My inner voice is screaming right now.
My hands are bound by an invisible string of painful thoughts.
My eyes are burning with tears of anger and desperation.
This night is going to be long and lonely...

Το μπάνιο

Ρύθμισα το νερό -καυτό.
Και καθώς κυλούσε πάνω μου ένιωθα το δέρμα να τραβάει και να κοκκινίζει.
Και καθόμουν εκεί, μισή ώρα τουλάχιστον.

Οι σκέψεις έτρεχαν όπως το νερό.
Τα τελευταία πέντε χρόνια περνούσαν από μπροστά μου σε fast forward.
Χωρίς νοσταλγίες, χωρίς συναισθηματισμούς, χωρίς περιττά δάκρυα.
Είχαν μετατραπεί όλα τα γεγονότα σε ασπρόμαυρες εικόνες.
Με λεζάντες.

Περασμένες εξεταστικές, η θέα απ'τον 9ο της Φιλοσοφικής,
Κάποια σκόρπια βλέμματα, κάποιες σκόρπιες ατάκες,
Τα Εξάρχεια, οι μοναχικοί περίπατοι,
Εκείνη η περίεργη Πρωτοχρονιά με τις τυχαίες συναντήσεις,
Το ταξίδι στο νησί, το ξενοδοχείο των δύο,
Παλιοί φίλοι, κορμιά που λικνίζονταν,
Η κιθάρα, θάνατοι και σκοτάδι.

Έκλεισα τα μάτια και έριχνα το νερό πάνω τους να τσούξουν.
Κι άλλο.
Κι άλλο.
Κι ενώ ξέβγαζα τα μαλλιά μου σκεφτόμουν ότι πάντα πάνω τους ξεσπούσα τελικά.
Κι ενώ κυλούσαν οι τελευταίες καυτές σταγόνες στο κορμί μου χαμογέλασα.


Το κορμί χαλάρωσε. Το μυαλό μούδιασε. Τα βλέφαρα έγιναν ασήκωτα. Και τα χέρια ολοκλήρωσαν αυτό το κειμενάκι.

Keep flying

Θ'αντέξω.
Θα ξαναγεννηθώ απ'τις στάχτες μου.
Θα προσπαθήσω να πετάξω.

Και χέστηκα για τους κεραυνούς εκεί ψηλά.

Έτσι είναι

Έτσι είναι οι φιλίες.
Όσο ξαφνικά αρχίζουν τόσο ξαφνικά μπορεί και να τελειώσουν.
Μερικά άτομα έρχονται στη ζωή σου ίσα για να πάρουν αυτό που θέλουν από σένα και μετά απλά εξαφανίζονται.
Σας τό'χα πει ρε κορίτσια, ότι βαρέθηκα νά'μαι εγώ το άτομο που στέλνει πάντα για να βρεθούμε.
Σας τό'πα ότι αν θέλετε να με ψάξετε κι εσείς εδώ θά'μαι. Το κινητό μου τό'χατε όλες.
Σας τό'χα πει ότι εμένα δεν με πείθετε να έχω facebook ώστε να μαθαίνω τα νέα σας από κει.

Και τελικά πριν λίγους μήνες σας έψαξα για τελευταία φορά. Έστειλα σε όλες και καμιά δεν απάντησε θετικά για ένα γαμημένο καφεδάκι.
Και από τότε, όπως το περίμενα, δεν με έψαξε καμιά σας εκτός από την Β.

Πλέον δεν θέλω να ξέρω τίποτα για σας. Δεν με ενδιαφέρουν οι "φίλες" που δεν ξέρουν καν αν ζω ή αν πέθανα ή που ενδιαφέρονται μόνο να μιλούν και όχι ν'ακούν. Γνώρισα άτομα καλύτερα από σας, άτομα με συναισθήματα, λογική αλλά και τρόπους συμπεριφοράς. Άτομα που με αναζητούν και τα αναζητώ και περνάμε καλά μαζί.

Δεν μπορώ να πω ότι δεν πληγώθηκα. Θά'ταν μέγιστο ψέμα. Αλλά όποιος παθαίνει μαθαίνει.
Έχω κι εγώ την αξιοπρέπειά μου και δεν είμαι το σκυλάκι του καθενός να τρέχω από πίσω. Σίγουρα μέχρι τώρα θα έχετε βρει άλλα θύματα να σας ακούνε και να μιζεριάζουν μαζί σας.

Τελικά είναι πάααααρα πολύ περίεργες οι γυναικείες φιλίες.
Μάλλον λειτουργώ καλύτερα σε παρέες με αγόρια. Σκεφτόμαστε με παρόμοιο τρόπο.

Αγοράστε όπλο/α

Έρχονται δύσκολοι καιροί...













"Winter is coming..."

Ζελατίνες

Βλέπω ανθρώπους που κρατάνε στις οθόνες του κινητού τους, του mp3 player τους και του laptop τους αυτές τις διάφανες ζελατίνες...και δεν τις βγάζουν [μάλλον μέχρι να πιάσουν μπίχλα και να καταστραφούν τελείως] από φόβο μήπως τους πάθει τίποτα η οθόνη της κάθε συσκευής.

