ΚΑΛΗΜΕΡΑ

:D ναι, είμαι πολύ χαρούμενη. Εκεί που νόμιζα ότι όλα θα παν καλά τελικά τπτ, μαλακίες πάλι. Σαν να ξαναβουτάω στις κρέπες δλδ. @@! :D και παίζει νά'μαι και η πιο ξενέρωτη γκόμενα στον πλανήτη. Γιέααααα! Και η πιο τρομακτική. Και έχω καρφιτσωμένο ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου :D για να μην καταλάβουν τα παιδιά στο φροντιστήριο τι με απασχολεί, για να μην καταλάβει η μάνα μου το τι γίνεται στην καρδιά μου και στο μυαλό μου, για να μην καταλάβει κανείς ότι μάλλον ξαναβουλιάζω. Και χαμογελάω. Μέχρι να πιαστούν τα σαγώνια μου. Και χαμογελάω. Χωρίς νόημα, έτσι, σαν μια μάσκα μόνιμη. :D Ω ναι. Και είναι κι άλλοι άνθρωποι στον κοντινό μου κύκλο το ίδιο χαρούμενοι με μένα. Και χαμογελάμε όλοι μαζί. Και το θέατρο συνεχίζεται.

ps: μισό μήνα κράτησε λοιπόν η περίοδος της αισιοδοξίας μου. Μια χαρά.