Black Swan review

----Προσοχή! Υπάρχουν και σποϊλεράκια τριγύρω.----


Ο Darren Aronofsky είναι στο top 3 αγαπημένων μου σκηνοθετών και για ακόμα μια φορά λάτρεψα την σκηνοθεσία του.
Το Black Swan είναι σίγουρα καλογυρισμένο, με σκηνές απίστευτα δεμένες η μία με την άλλη, δυνατά και γρήγορα πλάνα που δεν σε κάνουν να βαρεθείς. Δύσκολο όμως να τα χαρακτηρίσω και τρομακτικά όπως έχουν πει άλλοι. Ζήτημα -για μένα πάντα- να είχε κανα δυο πιο τρομακτικά πλάνα. Συγκεκριμένα μου άρεσαν τα διάφορα zoom που έκανε π.χ. στα παπούτσια του μπαλέτου, στα μάτια, στην σπασμένη μπαλαρίνα, στην πλάτη της Lily (Mila Kunis).
Οπότε για να συνοψίσω, σκηνοθετικά βάζω κλασσικά στον κύριο Aronofsky άριστα 10/10.



Πάμε τώρα στην πλοκή και τα θέματα που διαπραγματευόταν.
Εδώ θα αναγκαστώ να χρησιμοποιήσω την λέξη "υπερεκτιμημένη".
Δεν είδα ένα σενάριο που καταπιάνεται με κάτι πιο καινούργιο, ίσα ίσα που διέκρινα κάποια επανάληψη.

Πιο συγκεκριμένα, αυτή η εμμονή που είχε η Nina (Natalie Portman) με την εμφάνισή της, με το να είναι η καλύτερη, με το να αρέσει απόλυτα ο χορός της μου θύμισε αρκετά την περίπτωση της μητέρας του Harry πίσω στο Requiem for a Dream. Και οι 2 γυναίκες ήθελαν να δείχνουν όμορφες και να είναι οι καλύτερες σε ό,τι κάνουν και γι'αυτό έφτασαν στα άκρα. Απ'τη μια μεριά η μητέρα του Harry έφτασε στην ανορεξία ώστε να χωρέσει στο αγαπημένο της κόκκινο φόρεμα και να εντυπωσιάσει τον κόσμο γύρω της και απ'την άλλη η Nina ήθελε να είναι η καλύτερη και ως White και ως Black Swan και όλοι να παραδεχτούν το πόσο τέλεια και εκφραστική μπαλαρίνα είναι. Τελικά όμως η Nina στοιχειώνεται από τις φοβίες της έτσι όπως ακριβώς γίνεται και με την περίπτωση της μητέρας του Harry. Η Nina επίσης έχει το στοιχείο της αυτοκαταστροφής σε σημείο του να βλάπτει η ίδια ασυναίσθητα ίσως το σώμα της με γρατσουνιές κλπ. Και οι 2 γυναίκες οδηγούνται σιγά σιγά προς την καταστροφή.

Βλέποντας λοιπόν αυτή την ομοιότητα και νιώθοντας ήδη απ'την αρχή τι θα συμβεί στο τέλος, η ταινία δεν κατάφερε να με παρασύρει όπως έκαναν οι προηγούμενες ταινίες του σκηνοθέτη. Μου φάνηκε αρκετά αναμενόμενη βλέποντας τις παραισθήσεις, τις εμμονές και τις φοβίες της Nina και προς τα που την οδηγούσαν.

Τελικά η Lily μάλλον δεν έκανε τίποτα απ'όλα τα κακά που φανταζόταν η Nina ότι της είχε κάνει. Απλά η Nina ήταν εσωτερικά τόσο αδύναμη και ανασφαλής που έβλεπε παντού γύρω της εχθρούς που ήθελαν τον ρόλο της στην παράσταση...και στο τέλος η αυτοκαταστροφικότητα και οι εμμονές της την οδήγησαν στο να βλάψει στον μεγαλύτερο βαθμό τον ίδιο της τον εαυτό. Στο τέλος της παράστασης η Nina για άλλη μια φορά αναζητεί την επιβεβαίωση ότι ήταν τέλεια, η καλύτερη χορεύτρια. Και αυτό ήταν το κύκνειο άσμα της.