Πραγματικά με προβληματίζουν αυτοί οι άνθρωποι.

Είναι σαν να φοβούνται να ζήσουν.

Ό,τι αγαπάνε άραγε το τυλίγουν σε ζελατίνες κι αυτό; Το κλείνουν σε μια γυάλα και δεν το αγγίζουν ποτέ; ...

Εργαλείο ή στρείδι;

Πάλι πέρασε κάμποσος καιρός απ'την τελευταία μου ανάρτηση.
Νιώθω ότι η κούραση λόγω δουλειάς κυρίως αλλά και κάποια συγκεκριμένα περιστατικά με έχουν κουράσει και στεναχωρίσει τόσο πολύ που δεν έβρισκα όρεξη να γράψω τίποτα στο μπλογκ μου.

Νιώθω ότι θέλω να ξεσπάσω ξαφνικά για τόσα διαφορετικά πράγματα.
Να βρίσω όσα μαλακισμένα άτομα πέρασαν απ'τη ζωή μου και μου δημιούργησαν διάφορα κόμπλεξ.
Να κράξω όσα αγόρια κλαίγονται/γκρινιάζουν σαν γκομενίτσες.
Να κράξω και τις ίδιες μου τις φίλες που μ'αφήνουν στην άκρη και ξεχνούν να μοιραστούν μαζί μου τα νέα τους, τις ανησυχίες και τα μυστικά τους.
Να φωνάξω για όλα όσα με πνίγουν.
Να εξαφανίσω επιτέλους τις ανασφάλειές μου.

Είναι σαν να έχω να πω τόσα πολλά και όμως για χρόνια τα κρατάω μέσα μου και μπορεί τελικά ούτε οι κοντινοί μου άνθρωποι να μην με ξέρουν καλά καλά. Το κατάλαβα συγκεκριμένα όταν είδα το βλέμμα του Χ. μετά από ένα απίστευτο ξέσπασμά μου όσον αφορά το παρελθόν μου. Ξαφνιάστηκε. Πολύ.

Ναι ισχύει, είναι μερικά πράγματα, κυρίως λόγια και εικόνες απ'τα παλιά που αν τα εκφράσω είμαι σίγουρη ότι θα πληγωθώ απ'την αρχή και θα απελπιστώ. Γι'αυτό επιλέγω να τα κρατάω μέσα μου. Αλλά το τελευταίο ξέσπασμα δεν κατάφερα να το συγκρατήσω και ξαφνικά έγινα διάφανη μπροστά του. Ήταν σαν να μπορούσε να διαβάσει μέρος της ζωής μου. Και ξαφνιάστηκε επειδή είναι περίεργο το τί μπορεί να κρύβει τελικά μια κοπέλα που γενικά είναι μες στην τρέλα και χαρούμενη και κοινωνική.

Έτσι είναι όμως.
Πιστεύω ότι όλοι έχουμε κρατήσει κάποια πράγματα φυλαγμένα σε κλειδωμένα κουτάκια μες στο μυαλό μας που τα έχουμε μόνο για προσωπική μας χρήση και πρέπει να βρεθούμε σε πάρα πολύ αδύναμη στιγμή για να τ'αποκαλύψουμε και να εκτεθούμε στους κοντινούς μας ανθρώπους.

Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είμαι ανοιχτό βιβλίο. Και είναι κρίμα γιατί π.χ. οι φίλες μου δεν θα μπορούν να το πιστέψουν ότι τελικά δεν με γνωρίζουν τόσο καλά μετά από τόσα χρόνια. Θα φανώ η σνομπ που δεν εμπιστεύεται κανέναν. Όμως δεν πάει έτσι και δεν μπορώ και να το εξηγήσω γαμώτο...

Χ. τί να πω...νιώθω ακόμα αμήχανα που είδες κι έναν άλλον μου εαυτό τις προάλλες. Εκτιμώ απίστευτα όμως την κατανόηση που έδειξες μετά και αυτή την αγκαλιά σου που τόσο χρειαζόμουν.

Αυτά τα γενέθλια πήγαν κατά διαόλου τελικά. Γαμώ τα 23 και την κρίση μου.

:) χαμογελάμε και πάμεεεε

ΒΓΗΚΑΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΒΓΗΚΑΝ τα εισιτήρια των Blind Guardian woohoooooooooooooooooo!!!
Πάω αύριο κιόλας να πάρω ένα για μένα, ένα για τον Χ. Επιτέλους βρέθηκε μια συναυλία που μπορούμε να παρακολουθήσουμε παρέα χωρίς να σφαχτούμε επειδή δεν αρέσει το συγκρότημα στον έναν ή στον άλλον :P Είναι μεγάλη αγάπη οι Blind Guardian ρε και μας ενώνουν <3

Πέρα λοιπόν απ'αυτό το γεγονός της προπώλησης είναι και κάτι άλλα πραγματάκια που δίνουν χαρά στο Εργαλείο αυτές τις μέρες:

