Μ'αρέσει να κουράζομαι

...στη δουλειά και μετά να γυρίζω σπίτι, να βάζω μουσική, ν'ανοίγω το πισί και να κανονίζω βραδιά DDO. Κάτι τέτοιο έγινε και απόψε. Μόνο που ένα lvl6 quest [μικρό λέβελ αλλά μην ξεγελιέστε..] μας ΓΑΜΗΣΕ τόσο πολύ που φάγαμε εγώ και ο [άγνωστος]Χ πάνω από 2 ώρες για να το τελειώσουμε. Μα έλεος!! Πάνε τα φίλτρα μου, πάνε τα wands μου, πάνε και τα spell points μου μπουχουχουυυυυυυυυυυυυυυ.

Σσσσσς....μην το πείτε, ξέρω τι σκέφτεστε, το πόσο καμμένη μπορεί να είμαι. :-P μόνο οι dnd φανς θα καταλάβουν τον πόνο μουυυυυ.

Με τα πολλά πολλά, και αφού είχαμε πεθάνει από 2 φορές ο καθένας τελικά βγάλαμε το "καυτό" quest [καυτό λόγω ατέλειωτης λάβας εκεί μέσα...τσουρούφλισμα λέμε] και κανονίζαμε το αυριανό μας πρόγραμμα.

Αχ 25η Μαρτίου. Ευκαιρία για ατέλειωτο καθισιό απ'το πρωί ως το βράδυ.

Αχ έχει και μπακαλιάρο το μενού. Μιαμμμμμ.

Θα ήθελα για επιδόρπιο και κανα παγωτό σοκολάτα όμως. Οι πύραυλοι 4Χ4 μου έλειψαν. Σαν να πέρασε ένας αιώνας απ'το καλοκαίρι. ΠΑΓΩΤΟΜΑΝΙΑ ΣΟΥ'ΡΧΟΜΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ.

Καλά να περάσετε κι εσείς. Ελπίζω να έχει καλό καιρό να βολτάρουμε, να πάμε από σπίτι σε σπίτι ή από ... καφετέρια σε καφετέρια :P


p.s.: Τελικά θέλει πολύ ειδικούς διακριτικούς χειρισμούς όταν έχεις εφήβους στην τάξη. Τα βλέπω, ειδικά τ'αγόρια έχουν τρελαθεί απ'τις αλλαγές που τους συμβαίνουν. Πατατράκ. Λέω από μέσα μου ευτυχώς που έχω μικρή διαφορά ηλικίας απ'τους μαθητές μου και νιώθω ότι τους καταλαβαίνω απόλυτα. ΤΟ ΚΟΝΤΡΑΡΙΣΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ. Γιατί μετά ο μαθητής βγάζει καπνούς, εξοργίζεται, αντιδράει έντονα, τον πιάνει πείσμα και απ'την επόμενη φορά θα σε δει με άλλο μάτι...αντιδραστικό και γεμάτο αντίρρηση. Χαίρομαι που έχω βρει μέση λύση και κρατάω τα πράγματα σε ισορροπία. Ηρεμία θέλουν αυτά τα παιδιά, έναν ενθαρρυντικό λόγο, όχι συνεχή κριτική, αύξηση της αυτοπεποίθησής τους και φυσικά.....να ΜΗΝ νιώσουν ότι τα υποτιμάς και ότι δεν τα βλέπεις σαν "μεγάλους".

Good night

Άλλη μια γεμάτη μέρα έφτασε στο τέλος της.

Το πρωί σηκώθηκα χαράματα και πήγα για εξετάσεις αίματος. Δεν ξέρω αν το ξέρετε, αλλά είμαι πολύ κότα με τις ενέσεις, με πιάνει πανικός, τρόμος. Νά'ναι καλά η μάνα που από μόνη της προσφέρθηκε να με πάει στο ιατρείο :-P Ευτυχώς τα αποτελέσματα των εξετάσεων έδειξαν αυτό που ήθελα να δω, είμαι καλά κλπ κλπ κλπ.

Μετά ετοιμάστηκα να πάω στην δουλειά. Τα καμάρια μου του C'1 ήταν σε υπερένταση, αχ άτιμες Παρασκευές και άτιμη άνοιξη. Μου πήραν τ'αυτιά λέμεεεε! Μετά όμως που είχα την τάξη D', ήταν όλα καλά, το αγαπημένο μου τμήμα που όλα θα δουλέψουν ρολόι. Το κεφάλαιο ήταν αφιερωμένο στην Αστρονομία. Οπότε έβαλα στο στικάκι μου τις καλύτερες φωτογραφίες του Hubble και τους έκανα προβολή μέσω του προτζέκτορα να χαρούν τα παιδιά μου. Πόσο χαίρομαι που 9/10 άτομα σ'αυτό το τμήμα διψάνε για γνώσεις [όχι του τύπου "πότε θα βγάλει το επόμενο dvd η πόρνη" a.k.a. Τζούλια].

Με το που τελείωσα το μάθημα περίμεναν απ'έξω κάμποσοι γονείς να πάρουν βαθμούς. Οπότε καθυστέρησα για τα καλά. Οι ομιλητικές μάνες είναι όλα τα λεφτά, όπως και οι πατεράδες που κορδώνονται σαν παγόνια.

Αχ καθημερινότητα.


Αύριο με περιμένει κι άλλη μια busy ημέρα όμως...το πρωί δίνουμε κι επισήμως βαθμούς στο φροντιστήριο και μετά θέλω να ετοιμαστώ να πάω Εξάρχεια σ'ένα anime event. Και το βραδάκι νωρίς για ποτό με παλιούς συμφορουμίτες.




p.s. Agit8d, σε ενημέρωσαν καλέ για αύριο βράδυ?

Και η επιστροφή

Με λίγα λόγια:

23/12: Σκούπισμα, ξεσκόνισμα, σφουγγάρισμα, στόλισμα εξοχικού μέχρι 3 το πρωί/βράδυ.

24/12: Κουζίνα γεμάτη φαγητά που δεν τρώω [βλ. αρνί, σουφλέ κλπ.]. 35 άτομα καλεσμένοι, 4 τραπέζια, παιδάκια να τρέχουν εδώ κι εκεί και το Εργαλείο σε σέρβις με 10ποντη γόβα και φορεματάκι.

25/12: Παίρνω τα πονεμένα πόδια μου και κάνω μια βόλτα στο χωριό, να ρουφήξω οξυγόνο και να δω κανα προβατάκι. Πάρλα στο τηλ. με τα κορίτσια και μετά πίσω στο σπίτι να συνεχίσω με την μάνα την τακτοποίηση του χάους.

26/12: Μπροστά στην Amiga+στο Wii απ'το μεσημέρι μέχρι το βράδυ. Και φυσικά πακετάρισμα για την επιστροφή και ξεστόλισμα του σπιτιού [το ριμάδι είναι μεγαλούτσικο].

27/12: Ξύπνημα με το φάλτσο ψάλσιμο που ακούγεται απ'την εκκλησία δίπλα μας. @#$%, γάλα, μελομακάρονο, φόρτωμα αυτοκινήτου και βουρ για την Αθήνα πάλι.

Γενικά κούραση. Στο χωριό δεν είναι να πηγαίνουμε να οργανώνουμε γιορτή. Γίνεται ο χαμός, τρελή φασαρία. Καλή φάση είναι μόνο όταν πηγαίνουμε χαλαρά στο άσχετο κανα 3ήμερο ή και παραπάνω.