Best Google Logos

1ον εύχομαι καλή χρονιά σε όλες και όλους τους αναγνώστες και φίλους ^_^ Ελπίζω να μην πάθατε τίποτα σοβαρό απ'το πολύ φαγοπότι, πιοτό, χορό, ξενύχτι.

2ον ας περάσουμε στο θέμα αυτής της ανάρτησης το οποίο είναι τα ευφάνταστα google logos που βλέπουμε (ή δεν βλέπουμε) κατά καιρούς να αντικαθιστούν το κλασσικό logo της μηχανής αναζήτησης Google.

Διάλεξα τα αγαπημένα μου και σας τα παρουσιάζω. Μπορείτε φυσικά να πείτε αν σας αρέσει ή δεν σας αρέσει κάποιο ιδιαίτερα ή ακόμα και να δώσετε λινκ από άλλα google logos που έχετε δει και θέλετε να τα μοιραστείτε.

Let's start!

1)


2)


3)


4)


5)


6)


7)


8)


9)


10)


11)


12)


13)


14)


15)

Για όσους διδάσκουν την αγγλική γλώσσα...

Δεν γίνεται να μην μοιραστώ την ανακάλυψή μου!

Φέτος ανέλαβα να κάνω ιδιαίτερο σε μια κοπέλα 18 περίπου χρονών αλλά intermediate level στ'αγγλικά της. Οπότε έπρεπε να ψάξω για ένα βιβλίο φρέσκο, όχι παιδικό, που να έχει θέματα σύγχρονα, μοντέρνα, να προβληματίζει, να περιέχει και communicative tasks κλπ.

Και ανακάλυψα αυτό εδώ:


Είναι το Outcomes, Intermediate Level της σειράς βιβλίων που εκδίδει η Heinle ELT σε συνεργασία με την New Editions. Το βιβλίο εκδόθηκε το 2010 και συγγραφείς είναι δύο ορεξάτοι και με φαντασία καθηγητές: ο Hugh Dellar και ο Andrew Walkley.

Τα βιβλία Outcomes κυκλοφορούν για επίπεδα A1 έως και C1 (Elementary ως Advanced).

Και ένα review για το τί περιέχει η σειρά βιβλίων:

* Natural, real-world grammar and vocabulary (help students to succeed in social, professional and academic settings)
* CEF goals
* Clear outcomes
* Grammar reference section with activities
* 8 extra Writing Lessons
* Reviews
* Native Speaker boxes
* Vocabulary Builder with vocabulary lists, common phrases, collocations and related tasks
* Photocopiable material in the Teacher's Book
* Class audio CDs
* Workbook for additional practice
* myOutcomes Online to select activities for your students and check their progress

Δεν έχω δει πιο πλήρη σειρά βιβλίων εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας και έχω ενθουσιαστεί! Η μαθήτριά μου πιο πολύ και από μένα, αφού πολύ συχνά με ευχαριστεί γι'αυτή την επιλογή βιβλίου και λέει ότι απλά δεν συγκρίνεται με ό,τι είχε διδαχτεί ως τώρα.

Φίλοι συνάδελφοι, δοκιμάστε το αν έχετε μεγαλύτερους σε ηλικία μαθητές και δεν θα χάσετε! Το βιβλίο είναι έτη φωτός μπροστάαααααα...και κάνει το μάθημα ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ενδιαφέρον και για τον καθηγητή και για τους μαθητές. Σίγουρα θα το συνεχίσω και στα επόμενα χρόνια.

Rock parties ftw

Χθες πέρασα τέλεια παρέα με το Φονικό Κουνέλι και άλλα παιδιά απ'το rock forum στο οποίο είμαστε μέλη.

Γινόταν το πάρτυ του forum στο μαγαζί Rainbow στο Γκάζι. Καλή φάση. Το μαγαζί χωρισμένο ουσιαστικά σε 3 μέρη με ωραία cozy ατμόσφαιρα. Πανικός από κόσμο γύρω στα μεσάνυχτα, με το ζόρι βρήκαμε μια γωνίτσα να κάτσουμε.

Ακούσαμε πολλές ροκιές και μεταλιές (ξαφνιάστηκα στο άκουσμα των Grave Digger), χορέψαμε ΠΟΛΥ, καφρέψαμε, ήπιαμε, πεθάναμε στο γέλιο, μου γνώρισαν άπειρο κόσμο που θα χαρώ να ξαναδώ - ειδικά 2 κοπελιές που ταιριάξαμε αμέσως. Πρέπει να φύγαμε γύρω στις 4 το πρωί.

Βγαίνοντας, αρχίσα να τραγουδάω με βραχνιασμένη φωνή Χιόνια στο Καμπαναριό καθώς ξημερώματα είχε αρχίσει να χιονίζει στην πόλη μας και το πουτσόκρυο βέβαια είχε την τιμητική του. Και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές απολαμβάνω το χιόνι απ'την μπαλκονόπορτά μου. Να κόψει όμως λίγο ο αέρας μπας και το στρώσει επιτέλους.