1ον όλα καλά με τον φαντάρο μου παρά την απόσταση...καταφέρνουμε να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας.
2ον όπου νά'ναι ξεκινάω πάλι δουλειά και θα δω τα μαθητούδια μου.
3ον ο βροχερός καιρός.
4ον τζάκι+γαλλικός καφές βανήλια+κουβεντούλα με την μάνα μου.
5ον δώρα των γιορτών όπως καινούργιο άρωμα, μπουφάν, λεφτά κλπ.
6ον ανακάλυψη γαμάτου laptop που θέλω να αγοράσω από Αμερική.
7ον η καινούργια κουρτίνα στο δωμάτιο, σοβαρή σαν εμένα :P
8ον τα άπειρα φαγητά και γλυκά που βρίσκονται παντού τα άτιμα. Κόλαση λέμε.
9ον τα PC games.
10ον λιώσιμο στο Wii για λίγες μέρες ακόμα.
11ον συναντήσεις με φιλαράκια και άπειρες συζητήσεις μαζί τους.

Ένα άλλο όμως μεγάλο πράγμα που δεν χωράει να τοποθετηθεί σε λίστες και μου δίνει μπόλικη χαρά και ηρεμία είναι οι αναμνήσεις της πανέμορφης χρονιάς που μας πέρασε...
Κούκλε μου μπορεί να μην ήσουν εδώ πριν λίγες μέρες που κλείσαμε έναν χρόνο για να σου έδινα το πιο γλυκό φιλί, αλλά σκεπτόμενη όλες τις αναμνήσεις μας μέχρι τώρα σε έφερνα νοητά κοντά μου και ήταν ενός είδους ανακούφιση και παρηγοριά για μένα.

Αρχή 2010 λοιπόν, ήταν το πιο επεισοδιακό ξεκίνημα χρονιάς για μένα που εξελίχθηκε σε κάτι απρόσμενα καλό και σ'ευχαριστώ γι'αυτό γιατί αν δεν είχες κάνει κάτι εκείνο το βράδυ που φεύγαμε απ'την Stand εγώ θα παρέμενα ακόμα στον κόσμο μου και στην μιζέρια μου.

Μπορεί και να κάνω μαλακία που τα γράφω αυτά στο blog μου αλλά δεν γινόταν να μην τα εκφράσω κάπως ---στα έχω γράψει και σε παραδοσιακό χαρτάκι lol X-) ---

Φίδια

Υπάρχουν φυσικά και στον κόσμο του ίντερνετ. Άτομα που χαίρονται με την δυστυχία σου, που γκαντεμιάζουν την ευτυχία σου, που κάνουν κακεντρεχή σχόλια με μοναδικό σκοπό να σε πληγώσουν και οι ίδιοι να φανούν γαμάτοι. Μπορεί νά'ναι και κρυφά φίδια, που δεν αφήνουν comment και όμως γνωρίζεις την ύπαρξή τους.

Γι'αυτό κι εγώ αν και πετούσα απ'την χαρά μου όταν έμαθα ξαφνικά ότι ο φαντάρος μου θα κατέβαινε απ'τον Έβρο με εκλογική άδεια απ'την Παρασκευή μέχρι χθες, αποφάσισα να μην γράψω τίποτα σχετικό στο blog γιατί ξέρω ότι εκτός από αγαπημένους φίλους, χρυσά και καλά παιδιά το διαβάζουν -δυστυχώς- και μερικά φίδια. Και φυσικά θα έριχναν κατάρες για την χαρά που ένιωθα.

Αν ήμουν αγόρι θα σας έλεγα τώρα κωλόφιδα suck my dick motherfuckers. Γιατί ήταν ΓΑΜΑΤΕΣ οι τελευταίες μέρες και ουπς, δεν καταφέρατε να τις γκαντεμιάσετε με την χολή σας.

Κύλησαν ωραία με μαραθώνιο South Park, ύπνο, σεξ, retro gaming στο Playstation 1 παίζοντας Blaze & Blade, σπιτικό φαγητό αλλά και σουβλάκια, χαλαρωτικά μπάνια, ατέλειωτο περπάτημα και ιστορικοπολιτικοκοινωνικές συζητήσεις. Ήταν οι μέρες που μου γέμισαν τις μπαταρίες, την καρδιά μου και το μυαλό μου μέχρι να τον ξαναδώ.


Και τέλος ένα ps προς τα φίδια:
GET A LIFE :*

Η απόσταση, μέρος 1ο (γιατί έχω ακόμα να βιώσω αρκετά μάλλον)

Δεν γνωρίζω πόσοι από σας κάνετε συνειδητά σχέσεις εξ'αποστάσεως και γουστάρετε, πάντως εγώ δεν θα τό'κανα ποτέ. Τον άνθρωπό μου τον θέλω κοντά μου οπωσδήποτε. Δεν γουστάρω η επαφή μας νά'ναι μόνο μέσω msn και κινητών τηλεφώνων, δεν θα το άντεχα...

Και από χθες είμαι στην δυσάρεστη θέση να βιώνω αναγκαστικά την αλλαγή και την απόσταση, μιας που ο φαντάρος πήρε μετάθεση στο τελευταίο παγωμένο χωριό του Έβρου και ένας θεός ξέρει πότε θα τον ξαναδώ. Πραγματικά δεν ξέρω πώς και αν θα τα καταφέρουμε και οι 2 μας. Για μένα είναι μεγάλη δοκιμασία που όμως δεν γίνεται να την γλιτώσω.

