Βρισίδι, αυτοκτονία, εστιατόριο, Ρεζίν, Ναρούτο

Η μέρα μου ξεκίνησε με βρισίδι στο Γ12. Ένας πανηλίθιος κατέβαζε ατελείωτο βρισίδι στον οδηγό σε όλη την διάρκεια της διαδρομής. Η αιτία? Επειδή ο οδηγός ακολούθησε τους κανόνες και δεν επέτρεψε σε μια κυρία με καρότσι λαϊκής ν'ανέβει στο λεωφορείο. Επιτρέπονται μόνο αναπηρικά καροτσάκια και καροτσάκια μωρών. Για μισή ώρα ακούγαμε αυτόν τον επιβάτη να βρίζει με πανέμορφες λεξούλες τον εξαιρετικά υπομονετικό οδηγό. Δεν άντεξα και σε μια φάση γύρισα πίσω και τού'πα να σκάσει.

Στην συνέχεια μπήκα στο πολυαγαπημένο 608 και ανεβαίνοντας την Παπάγου πέτυχα αυτοκτονία σε εξέλιξη. Ένας μεσήλικας θα πηδούσε απ'το μπαλκόνι 5ου ορόφου. Χαμός από κάτω, αστυνομία, περίεργοι περαστικοί κλπ. Μην ρωτάτε, δεν ξέρω τι έγινε τελικά.

Φτάνω σχολή, κάνω απίστευτα γρήγορα τις δουλειές μου στην γραμματεία [κάποιος φούρνος σίγουρα γκρεμίστηκε] και μετά βρίσκω Φούντα, Μπουγάτσα και Σαλαμάνδρα και πάμε εστιατόριο. Αχ. Αυτή η μυρωδιά μου είχε λείψει απίστευτα. Τώρα πια μου βρωμάει, αλλά στην διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων μού άνοιγε την όρεξη :-P Καθίσαμε λοιπόν με τις ώρες και λέγαμε την μία μαλακία μετά την άλλη, τα νέα μας και όχι μόνο. Πέτυχα και άλλον έναν φίλο εκεί πέρα.

Έπειτα είχαμε ορεξούλες για καφέ. Μπαίνουμε στο λεωφορείο για κέντρο και ξεσπάει μια νεροποντή άστα να παν. Οι δρόμοι έγιναν ποτάμια σε δευτερόλεπτα κι εμένα μ'έπιασε απελπισία γιατί φαινόταν ότι θα ακυρωνόταν κάτι που είχα κανονίσει για μετά. Και ναι, ακυρώθηκε. Οπότε πήγα με τα γκερλς στην Ρεζίν να θυμηθούμε τα παλιά. Κόλαση αυτή η ζεστή σοκολάτα.

Μετά έκανα κάτι βολτούλες στο κέντρο και ξαναπήρα το Γ12 για την επιστροφή. Κορυφαία στιγμή: Μας προσπερνάει ένας με μηχανάκι κραυγάζοντας "ΝΑΡΟΥΤΟ ΝΑΡΟΥΤΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ".

The end.

Καθημερινότητα

Διάβαζα στον Ελευθερουδάκη το μεσημέρι, παρέα με μια τάρτα σοκολάτα, το πολύ βαρύ [κυριολεκτικά+μεταφορικά] Norton Theory & Criticism και το αγαπημένο μου mp3 player.

Ε και συμπεραίνω ότι είμαι πιο συγκεντρωμένη όταν διαβάζω με Ska-P [+Skaribas lol!!]. Το έλιωσα σήμερα το Planeta Eskoria, όλα του τραγούδια! Και το διάβασμα κύλησε τόσο όμορφα+ξεμπέρδεψα και γρήγορα! Yeah! [Ρωτήστε με για το Orientalism του Said και θα δείτε ότι θυμάμαι πραματάκια :-P ]

Στον γυρισμό ήμουν σ'ένα λεωφορείο φουλ από κόσμο [ευτυχώς η κωλόφαρδη βρήκα κενή θεσούλα]....κλαψ όμως...είχε τελειώσει η μπαταρία του mp3 player οπότε έπρεπε να αναικτώ ν'ακούω τις μαλακίες των γέρων που κάθονταν στα δεξιά μου [και ήταν και δεξιοί btw :-P]. Οι γέροι αυτοί που λέτε είχαν πιάσει την κλασσική συζήτηση για το χάσμα γενεών. Έλεγαν τα γνωστά, ότι εμείς οι νέοι δεν τους σεβόμαστε στα Μ.Μ.Μ. [μέσα μαζικής μαλάκινσης] και λοιπά. Πώς όμως να κερδίσουν τον σεβασμό μας όταν δεν μας σέβονται οι ίδιοι;

Πήγε να μπει μια κοπελίτσα γύρω στα 18 και είχε το ένα χέρι της σε γύψο [και οπότε θά'ταν κάπως επικίνδυνο για την ίδια να μείνει όρθια]. Οι γέροι που στέκονταν δίπλα στην πόρτα ούτε που κουνήθηκαν για να περάσει η κοπέλα να πάει να κάτσει. Εκείνη τους είπε: "Μπορείτε να κάνετε λίγο άκρη να περάσω;" Και γυρνάει ένας γέρος με ύφος απερίγραπτο και της λέει: "Γιατί κοπέλα μου; Μπες απ'την άλλη πόρτα! Δεν βλέπεις ότι δεν χωράς και μας ενοχλείς;" Οκ, ευτυχώς που τον άκουσε ο οδηγός και τον έβαλε στην θέση του τον κωλόγερο! [...και ευτυχώς δεν πρόλαβα να του πω καμιά κουβέντα εγώ! Οι κοντινοί μου friends καταλαβαίνουν φαντάζομαι...muahaha].

Πάντως είναι απαράδεκτο κάθε μέρα να είμαι μάρτυρας παρόμοιων περιστατικών. Γαμώτο μου κερδίστε εσείς οι γέροι τον σεβασμό που απαιτείτε! ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΤΟΝ έχοντας καλούς τρόπους!!! Γιατί οι ανοχή όλων των επιβατών έχει και τα όριά της...γκρρρρρ...