Έτσι που λέτε, βγήκε μετά από καιρό το Εργαλείο για ποτό και πέρασε φίνα με τρελή παρέα. Ουφφφφ μου χρειαζόταν να ξεφύγω λίγο γιατί μού'χε πέσει πολλή δουλειά τελευταία. Ούτε χιονοστοιβάδα δεν θα με κράταγε κλεισμένη άλλο στο σπίτι!

Σε άλλα νέα, άρχισα να διαβάζω αυτό το βιβλίο που μου άφησε ο Χ.

Ο Oe έχει φοβερή γραφή τελικά και μάλλον τον πιο πρωτότυπο, ιδιαίτερο πρωταγωνιστή. Δεν έχω ξαναδιαβάσει κάτι τέτοιο και προς το παρόν μ'αρέσει πολύ. Ειδικά οι ρεαλιστικές περιγραφές του.

Σε σένα μιλώ φαν του Lovecraft!

Ελπίζω να έχεις ήδη τσεκάρει το κόμικ "Ο Μικρός Κθούλου" του Γιώργου Τσούκη.




Λίγα λόγια απ'την Βικιπαίδεια:

Ο Μικρός Κθούλου είναι σειρά τριών άλμπουμ κόμικς του Γιώργου Τσούκη (γνωστού και ως Trashman).

Ο κεντρικός ήρωας είναι ένα μικρό τέρας, με πλοκάμια στο κεφάλι και φτερά δαίμονα. Αν και δανείζεται το όνομα του θεού Κθούλου, δημιουργήματος του Χ. Λάβκραφτ, οι προβληματισμοί του μικρού Κθούλου, που είναι μαθητής Δημοτικού στη Θεσσαλονίκη, είναι διαφορετικοί. Κύρια έγνοια του, και βασικό θέμα του κόμικ, είναι η απόρριψη και καταπίεση που δέχεται λόγω της αποκρουστικής μορφής του από τους συνομήλικούς του στο σχολείο, αλλά και τους θετούς γονείς του, και οι -πάντα αποτυχημένες- προσπάθειές του να γίνει αποδεκτός. Βασικό ρόλο στην ιστορία παίζει και η αγάπη του για τη metal μουσική, ενώ δεν λείπει και το κοινωνικό σχόλιο.

Το κόμικ είναι ασπρόμαυρο και αποτελείται από στριπάκια των τριών καρέ, με μερικές ενδιάμεσες ολοσέλιδες ιστορίες. Άρχισε να εκδίδεται το 1998 στο περιοδικό Metal Invader, ενώ κατόπιν εκδόθηκε σε τρία άλμπουμ από τις εκδόσεις O2H, το τελευταίο από τα οποία κυκλοφόρησε το 2002. Το 2004 ανατυπώθηκε το πρώτο, εξαντλημένο άλμπουμ.



Ντάξει. Ο Μικρός Κθούλου I τα σπάει \m/ ειδικά οι αναφορές στους Great Old Ones του Lovecraft αλλά και στην μέταλ μουσική. Θα βρείτε τον 1ο τόμο σε τιμούλα γύρω στα 10 ευρώ στα βιβλιοπωλεία [για τους άλλους 2 τόμους δύσκολα τα πράγματα...έχουν εξαντληθεί+ελπίζω να υπάρξει ανατύπωση].

Καλές αναγνώσεις παιδιά!

Φίδια

Υπάρχουν φυσικά και στον κόσμο του ίντερνετ. Άτομα που χαίρονται με την δυστυχία σου, που γκαντεμιάζουν την ευτυχία σου, που κάνουν κακεντρεχή σχόλια με μοναδικό σκοπό να σε πληγώσουν και οι ίδιοι να φανούν γαμάτοι. Μπορεί νά'ναι και κρυφά φίδια, που δεν αφήνουν comment και όμως γνωρίζεις την ύπαρξή τους.

Γι'αυτό κι εγώ αν και πετούσα απ'την χαρά μου όταν έμαθα ξαφνικά ότι ο φαντάρος μου θα κατέβαινε απ'τον Έβρο με εκλογική άδεια απ'την Παρασκευή μέχρι χθες, αποφάσισα να μην γράψω τίποτα σχετικό στο blog γιατί ξέρω ότι εκτός από αγαπημένους φίλους, χρυσά και καλά παιδιά το διαβάζουν -δυστυχώς- και μερικά φίδια. Και φυσικά θα έριχναν κατάρες για την χαρά που ένιωθα.

Αν ήμουν αγόρι θα σας έλεγα τώρα κωλόφιδα suck my dick motherfuckers. Γιατί ήταν ΓΑΜΑΤΕΣ οι τελευταίες μέρες και ουπς, δεν καταφέρατε να τις γκαντεμιάσετε με την χολή σας.