Σε κάποιον/α που έχει ξαναπεράσει παρόμοια κατάσταση ίσως να μην του/της φαίνεται βουνό αλλά εγώ έχω αρχίσει να νιώθω ένα απίστευτο κενό μέσα μου σε συνδυασμό με μια ανησυχία και θλίψη. Μου έχει φύγει η διάθεση και δεν ξέρω πώς θα πηγαίνω πλέον στη δουλειά. Τα παιδιά δεν πρέπει να με δουν έτσι και να τα επηρεάσει η δική μου νταουνιασμένη φάτσα. Και εννοείται δεν μπορώ να λέω συνέχεια στον φαντάρο ότι μου λείπει και ότι ανησυχώ για το πώς περνάει. Πρέπει να εμψυχώνω και τον ίδιο. Ουφφφφφ ας πάρω μια ανάσα.

Επίσης, γαμώ την γκαντεμιά μου, υπάρχει κωλόμπαρο στο χωριουδάκι. Και έτσι ζηλιαρόγατο που είμαι άαααντε να προσπαθήσω να μην σκέφτομαι διάφορα πράγματα. Το θετικό είναι ότι ενημερώθηκα πως οι Βουλγάρες που δουλεύουν εκεί είναι μέτριες ή κάτω του μετρίου :P πάλι καλά να λέμε.
Αυτή την στιγμή στο μυαλό μου δίνουν μάχη η δεσποινίς Εμπιστοσύνη με την δεσποινίς Ανησυχία/Ζήλεια. Δεν ξέρω ποια θα νικήσει στο τέλος :P


AAAAAAAAAAARGHHHHHH ΑΤΙΜΟ ΦΑΝΤΑΡΙΛΙΚΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!

Γαλάτσι it is

Πλέον κάθε μέρα [απ'τις καθημερινές] θα βλέπετε το Εργαλείο φορτωμένο με βιβλία στο ένα χέρι και Jacobs Ice Presso στο άλλο να περπατάει την Βεΐκου με βλέμμα χαμμένο, ονειροπόλο...πηγαίνοντας για δουλειά.

Το κακό είναι ότι χρειάζομαι περίπου 1 ώρα και ένα τέταρτο για να φτάσω Γαλάτσι και μου βγαίνει η πίστη με το σιχαμένο 608 και τους ανθρώπους που έχουν τσακωθεί με το ντους. Επίσης εκνευριστική η ριμαδοκίνηση στην Πατησίων και Γαλατσίου.

Το καλό είναι ότι σιγά σιγά ανακαλύπτω άλλο ένα προάστιο της Αθήνας. Κωλοχαίρομαι όπως κάποτε που τριγύρναγα π.χ. μόνη στα Εξάρχεια και κατέγραφα στο μυαλό μου εικόνες, μυρωδιές, συναισθήματα. Μέχρι τώρα έχω ανακαλύψει: όμορφα και βολικά παγκάκια κοντά στο φροντιστήριο :P, μαγαζάκια με ΣΟΥΠΕΡ τιμές [πήρα πιτζάμες με 10 ευρώ σήμερα], Papagalino για να τσακίζω καμιά σοκολατίνα ενώ διαβάζω, φαγάδικα που με βάζουν σε πειρασμούς στο βραδινό σχόλασμα, τεράστια πεζοδρόμια. Τους κατοίκους δεν τους έχω ψυχολογήσει ακόμα. Θα δούμε προσεχώς.

Always look on the bright side of life λοιπόν παιδιά! Αν δεν ψάξουμε να βρούμε μικρά όμορφα πραγματάκια στην πόλη μας, τότε θα μας καταπιεί η μαυρίλα.

Φιλιά πολλά και stay heavy \m/

Και η κουτσή Μαρία...

Πάντα είχα/έχω την εξής απορία...
...γιατί έγιναν μόδα τα παρακάτω αντικείμενα; Γιατί τόσο χάλια γούστο βρε παιδιά; Δεν τα έχετε σιχαθεί κι εσείς τώρα πια που τά'χουν πάρει όλοι και μάλιστα από παντού;!;!;!

1)
Χρησιμότητα μηδέν.

2)
Σίγουρα έχετε δει κάτι παρόμοια που τα πουλάνε παντού οι μαύροι ή τα δίνουν τσαμπέ τα περιοδικά.

3)
Αχ με το κιλό τις φάγαμε κι αυτές τις μουφομπέρμπερι τσαντούλες.

4)
Να και τα γυαλιά που μπορούν να τους κάνουν όλους άσχημους. Χρειάζεται ένα τόσο γαμάτο γεροντίστικο ντιζάιν για να το πετύχουμε αυτό.

5)
Τα επίσημα γυαλιά της κουτσής Μαρίας που όνειρό της ήταν να μοιάζει σαν να παίζει στην ταινία Top Gun.

6)
Oh please no more!!!