Όσον αφορά τις ερμηνείες των ηθοποιών δεν το συζητώ. Σφιχτοδεμένο cast που ο καθένας ήταν άψογος στον ρόλο του και όλοι μαζί έδεναν πολύ όμορφα. Η Portman και η Kunis σίγουρα αξίζουν βραβεία για την συγκεκριμένη ταινία. Φάνηκε ότι το δούλεψαν αρκετά τα κορίτσια, χρειάστηκε αρκετός κόπος για να μεταμορφωθούν σε φτασμένες μπαλαρίνες και γι'αυτό μπράβο τους. Με έπεισαν και ήταν τόσο εκφραστικές..και κούκλες φυσικά! Επίσης, του Vincent Cassel του πήγαινε ο ρόλος του δασκάλου χορού με πιο...πονηρό βλέμμα.

Η μουσική του Black Swan καθηλωτική σε κάθε λεπτό. Από τις γνωστές αγαπημένες συνθέσεις του Pyotr Ilyich Tchaikovsky (κοιτάχτε που ξαφνικά θα επανέλθει στην μόδα ο συνθέτης και θα γεμίσει τα charts του last.fm :P) μέχρι τις πάντα προσεγμένες και ταιριαστές συνθέσεις του Clint Mansell που πρέπει νά'ναι αδελφή ψυχή του Aronofsky μετά από τόσες πετυχημένες συνεργασίες. Άριστα λοιπόν και όσον αφορά το soundtrack.



Οπότε το μόνο στοιχείο που με χάλασε σ'αυτή την ταινία ήταν ότι την βρήκα αρκετά αναμενώμενη έχοντας δει προηγούμενες δουλειές του σκηνοθέτη και γι'αυτό και υπερεκτιμημένη. Περίμενα να το μεγάλο μπαμ δηλαδή μετά κιόλας από κριτικές που είχα διαβάσει πριν την δω. Αλλά όχι, δεν ξαφνιάστηκα και δεν με τύλιξε η ταινία στον κόσμο της. Την είδα φυσικά ευχάριστα ως το τέλος και την απόλαυσα χάρις στην σκηνοθεσία και τις ερμηνείες αλλά το σενάριο με οδηγεί στο να της κόψω μερικούς βαθμούς.

8-/10 και ελπίζω στο μέλλον ο σκηνοθέτης που εξειδικεύεται στα requiem των ηρώων του να με ενθουσιάσει ακόμα πιο πολύ :)

Γκουχ γκουχ και πόνος

Μετά από πολύυυυ καιρό είμαι κι εγώ...άρρωστη.
Απίστευτος πόνος στον λαιμό, πυρετός, βήχας σαν πνιγμένη κότα, κρυάδες και κατανάλωση άπειρων Strepsils+Pulmoll λεμόνι. Ο φαντάρος έφτασε άρρωστος και πιθανότατα με κόλλησε... Αν και τα παιδάκια στο φροντιστήριο σχεδόν όλα άρρωστα είναι και βήχουν μπροστά μου.

Πεθαίνω λέμε. Και πρέπει να πάω και για δουλειά σήμερα και να βγω σ'αυτό το γαμωκρύο.

Θέλω ντάντεμα. Νά'χω εδώ τον Χ. να μου χαϊδεύει τα μαλλιά και να με παρηγορεί με ανεκδοτάκια που παγώνουν ακόμα και αναμμένο τζάκι.

Ουφφφ πάλι χάθηκα απ'τα blogs και σίγουρα θα υπάρχουν άπειρα ωραία πράγματα να διαβάσω :) CU λοιπόν!

Και...


...ΥΓΕΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠ'ΟΛΑ ΡΕΕΕΕΕΕ!

:) χαμογελάμε και πάμεεεε

ΒΓΗΚΑΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΒΓΗΚΑΝ τα εισιτήρια των Blind Guardian woohoooooooooooooooooo!!!
Πάω αύριο κιόλας να πάρω ένα για μένα, ένα για τον Χ. Επιτέλους βρέθηκε μια συναυλία που μπορούμε να παρακολουθήσουμε παρέα χωρίς να σφαχτούμε επειδή δεν αρέσει το συγκρότημα στον έναν ή στον άλλον :P Είναι μεγάλη αγάπη οι Blind Guardian ρε και μας ενώνουν <3

Πέρα λοιπόν απ'αυτό το γεγονός της προπώλησης είναι και κάτι άλλα πραγματάκια που δίνουν χαρά στο Εργαλείο αυτές τις μέρες:

1ον όλα καλά με τον φαντάρο μου παρά την απόσταση...καταφέρνουμε να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας.
2ον όπου νά'ναι ξεκινάω πάλι δουλειά και θα δω τα μαθητούδια μου.
3ον ο βροχερός καιρός.
4ον τζάκι+γαλλικός καφές βανήλια+κουβεντούλα με την μάνα μου.
5ον δώρα των γιορτών όπως καινούργιο άρωμα, μπουφάν, λεφτά κλπ.
6ον ανακάλυψη γαμάτου laptop που θέλω να αγοράσω από Αμερική.
7ον η καινούργια κουρτίνα στο δωμάτιο, σοβαρή σαν εμένα :P
8ον τα άπειρα φαγητά και γλυκά που βρίσκονται παντού τα άτιμα. Κόλαση λέμε.
9ον τα PC games.
10ον λιώσιμο στο Wii για λίγες μέρες ακόμα.
11ον συναντήσεις με φιλαράκια και άπειρες συζητήσεις μαζί τους.

Ένα άλλο όμως μεγάλο πράγμα που δεν χωράει να τοποθετηθεί σε λίστες και μου δίνει μπόλικη χαρά και ηρεμία είναι οι αναμνήσεις της πανέμορφης χρονιάς που μας πέρασε...
Κούκλε μου μπορεί να μην ήσουν εδώ πριν λίγες μέρες που κλείσαμε έναν χρόνο για να σου έδινα το πιο γλυκό φιλί, αλλά σκεπτόμενη όλες τις αναμνήσεις μας μέχρι τώρα σε έφερνα νοητά κοντά μου και ήταν ενός είδους ανακούφιση και παρηγοριά για μένα.

Αρχή 2010 λοιπόν, ήταν το πιο επεισοδιακό ξεκίνημα χρονιάς για μένα που εξελίχθηκε σε κάτι απρόσμενα καλό και σ'ευχαριστώ γι'αυτό γιατί αν δεν είχες κάνει κάτι εκείνο το βράδυ που φεύγαμε απ'την Stand εγώ θα παρέμενα ακόμα στον κόσμο μου και στην μιζέρια μου.

Μπορεί και να κάνω μαλακία που τα γράφω αυτά στο blog μου αλλά δεν γινόταν να μην τα εκφράσω κάπως ---στα έχω γράψει και σε παραδοσιακό χαρτάκι lol X-) ---

Best Google Logos

1ον εύχομαι καλή χρονιά σε όλες και όλους τους αναγνώστες και φίλους ^_^ Ελπίζω να μην πάθατε τίποτα σοβαρό απ'το πολύ φαγοπότι, πιοτό, χορό, ξενύχτι.

2ον ας περάσουμε στο θέμα αυτής της ανάρτησης το οποίο είναι τα ευφάνταστα google logos που βλέπουμε (ή δεν βλέπουμε) κατά καιρούς να αντικαθιστούν το κλασσικό logo της μηχανής αναζήτησης Google.