Κύλησαν ωραία με μαραθώνιο South Park, ύπνο, σεξ, retro gaming στο Playstation 1 παίζοντας Blaze & Blade, σπιτικό φαγητό αλλά και σουβλάκια, χαλαρωτικά μπάνια, ατέλειωτο περπάτημα και ιστορικοπολιτικοκοινωνικές συζητήσεις. Ήταν οι μέρες που μου γέμισαν τις μπαταρίες, την καρδιά μου και το μυαλό μου μέχρι να τον ξαναδώ.


Και τέλος ένα ps προς τα φίδια:
GET A LIFE :*

Εκλογές & ΣΟΚΟΛΑΣΗ

Παρακολουθώ κι εγώ τα ποσοστά online τώρα απ'το Υπουργείο Εσωτερικών μασουλώντας μία εκπληκτική σοκολάτα που αγόρασα σήμερα απ'το μπακάλικο του χωριού ΛΟΛ. Επέστρεψα πριν λίγο στην Αθήνα μας αλλά μιας που κατά 99% θα ξανακατέβω το επόμενο Σαβ/κο στο χωριό, θα φροντίσω να αγοράσω μερικές ακόμα σοκολατίτσες.

Και ορίστε για τι λαχταριστό πράμα μιλάω:


Θα την βρείτε με info εδώ:
http://www.heidi-chocolate.com/en/products/chocoventure/fruits/strawberry.html

Ενημερώνω ότι το μπακάλικο διαθέτει τις λευκές σοκολάτες Heidi με διάφορα φρούτα [αχλάδι, φράουλα, μπανάνα, βατόμουρο..]. Αν δει κανείς ότι γουστάρει, ας μου στείλει sms να του αγοράσω μερικές, γιατί δεν ξέρω πόσο εύκολα μπορείτε να τις βρείτε στην γειτονιά σας. Α έχει κι αυτήν εδώ νομίζω --> http://www.heidi-chocolate.com/en/products/chocoventure/natural/walnuts-honey.html

Η απόσταση, μέρος 1ο (γιατί έχω ακόμα να βιώσω αρκετά μάλλον)

Δεν γνωρίζω πόσοι από σας κάνετε συνειδητά σχέσεις εξ'αποστάσεως και γουστάρετε, πάντως εγώ δεν θα τό'κανα ποτέ. Τον άνθρωπό μου τον θέλω κοντά μου οπωσδήποτε. Δεν γουστάρω η επαφή μας νά'ναι μόνο μέσω msn και κινητών τηλεφώνων, δεν θα το άντεχα...

Και από χθες είμαι στην δυσάρεστη θέση να βιώνω αναγκαστικά την αλλαγή και την απόσταση, μιας που ο φαντάρος πήρε μετάθεση στο τελευταίο παγωμένο χωριό του Έβρου και ένας θεός ξέρει πότε θα τον ξαναδώ. Πραγματικά δεν ξέρω πώς και αν θα τα καταφέρουμε και οι 2 μας. Για μένα είναι μεγάλη δοκιμασία που όμως δεν γίνεται να την γλιτώσω.

Σε κάποιον/α που έχει ξαναπεράσει παρόμοια κατάσταση ίσως να μην του/της φαίνεται βουνό αλλά εγώ έχω αρχίσει να νιώθω ένα απίστευτο κενό μέσα μου σε συνδυασμό με μια ανησυχία και θλίψη. Μου έχει φύγει η διάθεση και δεν ξέρω πώς θα πηγαίνω πλέον στη δουλειά. Τα παιδιά δεν πρέπει να με δουν έτσι και να τα επηρεάσει η δική μου νταουνιασμένη φάτσα. Και εννοείται δεν μπορώ να λέω συνέχεια στον φαντάρο ότι μου λείπει και ότι ανησυχώ για το πώς περνάει. Πρέπει να εμψυχώνω και τον ίδιο. Ουφφφφφ ας πάρω μια ανάσα.

Επίσης, γαμώ την γκαντεμιά μου, υπάρχει κωλόμπαρο στο χωριουδάκι. Και έτσι ζηλιαρόγατο που είμαι άαααντε να προσπαθήσω να μην σκέφτομαι διάφορα πράγματα. Το θετικό είναι ότι ενημερώθηκα πως οι Βουλγάρες που δουλεύουν εκεί είναι μέτριες ή κάτω του μετρίου :P πάλι καλά να λέμε.
Αυτή την στιγμή στο μυαλό μου δίνουν μάχη η δεσποινίς Εμπιστοσύνη με την δεσποινίς Ανησυχία/Ζήλεια. Δεν ξέρω ποια θα νικήσει στο τέλος :P


AAAAAAAAAAARGHHHHHH ΑΤΙΜΟ ΦΑΝΤΑΡΙΛΙΚΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!