7)
Για πολλές είναι η πρώτη μαϊμού αγάπη και παντοτινή.

8)
Αυτά εδώ τα προσθέτω απλά γιατί είναι άσχημα κλοουνοπάπουτσα που μπορεί να φορεθούν από στυλιστικά ψαγμένες πάνκισες [λέμε τώρα :P]

Μπήκαμε στο πρόγραμμα

...σιγά σιγά.
Από Δευτέρα ξεκινώ επισήμως μαθήματα στο νέο μου φροντιστήριο. Αν θυμάμαι καλά, αρχίζω με τζιουνιοράκια. Άντε να δούμε πώς θα πάει η φετινή χρονιά! + 2-3 ιδιαίτερα θά'χω σίγουρα. Οπότε θά'χω ευκαιρία να βάλω κανα ευρώ στην άκρη.

Δυστυχώς με όλο το τρέξιμο για βιβλία, μελέτη/προετοιμασία μαθημάτων, δημιουργία extra εκπαιδευτικού υλικού, γυμναστήριο, λίγος χρόνος για να βλέπω τον Χ. και τους φίλους μου δεν ξέρω τι χρόνος θα μου απομένει για το blog μου και το βολτάρισμα στα δικά σας blogs. Ελπίζω να μην παρεξηγείτε ε!! Άμα προλαβαίνω θα σας επισκέπτομαι.



ps.1: Μετράω τις μέρες αντίστροφα για την συναυλία των Shadow Gallery τον Οκτώβρη. Για πείτε ποιοί άλλοι θα πάτε.

ps.2: Χρήσιμο site για καθηγητές της Αγγλικής Γλώσσας που θέλουν να έχουν extra υλικό για το μάθημά τους http://www.eslprintables.com/ Η νοοτροπία όμως εδώ πέρα είναι να κάνετε κι εσείς share ασκήσεις που έχετε φτιάξει οι ίδιοι. Έτσι θα σας επιτρέπεται με την σειρά σας να κάνετε download υλικό άλλων χρηστών. [δωρεάν είναι όλα]

ps.3: Μου έχουν αποκλείσει τον λογαριασμό μου στο msn εδώ και μέρες και γι'αυτό με έχετε χάσει από κει πέρα. FUCK FUCK FUCK!! Ούτε τα mail μου δεν μπορώ να δω.

Σπάσιμο

Νεύρων; Παπουτσιού; Διάθεσης; Απ'όλα έχει ο μπαξές.

Π.χ. σήμερα το μεσημέρι κόπηκε το παπούτσι μου [η αγαπημένη μου πλατφόρμα btw :P] την ώρα που θα έφτανα στο Caravel για μια έκθεση. Γαμώ την γκαντεμιά μου, νεύρα με το κιλό. Έψαχνα κουτσή για κάμποση ώρα μαγαζί με παπούτσια στην περιοχή. Φτάνω στην βιτρίνα ενός...200 euros με την έκπτωση ένα ζευγάρι απλά σανδάλια. Σούπερ. Στην συνέχεια έφαγα πάνω από μισάωρο να βρω μαγαζί με φτηνά παπουτσάκια, ίσα ίσα να κάνω την δουλειά μου βρε αδελφέ! Τελικά σε ένα στενάκι ανακάλυψα κρυμμένο κινέζικο μαγαζί το οποίο με έσωσε για 5 euros. Παντού υπάρχει ένα κινέζικο!! Το παπούτσι δεν ξέρω για πόσο θα κρατήσει, την δουλειά του πάντως την έκανε, πήγα στην έκθεση και γύρισα σώα στο σπίτι μου. Αλλά δεν θα το ξαναφορέσω γιατί δεν είναι στο στυλ μου και επίσης είναι άβολο για πολλή ώρα :P

Με την σειρά της η διάθεση έπιασε χαμηλό level όταν έμαθα αργότερα ότι βρέθηκε και η κολλητή μου στην ίδια έκθεση...αλλά παρέα με κάποια κοπέλα που δεν χωνεύω γιατί νιώθω ότι πάει να χωθεί.. Καλά που δεν τις είδα και τις 2 μαζί.

Είδα και μια παλιά συμφοιτήτρια που ντυνόταν συνήθως σαν πόρνη 40 ετών όταν ερχόταν στο μάθημα. Δεν γινόταν να μην την αναγνωρίσω από μακριά. Την απέφυγα με στυλ και διακριτικότητα γιατί αυτή πιάνει το μπλαμπλά και γίνεται κολιτσίδα. Ααααχ ακόμα θυμάμαι τις στιγμές που αυτοπροσκαλούσε τον εαυτό της για καφέ με την παρέα μου απ'την σχολή. :P




Bonus της εποχής: Αυξημένο τρέξιμο και συνεργασία με νέο φροντιστήριο + αναμονή για ιδιαίτερα + έλλειψη χρημάτων + φιλενάδες σε απόγνωση + στρατευμένο boyfriend σε απόγνωση + στεναχώρια.

"Θα με δεις απέναντι απ'την πλατεία. Έλα σε παρακαλώ..."

