Just for fun!

Λιώνω λιώνω χχαχαχαχαχχχχχ!

Teachers

Υπάρχει και κανας άλλος εδώ μέσα που να ΝΙΩΘΕΙ αυτή την εικόνα; :P :P :P αχ τί τραβάμε!!

Καφεδάκι κανείς;

4:32

Η καλύτερη ώρα να πούμε καμιά μαλακία. Right?


~ Ανέβηκα πριν 2 μέρες στην Κηφισιά. Είδα έναν δρόμο καταπράσινο, μεγάλα πεζοδρόμια, σπιτάρες, ποδηλατόδρομους, τα πάντα όλα. Μύριζε ο τόπος δεντρίλα, πράσινο βρε παιδί μου. Γύρισα σπίτι και μιζέριασα.

~ Σε λίγες μέρες τελειώνει κι αυτή η σχολική χρονιά που για μένα πέρασε σαν νερό. Θα μου λείψουν τα μαθητούδια μου.

~ Νιώθω γεμάτη ενέργεια απ'το πουθενά. Ίσως βέβαια να φταίνε οι σοκολάτες και το σεξ, who knows? Ή απλά η αγαπημένη μου μουσική.

~ Ο κωλόκαιρος μου την δίνει στα νεύρα όλο και πιο πολύ.

~ Χαίρομαι όμως που έχει μεγαλώσει η μέρα και όταν σχολάω απ'τη δουλειά δεν είναι σκοτάδια γύρω μου.

~ Ο Μπιν Λάντεν σιγά μην πέθανε. Διακοπές πήγε ο άνθρωπος. Μας βαρέθηκε όλους.

~ Ο πρίγκιπας Harry είναι sexy σε αντίθεση με τον νερόβραστο William.

~ Θα ήθελα να μου χαρίσουν ένα απ'τα άλογά τους. Το πού θα το πάρκαρα όμως είναι άλλη ιστορία.

~ Η τακτοποίηση της ντουλάπας μου μού πήρε 3 ώρες τουλάχιστον. 2 μεγάλες σακούλες jumbo με άχρηστα -για μένα πάντα- ρούχα και ζώνες.

~ Θέλω να βρω μαγαζί που να πουλάει γυναικεία μοντέρνα σακάκια σε καλές τιμές.

~ Θέλω να κάνω party σπίτι μου με αγαπημένους φίλους. Έτσι στο άσχετο. Και να περάσουμε τέλεια.

~ Αντιστέκομαι στον πειρασμό να κόψω μαργαριτούλα και να της βγάλω τα πέταλα ένα ένα.

~ Έχει πλάκα να ξενυχτάς ενώ ξέρεις ότι έχεις δουλειές το πρωί που πρέπει να γίνουν στην ώρα τους.

~ Έχω πάθει κόλλημα με το να φτιάχνω ασκήσεις αγγλικών. Μου έρχονται ιδέες συνέχεια και τρελαίνομαι όταν δεν έχω τετράδιο μαζί μου. *psycho alert psycho alert*

~ Καλοί πολίτες! Ξέρετε εσείς ;)

~ Και κουράγιο στον Dmjapan που μπήκε τώρα φαντάρος.

~ Έφτασα τα 52 κιλά....oh fuck!! Πρέπει να ξεσκιστώ στους κοιλιακούς και να τρώω πιο "σωστά" τώρα. ΓΑΜΩΤΟ ΜΟΥ. Βαριέμαι να το κάνω όμως. :P

~ Θέλω λεφτά για να πιάσω σπίτι! Δεν πάει άλλο λέμε!

~ Και θέλω και ένα ιπτάμενο αυτοκίνητο για να γουστάρω. Θα το παρκάρω στις ταράτσες βέβαια.

~ Μα τί μαλακίες γράφω η καμμένη τέτοια ώρα;!;!

~ Άσχετο, αλλά αν ο Jackson δεν κάνει καλή την ταινία Hobbit θα τον σκοτώσω. Χωρίς πολλά πολλά.

~ Αχ Καλαμάτα, αχ Πάτρα...θέλω εκδρομή.

~ Και μια καλύτερη καρέκλα γραφείου γιατί ο κώλος μου έχει πιαστεί !@#$%

~ Πφφφφ ποιός μαζεύει τώρα τα πράγματα που είναι στο κρεβάτι; Μαλακία έκανα που τ'άφησα όλη μέρα σήμερα και μαζεύτηκαν.

~ Και τέλος μια επιθυμία ακόμη: θά'θελα να βρεθεί η δίαιτα που θα αδυνατίζουμε παίζοντας pc games.

Αυτά για απόψε.

Φιλιά πολλά και stay heavy \m/

Σε σένα μιλώ φαν του Lovecraft!

Ελπίζω να έχεις ήδη τσεκάρει το κόμικ "Ο Μικρός Κθούλου" του Γιώργου Τσούκη.




Λίγα λόγια απ'την Βικιπαίδεια:

Ο Μικρός Κθούλου είναι σειρά τριών άλμπουμ κόμικς του Γιώργου Τσούκη (γνωστού και ως Trashman).

Ο κεντρικός ήρωας είναι ένα μικρό τέρας, με πλοκάμια στο κεφάλι και φτερά δαίμονα. Αν και δανείζεται το όνομα του θεού Κθούλου, δημιουργήματος του Χ. Λάβκραφτ, οι προβληματισμοί του μικρού Κθούλου, που είναι μαθητής Δημοτικού στη Θεσσαλονίκη, είναι διαφορετικοί. Κύρια έγνοια του, και βασικό θέμα του κόμικ, είναι η απόρριψη και καταπίεση που δέχεται λόγω της αποκρουστικής μορφής του από τους συνομήλικούς του στο σχολείο, αλλά και τους θετούς γονείς του, και οι -πάντα αποτυχημένες- προσπάθειές του να γίνει αποδεκτός. Βασικό ρόλο στην ιστορία παίζει και η αγάπη του για τη metal μουσική, ενώ δεν λείπει και το κοινωνικό σχόλιο.

