά σε ένα στενάκι ανακάλυψα κρυμμένο κινέζικο μαγαζί το οποίο με έσωσε για 5 euros. Παντού υπάρχει ένα κινέζικο!! Το παπούτσι δεν ξέρω για πόσο θα κρατήσει, την δουλειά του πάντως την έκανε, πήγα στην έκθεση και γύρισα σώα στο σπίτι μου. Αλλά δεν θα το ξαναφορέσω γιατί δεν είναι στο στυλ μου και επίσης είναι άβολο για πολλή ώρα :P

Με την σειρά της η διάθεση έπιασε χαμηλό level όταν έμαθα αργότερα ότι βρέθηκε και η κολλητή μου στην ίδια έκθεση...αλλά παρέα με κάποια κοπέλα που δεν χωνεύω γιατί νιώθω ότι πάει να χωθεί.. Καλά που δεν τις είδα και τις 2 μαζί.

Είδα και μια παλιά συμφοιτήτρια που ντυνόταν συνήθως σαν πόρνη 40 ετών όταν ερχόταν στο μάθημα. Δεν γινόταν να μην την αναγνωρίσω από μακριά. Την απέφυγα με στυλ και διακριτικότητα γιατί αυτή πιάνει το μπλαμπλά και γίνεται κολιτσίδα. Ααααχ ακόμα θυμάμαι τις στιγμές που αυτοπροσκαλούσε τον εαυτό της για καφέ με την παρέα μου απ'την σχολή. :P




Bonus της εποχής: Αυξημένο τρέξιμο και συνεργασία με νέο φροντιστήριο + αναμονή για ιδιαίτερα + έλλειψη χρημάτων + φιλενάδες σε απόγνωση + στρατευμένο boyfriend σε απόγνωση + στεναχώρια.

R.I.P. Mininova

Τώρα είδα κι εγώ την σχετική ανακοίνωση στο blog του Mininova...it's sooooo sad. Πραγματικά το Mininova τ'αγαπούσα. Και εκφράζω από δω μέσα την αγανάκτησή μου.

Τι λέτε σεις? Θεωρείτε σωστή την όλη επίθεση σε site τέτοιου είδους? Νομίζετε ότι μ'αυτόν τον τρόπο θα γλιτώσει η βιομηχανία ταινιών και μουσικής?

Εγώ λέω @@! Αν θέλουν να γλιτώσουν απ'την κρίση που περνάνε θα μπορούσαν εδώ και χρόνια να έχουν πιο λογικές τιμές κλπ. ώστε κι εμείς να συνεχίσουμε να αγοράζουμε κανα αυθεντικό σιντάκι. Ποιός όμως μπορεί να σκάει σήμερα 18ευρα και άνω για ένα μόνο σιντί?

Έλεος.