Σας έχει τύχει ποτέ να κλαίτε καθισμένοι στο πεζοδρόμιο σε πολυσύχναστη μεριά της πόλης;
Και να σας προσπερνάνε όλοι είτε καρφώνοντας το βλέμμα τους είτε αδιαφορώντας για την πάρτη σας;
Και να ενδιαφέρεται και να σας πλησιάζει μόνο ένας ξένος, ένας μετανάστης;


Αυτές οι ερωτήσεις είναι η απάντησή μου σε όσους λένε όχι οι Έλληνες δεν έχουν χάσει την ανθρωπιά τους και ότι πάντα θα ενδιαφερθούν να βοηθήσουν κάποιον άνθρωπο στον δρόμο.
IMO, η ανθρωπιά έχει αντικατασταθεί απ'τον φόβο και την αδιαφορία.

2-3 φορές μού'χει τύχει να κάτσω και να κλάψω ανάμεσα στο πλήθος και κάθε φορά πλησίασε και έκατσε κοντά μου ένας ξένος για να προσφέρει λίγα λόγια παρηγοριάς.

Hamur από την Δαμασκό, τα λόγια σου ήταν τόσο ζεστά και αληθινά τις προάλλες που δεν θα τα ξεχάσω ποτέ μου. Και μου προσέφερες και τσιγάρο της παρηγοριάς όμως δεν καπνίζω.. Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου, ευχαριστώ που μου κράτησες παρέα όσο χρειαζόταν μέχρι να με βρει ο Χ., ευχαριστώ που, αν και δεν με ξέρεις, μοιράστηκες κι εσύ μαζί μου μερικά προβλήματά σου. Να είσαι καλά και εύχομαι σύντομα να καταφέρεις να δεις την οικογένειά σου.

Μια δόση βαρεμάρας

Επέστρεψα κι εγώ στην Αθήνα και στην μπλογκογειτονιά μας, οπότε καλώς σας βρήκα :)

Θα προσπαθήσω να κάνω ένα συνοπτικό review των διακοπών μου:

1) Λίγα μπάνια, λίγο μαύρισμα, λίγη ξεκούραση.
2) Σε σπίτι που υπάρχει μωρό παιδί δεν ξανακάνω διακοπές, ούτε για λίγες μέρες.
3) Η Βοϊδοκοιλιά γαμάει και δέρνει \m/
4) Και οι φωτογραφίες που έβγαλα με την Καρύδα γαμάνε \m/
5) Ένα αγόρι απ'την παρέα της ξαδέλφης μου...μου τα ζήτησε 2 φορές :P και δεν εννοώ τα κουλουράκια ή τπτ παρόμοιο.
6) Το soundtrack του καλοκαιριού περιλάμβανε Kyuss, Sex Pistols, Amorphis, Tool, Deep Purple και Ska-P κυρίως.
7) Στην Μεσσηνία η καθημερινότητα ήταν πρωί ύπνος, μεσημέρι φαγητό του σκασμού, απόγευμα θάλασσα, βράδυ καφετεριομπαράκια [και ναργιλές 2-3 φορές..]
8) Η Ναυαρίνου στην Καλαμάτα ωραία περατζάδα ;) ήταν η θέα απ'το ξενοδοχείο που έμεινα με τον Χ.
9) Το φανταριλίκι περίεργο πράγμα..
10) Πάλι είδα πολλά αστέρια να πέφτουν και δεν πρόλαβα να κάνω ούτε μια ευχή. [και υποτίθεται τις είχα και έτοιμες]
11) Να πα να γαμηθούν τα καγκούρια με τα πειραγμένα μηχανάκια και αυτοκίνητα που με ξεκούφαναν όπου κι αν πήγαινα.
12) Να πα να γαμηθεί κι ένας μαλάκας απ'την παρέα της ξαδέλφης. Ίσως έτσι συνέλθει λίγο.
13) Αυτό το καλοκαίρι έφαγα τόσες ώρες στα Κτελ που νομίζω ότι αρχίζω να τα βαριέμαι.
14) Όποιοι πετάτε σκουπίδια και αποτσίγαρα στις αμμουδιές εύχομαι να πάθετε καρκίνο. Simple as that.
15) Μου λείπεις πολύ ρε τολκινά...η σκέψη μου μαζί σου. Take care.


Και τώρα πίσω στην αγαπημένη μου πόλη αλλά όχι και στην καθημερινότητα. Οι διακοπές μου συνεχίζονται με μπόλικη μοναξιά και βαρεμάρα. Οι περισσότεροι φίλοι μου λείπουν ή διαβάζουν, οπότε κι εγώ θα περάσω αρκετό χρόνο στο σπίτι ή βολτάροντας μόνη παρέα με κανα βιβλίο. Άντε επιστρέψτε για να βγούμε όλη η παρέα!

ps: ακόμα δεν έχω μεταφέρει photos στο pc. Όταν γίνει κι αυτό ίσως ανεβάσω καμία εδώ πέρα.


Σας φιλώ τρελόπαιδα!