Το κόμικ είναι ασπρόμαυρο και αποτελείται από στριπάκια των τριών καρέ, με μερικές ενδιάμεσες ολοσέλιδες ιστορίες. Άρχισε να εκδίδεται το 1998 στο περιοδικό Metal Invader, ενώ κατόπιν εκδόθηκε σε τρία άλμπουμ από τις εκδόσεις O2H, το τελευταίο από τα οποία κυκλοφόρησε το 2002. Το 2004 ανατυπώθηκε το πρώτο, εξαντλημένο άλμπουμ.



Ντάξει. Ο Μικρός Κθούλου I τα σπάει \m/ ειδικά οι αναφορές στους Great Old Ones του Lovecraft αλλά και στην μέταλ μουσική. Θα βρείτε τον 1ο τόμο σε τιμούλα γύρω στα 10 ευρώ στα βιβλιοπωλεία [για τους άλλους 2 τόμους δύσκολα τα πράγματα...έχουν εξαντληθεί+ελπίζω να υπάρξει ανατύπωση].

Καλές αναγνώσεις παιδιά!

Σπάσιμο

Νεύρων; Παπουτσιού; Διάθεσης; Απ'όλα έχει ο μπαξές.

Π.χ. σήμερα το μεσημέρι κόπηκε το παπούτσι μου [η αγαπημένη μου πλατφόρμα btw :P] την ώρα που θα έφτανα στο Caravel για μια έκθεση. Γαμώ την γκαντεμιά μου, νεύρα με το κιλό. Έψαχνα κουτσή για κάμποση ώρα μαγαζί με παπούτσια στην περιοχή. Φτάνω στην βιτρίνα ενός...200 euros με την έκπτωση ένα ζευγάρι απλά σανδάλια. Σούπερ. Στην συνέχεια έφαγα πάνω από μισάωρο να βρω μαγαζί με φτηνά παπουτσάκια, ίσα ίσα να κάνω την δουλειά μου βρε αδελφέ! Τελικά σε ένα στενάκι ανακάλυψα κρυμμένο κινέζικο μαγαζί το οποίο με έσωσε για 5 euros. Παντού υπάρχει ένα κινέζικο!! Το παπούτσι δεν ξέρω για πόσο θα κρατήσει, την δουλειά του πάντως την έκανε, πήγα στην έκθεση και γύρισα σώα στο σπίτι μου. Αλλά δεν θα το ξαναφορέσω γιατί δεν είναι στο στυλ μου και επίσης είναι άβολο για πολλή ώρα :P

Με την σειρά της η διάθεση έπιασε χαμηλό level όταν έμαθα αργότερα ότι βρέθηκε και η κολλητή μου στην ίδια έκθεση...αλλά παρέα με κάποια κοπέλα που δεν χωνεύω γιατί νιώθω ότι πάει να χωθεί.. Καλά που δεν τις είδα και τις 2 μαζί.

Είδα και μια παλιά συμφοιτήτρια που ντυνόταν συνήθως σαν πόρνη 40 ετών όταν ερχόταν στο μάθημα. Δεν γινόταν να μην την αναγνωρίσω από μακριά. Την απέφυγα με στυλ και διακριτικότητα γιατί αυτή πιάνει το μπλαμπλά και γίνεται κολιτσίδα. Ααααχ ακόμα θυμάμαι τις στιγμές που αυτοπροσκαλούσε τον εαυτό της για καφέ με την παρέα μου απ'την σχολή. :P




Bonus της εποχής: Αυξημένο τρέξιμο και συνεργασία με νέο φροντιστήριο + αναμονή για ιδιαίτερα + έλλειψη χρημάτων + φιλενάδες σε απόγνωση + στρατευμένο boyfriend σε απόγνωση + στεναχώρια.

Το είδα κι αυτό

Διάβασα πριν λίγο μία μπλόγκερ να παρακαλά τον θεό να συνεχίσουν να την διαβάζουν οι αναγνώστες της παρά τις τελευταίες αποκαλύψεις που έκανε. Creepy?

Αυτό λέγεται εξάρτηση απ'τους αναγνώστες ή είναι ιδέα μου? Αυτός είναι ο σκοπός ενός μπλογκ? Να έχει κάποιους που το ακολουθούν πιστά? Χμμμ....μάλλον εγώ το βλέπω πολύ χαλαρά, ότι είναι απλά άλλος ένας τρόπος έκφρασης. Και όποιος θέλει διαβάζει, όποιος θέλει σχολιάζει, όποιος θέλει αδιαφορεί κλπ. So what?

[Χαχ οκ, ίσως ακολουθήσουν δυσάρεστες αντιδράσεις μετά απ'αυτή την ανάρτησή μου αλλά τι να κάνουμε...I'm a bitch. Ελευθερία έκφρασης έχουμε. Οπότε και οι αναγνώστες-όχι "μου", δν μου ανήκει κανένας-μπορούν να σχολιάσουν τα λεγόμενά μου ελεύθερα. Εξάλλου δν παρακαλώ θεούς και δαίμονες μην τους χάσω. Λολ δλδ. Τα μπλογκς και οι μπλογκερς είναι φρι σπίριτς. Φεύγουν, έρχονται ή εξαφανίζονται. Peace.]