Διάλεξα τα αγαπημένα μου και σας τα παρουσιάζω. Μπορείτε φυσικά να πείτε αν σας αρέσει ή δεν σας αρέσει κάποιο ιδιαίτερα ή ακόμα και να δώσετε λινκ από άλλα google logos που έχετε δει και θέλετε να τα μοιραστείτε.

Let's start!

1)


2)


3)


4)


5)


6)


7)


8)


9)


10)


11)


12)


13)


14)


15)

Για όσους διδάσκουν την αγγλική γλώσσα...

Δεν γίνεται να μην μοιραστώ την ανακάλυψή μου!

Φέτος ανέλαβα να κάνω ιδιαίτερο σε μια κοπέλα 18 περίπου χρονών αλλά intermediate level στ'αγγλικά της. Οπότε έπρεπε να ψάξω για ένα βιβλίο φρέσκο, όχι παιδικό, που να έχει θέματα σύγχρονα, μοντέρνα, να προβληματίζει, να περιέχει και communicative tasks κλπ.

Και ανακάλυψα αυτό εδώ:


Είναι το Outcomes, Intermediate Level της σειράς βιβλίων που εκδίδει η Heinle ELT σε συνεργασία με την New Editions. Το βιβλίο εκδόθηκε το 2010 και συγγραφείς είναι δύο ορεξάτοι και με φαντασία καθηγητές: ο Hugh Dellar και ο Andrew Walkley.

Τα βιβλία Outcomes κυκλοφορούν για επίπεδα A1 έως και C1 (Elementary ως Advanced).

Και ένα review για το τί περιέχει η σειρά βιβλίων:

* Natural, real-world grammar and vocabulary (help students to succeed in social, professional and academic settings)
* CEF goals
* Clear outcomes
* Grammar reference section with activities
* 8 extra Writing Lessons
* Reviews
* Native Speaker boxes
* Vocabulary Builder with vocabulary lists, common phrases, collocations and related tasks
* Photocopiable material in the Teacher's Book
* Class audio CDs
* Workbook for additional practice
* myOutcomes Online to select activities for your students and check their progress

Δεν έχω δει πιο πλήρη σειρά βιβλίων εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας και έχω ενθουσιαστεί! Η μαθήτριά μου πιο πολύ και από μένα, αφού πολύ συχνά με ευχαριστεί γι'αυτή την επιλογή βιβλίου και λέει ότι απλά δεν συγκρίνεται με ό,τι είχε διδαχτεί ως τώρα.

Φίλοι συνάδελφοι, δοκιμάστε το αν έχετε μεγαλύτερους σε ηλικία μαθητές και δεν θα χάσετε! Το βιβλίο είναι έτη φωτός μπροστάαααααα...και κάνει το μάθημα ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ενδιαφέρον και για τον καθηγητή και για τους μαθητές. Σίγουρα θα το συνεχίσω και στα επόμενα χρόνια.

Rock parties ftw

Χθες πέρασα τέλεια παρέα με το Φονικό Κουνέλι και άλλα παιδιά απ'το rock forum στο οποίο είμαστε μέλη.

Γινόταν το πάρτυ του forum στο μαγαζί Rainbow στο Γκάζι. Καλή φάση. Το μαγαζί χωρισμένο ουσιαστικά σε 3 μέρη με ωραία cozy ατμόσφαιρα. Πανικός από κόσμο γύρω στα μεσάνυχτα, με το ζόρι βρήκαμε μια γωνίτσα να κάτσουμε.

Ακούσαμε πολλές ροκιές και μεταλιές (ξαφνιάστηκα στο άκουσμα των Grave Digger), χορέψαμε ΠΟΛΥ, καφρέψαμε, ήπιαμε, πεθάναμε στο γέλιο, μου γνώρισαν άπειρο κόσμο που θα χαρώ να ξαναδώ - ειδικά 2 κοπελιές που ταιριάξαμε αμέσως. Πρέπει να φύγαμε γύρω στις 4 το πρωί.