Δήλωση αγάπης προς την μουσική

Σας αγαπώ:

~ Tool
~ In Flames
~ Nine Inch Nails
~ Paradise Lost
~ Pink Floyd
~ Shadow Gallery
~ Porcupine Tree
~ A Perfect Circle
~ Ministry
~ Opeth
~ Joanna Newsom
~ Amorphis
~ Dream Theater
~ Archive
~ Loreena McKennitt
~ The Mars Volta
~ Pendulum
~ Combichrist
~ Blind Guardian
~ Disturbed
~ Dark Tranquillity
~ Deep Purple
~ Anathema
~ Aarni
~ Red Sparowes
~ Isis
~ Black Sabbath
~ Blue Oyster Cult
~ Secede
~ Radiohead
~ Kraftwerk
~ Do Make Say Think
~ Jean Michel Jarre
~ Gorillaz
~ Offspring
~ Tenacious D
~ Ska-P
~ Led Zeppelin
~ Bloodhound Gang
~ Robyn Miller
~ Clint Mansell
~ System of a Down
~ Magic De Spell
~ Xatzifrageta

Κάθε δίσκος σας και μια ανάμνηση για μένα... Μερικές φορές νιώθω ότι η μουσική μου είναι η καλύτερη φίλη μου.

Εσώρουχα

Σήμερα περιπλανήθηκα στα Attica. Με κούρασε λίγο ο Χ. αφού δέχτηκα να τον συνοδέψω και να του πάρω δώρο τζιν για τα γενέθλιά του που πλησιάζουν.

Η πλάκα όμως είναι ότι δεν με κούρασε επειδή δοκίμαζε ξερωγώ το ένα παντελόνι μετά το άλλο... όχι όχι! Ένα μόνο δοκίμασε και αυτό πήραμε. Simple as that. Μετά όμως ήθελε να πάμε στον όροφο των γυναικείων εσωρούχων επειδή τού'ρθε στην τρέλα του και ήθελε να μου κάνει κι εμένα ένα δώρο [απορώ πώς τού'ρθε :P δεν το συνηθίζει]. Κυριολεκτικά με έσερνε σε όλο τον όροφο να δούμε όλες τις μάρκες μπας και δει πουθενά αυτό που είχε στο μυαλό του. Ε κάναμε τον γύρο του ορόφου πάνω από 3 φορές. Πανάθεμά τον, ούτε κοπέλα να ήτανε!! Εγώ ήμουν σε φάση βαρεμάρας κι εκείνος ενθουσιασμένος σαν να παίζει το κυνήγι του χαμένου θησαυρού.

Τελικά σώθηκα χάρις στην "Luna" που το ομολογώ, ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΤΑ ΕΣΩΡΟΥΧΑ ΤΕΛΙΚΑ.
Πάρτε ένα δείγμα.



Οπότε βρήκε σχεδόν αυτά που είχε στο μυαλό του κι εγώ γλίτωσα ποδαρόδρομο και σε άλλα μαγαζιά :P

Στην διάρκεια όμως αυτής της αναζήτησης εσωρούχων εγώ προσπαθούσα να μπω λίγο στο μυαλό, στην σκέψη των αγοριών και πόσο σημαντικό ρόλο παίζει για σας η εικόνα μας.
Πάντα νόμιζα ότι κανείς σας δεν δίνει ιδιαίτερη βάση στα εσώρουχά μας. "Οκ ωραίο. Βγάλτο τώρα." ή "Ξόδεψες τόσα λεφτά γι'αυτό εδώ?!" Πρέπει να κάνω ένα γκάλοπ...

Αγόρια απαντάτε λοιπόν!

Ποιοί από σας θεωρούν ενδιαφέρον/σημαντικό το να είναι η γυναίκα καλαίσθητη και sexy και κάτω απ'τα ρούχα της? Τι προτιμήσεις έχετε? Θα αγοράζατε/έχετε ποτέ αγοράσει εσώρουχα στην κοπέλα σας?

Κορίτσια..

Ρε πούστη μου, τελικά η συνολική εικόνα μάλλον παίζει κι αυτή σημαντικό ρόλο...
και όταν έχει περάσει αρκετό χρονικό διάστημα που είσαι με κάποιον και ξέρεις ήδη πόσο γουστάρει την προσωπικότητά σου, τον ίδιο σου τον εαυτό γιατί να μην δώσεις και λίγη περισσότερη σημασία στην εξωτερική σου εμφάνιση? Ίσως τ'αγόρι σας χαρεί να δει και τον πιο sexy εαυτό σας, μια αλλαγή στα ρούχα σας κλπ. Θά'λεγα να τους ξαφνιάζουμε που και που με αλλαγές ;)

The Meaning of Life

Thumbs up αν το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό βλέποντας αυτόν τον τίτλο είναι η ταινία των Monty Python.


Όμως παρακάτω θα σας παραθέσω μερικά quotes για το νόημα της ζωής που πήρα απ'το εξής βιβλιαράκι των Εκδόσεων Πατάκη
Θα χαρώ να διαβάσω και τις δικές σας απόψεις σχετικά με το νόημα της ζωής :) ή απλά μπορείτε να διαλέξετε κάποιο από τα παρακάτω, να σχολιάσετε ή/και να προσθέσετε κάτι.

First of all, some pessimistic quotes [i.e. my favourites] :

1) Στην ζωή πρέπει να δίνεται ένα νόημα, για τον προφανή λόγο ότι δεν έχει νόημα. Henry Miller (1891-1980)

2) Εφόσον πρέπει να πεθάνουμε, τότε η ζωή μας δεν έχει νόημα γιατί τα προβλήματα δεν λύνονται και διότι η ίδια η έννοια των προβλημάτων παραμένει αδιευκρίνιστη. Jean-Paul Sartre (1905-1980)

3) Ζωή είναι η μικρή διαδρομή από την κούνια μέχρι τον τάφο. Alice Childress (1920-1994)

4) Το νόημα της ζωής είναι πως έχει τέλος. Franz Kafka (1883-1924)

5) Έχει μήπως κάποιο νόημα η ίδια η ερώτηση; George Bernard Shaw (1856-1950)


Και ας πάμε τώρα και σε μερικά θετικά για να μην έχουμε αυτοκτονίες:

1) Όλα τα ζώα, εκτός από τον άνθρωπο, γνωρίζουν ότι κύριος σκοπός της ζωής είναι η απόλαυσή της. Samuel Butler (1835-1902)

2) Η ζωή βρίσκει νόημα και πληρότητα στη διάδοση της ευτυχίας. Maharishi Mahesh Yogi (1914-2008)

3) Να ονειρεύεσαι σαν να πρόκειται να ζήσεις για πάντα. Να ζεις σαν να πρόκειται να πεθάνεις σήμερα. James Dean (1931-1955)

4) Η συνταγή μου για τη ζωή είναι απλή. Ξυπνάω το πρωί και κοιμάμαι το βράδυ. Στο ενδιάμεσο, περνάω όσο καλύτερα μπορώ. Cary Grant (1904-1986)

5) Ζωή δεν σημαίνει να κρατάς καλά χαρτιά, αλλά να παίζεις καλά αυτά που κρατάς. Josh Billings (1818-1885)

:D happy

YAY! Μπορώ να δηλώσω ότι είμαι χαρούμενη/ευτυχισμένη. Ούτε η π*τάνα η οικονομική κρίση δεν μπορεί να με ρίξει στην μιζέρια. Απολαμβάνω τις διακοπές εδώ και κάτι βδομάδες + επίσης συνόδευσα τα παιδάκια μου να δώσουν πτυχίο. Τέλος οι υποχρεώσεις μου λοιπόν προς το παρόν. Άσχετο! Τελικά το γυμναστήριο είναι τέλειο hobby! Ήδη νιώθω ότι έχω δυναμώσει αρκετά.


Και όσον αφορά το θέμα ΔΙΑΚΟΠΕΣ...
Ξέρω ότι δεν μου φτάνουν τα λεφτά να πάω διακοπές σε νησί με τρελοπαρέα αλλά θα βολευτώ με ό,τι έχω. Δεν χάθηκε κι ο κόσμος. After all, τα εξοχικά υπάρχουν και για να σώζουν την τσέπη μας [+ την τσέπη των φίλων μας άμα λάχει].

Οπότε το menu γι'αυτό το καλοκαίρι λογικά θα έχει Μεσσηνία, Αρκαδία και...Σκύρο [άμα πάω μαζί με τους γονείς γιατί αλλιώς no money no party].
Ανυπομονώ να έρθει ο Ιούλιος για να περάσω επιτέλους αρκετές prive στιγμές με τον Χ. στο εξοχικό της γιαγιάς [νά'ναι καλά, την λατρεύωωωω την γιαγιούλα μου!]. Και γελάω από τώρα φέρνοντας στο μυαλό μου τα βλέμματα και τα κουτσομπολιά των γειτόνων εκεί πέρα. ΙΙΙΙΙΙΙ ΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΜΕ ΑΓΟΡΙ! ΑΠΑΠΑΠΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ! Μωρέ εμείς νά'μαστε καλά και ας κράζουν από πίσω όσο θέλουν.

Αυτά έχει η ζωή στις πιο μικρές πόλεις και στα χωριά...το κουτσομπολιό αυξάνεται επικίνδυνα...Ευτυχώς δεν χρειάζεται να ζω κάτι τέτοιο όλο τον χρόνο, αλλά μόνο στις διακοπές :-P

Btw, η κωλοφαρδία μου αυτό τον καιρό δεν έχει όριο.
Πλέον έχω το παρακάτω κινητό το οποίο ΔΕΝ αγόρασα. Χεχεχεχ.
Το λάτρεψα αμέσως για τους προεγκατεστημένους χάρτες του που συνοδεύονται από χίλιες δυο πληροφορίες [από κοντινότερα ATM μηχανήματα μέχρι κοντινότερα ξενοδοχεία]. Έχει κι αυτό το μπρονζέ χρωματάκι που δεν είχα ποτέ σε κινητό + επίσης διαθέτει 2 games λατρεία [Brain Champion-με δοκιμασίες σε στυλ IQ test αλλά και το κλασσικό Bounce].
Εννοείται σας το προτείνω!