Βγαίνοντας, αρχίσα να τραγουδάω με βραχνιασμένη φωνή Χιόνια στο Καμπαναριό καθώς ξημερώματα είχε αρχίσει να χιονίζει στην πόλη μας και το πουτσόκρυο βέβαια είχε την τιμητική του. Και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές απολαμβάνω το χιόνι απ'την μπαλκονόπορτά μου. Να κόψει όμως λίγο ο αέρας μπας και το στρώσει επιτέλους.

Έτσι που λέτε, βγήκε μετά από καιρό το Εργαλείο για ποτό και πέρασε φίνα με τρελή παρέα. Ουφφφφ μου χρειαζόταν να ξεφύγω λίγο γιατί μού'χε πέσει πολλή δουλειά τελευταία. Ούτε χιονοστοιβάδα δεν θα με κράταγε κλεισμένη άλλο στο σπίτι!

Σε άλλα νέα, άρχισα να διαβάζω αυτό το βιβλίο που μου άφησε ο Χ.

Ο Oe έχει φοβερή γραφή τελικά και μάλλον τον πιο πρωτότυπο, ιδιαίτερο πρωταγωνιστή. Δεν έχω ξαναδιαβάσει κάτι τέτοιο και προς το παρόν μ'αρέσει πολύ. Ειδικά οι ρεαλιστικές περιγραφές του.

Σε σένα μιλώ φαν του Lovecraft!

Ελπίζω να έχεις ήδη τσεκάρει το κόμικ "Ο Μικρός Κθούλου" του Γιώργου Τσούκη.




Λίγα λόγια απ'την Βικιπαίδεια:

Ο Μικρός Κθούλου είναι σειρά τριών άλμπουμ κόμικς του Γιώργου Τσούκη (γνωστού και ως Trashman).

Ο κεντρικός ήρωας είναι ένα μικρό τέρας, με πλοκάμια στο κεφάλι και φτερά δαίμονα. Αν και δανείζεται το όνομα του θεού Κθούλου, δημιουργήματος του Χ. Λάβκραφτ, οι προβληματισμοί του μικρού Κθούλου, που είναι μαθητής Δημοτικού στη Θεσσαλονίκη, είναι διαφορετικοί. Κύρια έγνοια του, και βασικό θέμα του κόμικ, είναι η απόρριψη και καταπίεση που δέχεται λόγω της αποκρουστικής μορφής του από τους συνομήλικούς του στο σχολείο, αλλά και τους θετούς γονείς του, και οι -πάντα αποτυχημένες- προσπάθειές του να γίνει αποδεκτός. Βασικό ρόλο στην ιστορία παίζει και η αγάπη του για τη metal μουσική, ενώ δεν λείπει και το κοινωνικό σχόλιο.

Το κόμικ είναι ασπρόμαυρο και αποτελείται από στριπάκια των τριών καρέ, με μερικές ενδιάμεσες ολοσέλιδες ιστορίες. Άρχισε να εκδίδεται το 1998 στο περιοδικό Metal Invader, ενώ κατόπιν εκδόθηκε σε τρία άλμπουμ από τις εκδόσεις O2H, το τελευταίο από τα οποία κυκλοφόρησε το 2002. Το 2004 ανατυπώθηκε το πρώτο, εξαντλημένο άλμπουμ.



Ντάξει. Ο Μικρός Κθούλου I τα σπάει \m/ ειδικά οι αναφορές στους Great Old Ones του Lovecraft αλλά και στην μέταλ μουσική. Θα βρείτε τον 1ο τόμο σε τιμούλα γύρω στα 10 ευρώ στα βιβλιοπωλεία [για τους άλλους 2 τόμους δύσκολα τα πράγματα...έχουν εξαντληθεί+ελπίζω να υπάρξει ανατύπωση].

Καλές αναγνώσεις παιδιά!